മന്ത്ര ജപം

മന്ത്ര ജപത്തിൽ എണ്ണമല്ല, ആഴമാണ് പ്രധാനം. മന്ത്രം ശബ്ദത്തിൽ തുടങ്ങുന്നു. ശ്രദ്ധയിലൂടെ ആഴപ്പെടുന്നു. ഭാവത്തിലൂടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.

മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവം ജീവിതത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ, മന്ത്രം നാവിൽ മാത്രം നിൽക്കാതെ ചിന്തയിലും പെരുമാറ്റത്തിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നു.

വൈഖരിയിൽ മന്ത്രം ശബ്ദമായി പുറത്തുവരുന്നു. ഉപാംശുവിൽ ശബ്ദം സൂക്ഷ്മമാകുന്നു. മാനസജപത്തിൽ മന്ത്രം മനസ്സിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അജപയിൽ മന്ത്രസ്മരണ സ്വാഭാവികമാകുന്നു. ഒടുവിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവം സ്വന്തം ചിന്തകളിലും പ്രവൃത്തികളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്ന മന്ത്രമയ അവസ്ഥ സാധന വളരാം.

ഒരു മന്ത്രം ഒരു ലക്ഷം തവണ ജപിക്കുന്നതും അതേ മന്ത്രം ആയിരം തവണ മനസ്സിൽ ജപിക്കുന്നതും ഒരേ ഫലം നൽകുമോ?

പരമ്പരാഗത വ്യാഖ്യാനമനുസരിച്ച്, വാചികജപത്തേക്കാൾ ഉപാംശുജപത്തിനും അതിനേക്കാൾ മാനസജപത്തിനും കൂടുതൽ ഫലം പറയപ്പെടുന്നു.

വൈഖരിയിൽ 1,00,000 ജപിക്കുന്നതും 

ഉപാംശുവിൽ 10,000 ജപിക്കുന്നതും

മാനസ ജപത്തിൽ 1,000 ജപിക്കുന്നതും

അജപ ജപത്തിൽ 100 ജപിക്കുന്നതും

മന്ത്രമയ അവസ്ഥയിൽ 10 ജപിക്കുന്നതും സമമെന്ന് പറയുന്നു.

കാരണം, മന്ത്രം ശബ്ദത്തിൽനിന്ന് ജീവിതത്തിലേക്ക്

മന്ത്രസാധനയെ ഒരു ആത്മീയ യാത്രയായി കാണാം. വൈഖരിയിൽ മന്ത്രം ശബ്ദമായി പുറത്തുവരുന്നു.

ഉപാംശുവിൽ ശബ്ദം സൂക്ഷ്മമാകുന്നു.

മാനസജപത്തിൽ മന്ത്രം മനസ്സിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അജപയിൽ മന്ത്രസ്മരണ സ്വാഭാവികത കൈവരിക്കുന്നു. മന്ത്രമയ അവസ്ഥയിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവം ബോധത്തിലും ജീവിതത്തിലും ആഴത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നതായി സാധകൻ അനുഭവിച്ചേക്കാം.

ലിംഗപുരാണം പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ 119–122 ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്:

വാചിക ജപം: യാഗകർമത്തെക്കാൾ 10 മടങ്ങ് ഫലപ്രദം.

ഉപാംശു ജപം: വാചികജപത്തേക്കാൾ 100 മടങ്ങ് ഫലപ്രദം.

മാനസജപം: ഉപാംശുജപത്തേക്കാൾ 1,000 മടങ്ങ് ഫലപ്രദം.

ഒരു മന്ത്രം നിശ്ചിത തവണ ജപിച്ചാൽ സിദ്ധി ലഭിക്കുമെന്ന് ചില ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങൾ പറയുന്നു. അതിനു പിന്നിലെ രഹസ്യം എന്തായിരിക്കാം?

മന്ത്രങ്ങൾ വെറും വാക്കുകളല്ല, മറിച്ച് പ്രത്യേക ഊർജ്ജ തരംഗങ്ങളാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിൽ എപ്പോഴും വിവിധ തരത്തിലുള്ള ഊർജ്ജ തരംഗങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. പൂർവ്വികരായ ഋഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും തപസ്സിലൂടെയും സിദ്ധിയിലൂടെയും അന്തരീക്ഷത്തിൽ വലിയ തോതിലുള്ള മന്ത്രോർജ്ജം (Vibrational frequency) നിക്ഷേപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

നമ്മൾ ഒരു മന്ത്രം കൃത്യമായ ഉച്ചാരണത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടി നിരന്തരം ജപിക്കുമ്പോൾ, നമ്മളിൽ നിന്നും ഒരു പ്രത്യേക ഊർജ്ജ തരംഗം പുറപ്പെടുന്നു. ഈ തരംഗം അന്തരീക്ഷത്തിൽ നേരത്തെ തന്നെയുള്ള, സിദ്ധി കൈവന്ന അതേ മന്ത്രത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ തന്മാത്രകളുമായി (Resonant frequencies) ചെന്ന് ഇടിക്കുകയും അവയുമായി ലയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ കൂട്ടിയിടിയുടെ ഫലമായി പ്രപഞ്ചത്തിലെ ആ മഹാ ഊർജ്ജം ജപിക്കുന്ന വ്യക്തിയിലേക്ക് തിരികെ പ്രവഹിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനെയാണ് നമ്മൾ 'മന്ത്ര സിദ്ധി' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഒരു റേഡിയോ കൃത്യമായ ഫ്രീക്വൻസിയിൽ ട്യൂൺ ചെയ്യുമ്പോൾ പാട്ട് കേൾക്കുന്നത് പോലെയാണിത്.

ചുരുക്കത്തിൽ, നമ്മൾ ജപിക്കുന്ന മന്ത്രത്തിന്റെ തരംഗങ്ങൾ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ ആ മന്ത്രത്തിന്റെ സിദ്ധ തന്മാത്രകളുമായി ഒരുമിക്കുമ്പോഴാണ് (Resonate ചെയ്യുമ്പോഴാണ്) മന്ത്രം ചൈതന്യവത്താകുന്നത്.

# 🕉️ മന്ത്രജപത്തിൽ എണ്ണമല്ല, ആഴമാണ് പ്രധാനം!

### വൈഖരി മുതൽ മന്ത്രമയ അവസ്ഥ വരെ — ശബ്ദത്തിൽനിന്ന് ചേതനയിലേക്കുള്ള ആത്മീയ യാത്ര

മന്ത്രം ശബ്ദത്തിൽ തുടങ്ങുന്നു. ശ്രദ്ധയിലൂടെ ആഴപ്പെടുന്നു. ഭാവത്തിലൂടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.

മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവം ജീവിതത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ, അത് നാവിൽ മാത്രം നിൽക്കാതെ നമ്മുടെ ചിന്തയിലും പെരുമാറ്റത്തിലും പ്രതിഫലിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

## മന്ത്രജപത്തിന്റെ വിവിധ തലങ്ങൾ

**1. വൈഖരി ജപം:** മന്ത്രം വ്യക്തമായി ശബ്ദത്തോടെ ഉച്ചരിക്കുന്നു.

**2. ഉപാംശു ജപം:** ചുണ്ടുകളും നാവും ചലിപ്പിച്ച്, മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾക്കാത്തവിധം മന്ത്രം ജപിക്കുന്നു.

**3. മാനസജപം:** ശബ്ദമില്ലാതെ മനസ്സിൽ മന്ത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു.

**4. അജപജപം:** പ്രത്യേകമായി ശ്രമിക്കാതെതന്നെ മന്ത്രസ്മരണ സ്വാഭാവികമായി തുടരുന്ന അവസ്ഥ.

**5. മന്ത്രമയ അവസ്ഥ:** മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവം സ്വന്തം ബോധത്തിലും ചിന്തകളിലും പ്രവൃത്തികളിലും ആഴത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന അവസ്ഥ.

ഇത് ശബ്ദത്തിൽനിന്ന് ആന്തരികമായ ശ്രദ്ധയിലേക്കും അവിടെനിന്ന് ജീവിതപരിവർത്തനത്തിലേക്കുമുള്ള ഒരു ആത്മീയ യാത്രയായി മനസ്സിലാക്കാം.

## ഒരു ലക്ഷം ജപവും ആയിരം മാനസജപവും ഒരേ ഫലം നൽകുമോ?

പരമ്പരാഗത ആത്മീയ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ വാചികജപത്തേക്കാൾ ഉപാംശുജപത്തിനും അതിനേക്കാൾ മാനസജപത്തിനും കൂടുതൽ ഫലം പറയപ്പെടുന്നു.

ചിലർ ഈ ആശയത്തെ താഴെ പറയുന്ന അനുപാതത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു:

| ജപരീതി | പറയപ്പെടുന്ന ജപസംഖ്യ |

|---|---:|

| വൈഖരി | 1,00,000 |

| ഉപാംശു | 10,000 |

| മാനസജപം | 1,000 |

| അജപജപം | 100 |

| മന്ത്രമയ അവസ്ഥ | 10 |

ഈ കണക്ക് ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പത്തിരട്ടി കുറവ് ജപംകൊണ്ട് തുല്യമായ ഫലം നേടാമെന്ന ആശയമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ അഞ്ച് രീതികൾക്കും ഈ കൃത്യമായ അനുപാതം നൽകുന്ന ആധികാരിക ശാസ്ത്രവചനം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

മനുസ്മൃതി 2.85-ലും ലിംഗപുരാണത്തിലെ ജപസംബന്ധമായ പരാമർശങ്ങളിലും വാചികം, ഉപാംശു, മാനസജപം എന്നിവയുടെ ഫലത്തെക്കുറിച്ച് താരതമ്യങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ അവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മുകളിലെ അഞ്ച് ഘട്ടങ്ങളുടെയും അനുപാതം ഉറപ്പിക്കാനാവില്ല.

അതുകൊണ്ട് ജപത്തിന്റെ എണ്ണവും ആന്തരികമായ ശ്രദ്ധയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം.

## മന്ത്രസിദ്ധിയുടെ രഹസ്യം: മന്ത്രതരംഗങ്ങളും അനുരണനവും

ഒരു മന്ത്രം നിശ്ചിത തവണ ജപിച്ചാൽ മന്ത്രസിദ്ധി ലഭിക്കുമെന്ന് ചില ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങൾ പറയുന്നു. എന്നാൽ മന്ത്രസിദ്ധി എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു?

ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ആത്മീയ സങ്കൽപം അവതരിപ്പിക്കാം.

മന്ത്രങ്ങൾ വെറും വാക്കുകളല്ല; അവ ശബ്ദവും അർത്ഥവും ഭാവവും ചേർന്നുള്ള സാധനയാണ്. ഒരു മന്ത്രം ദീർഘകാലം അനേകം സാധകർ ജപിക്കുമ്പോൾ, അതിന് ശക്തമായൊരു ആത്മീയ പാരമ്പര്യവും കൂട്ടായ അർത്ഥവും രൂപപ്പെടുന്നു.

പൂർവികരായ ഋഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും തപസ്സിലൂടെയും മന്ത്രസാധനയിലൂടെയും മന്ത്രങ്ങൾക്ക് ചൈതന്യം പകർന്നുവെന്ന വിശ്വാസം ഭാരതീയ ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ കാണാം.

നമ്മൾ അതേ മന്ത്രം കൃത്യമായ ഉച്ചാരണത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും ഭക്തിയോടും കൂടി നിരന്തരം ജപിക്കുമ്പോൾ, ആ മന്ത്രത്തിന്റെ പാരമ്പര്യവുമായും അതിന്റെ ഭാവവുമായും കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെടുന്നതായി അനുഭവിച്ചേക്കാം.

ഇതിനെ അനുരണനത്തിന്റെ ഒരു ഉപമയിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം.

ഒരു റേഡിയോ അനുയോജ്യമായ ആവൃത്തിയിൽ ക്രമീകരിക്കുമ്പോൾ അതിന് അനുയോജ്യമായ സിഗ്നൽ സ്വീകരിക്കാനാകുന്നു. അതുപോലെ, മന്ത്രജപത്തിലൂടെ സ്വന്തം മനസ്സിനെയും ശ്രദ്ധയെയും മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവവുമായി ഒത്തുചേർക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നതാണ് ഈ ആത്മീയ സങ്കൽപത്തിന്റെ ആശയം.

ചിലർ ഇതിനെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മന്ത്രോർജവുമായി സാധകന്റെ ജപം അനുരണനം ചെയ്യുന്നതായി വിശദീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ പഴയ മന്ത്രജപങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മ തന്മാത്രകൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിലനിൽക്കുകയും പുതിയ ജപവുമായി കൂട്ടിയിടിച്ച് ഊർജം കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതിന് ശാസ്ത്രീയ തെളിവില്ല. അതിനാൽ ഇത് ശാസ്ത്രീയമായി സ്ഥിരീകരിച്ച പ്രതിഭാസമല്ല, ഒരു ആത്മീയ വ്യാഖ്യാനമാണ്.

## അപ്പോൾ മന്ത്രസിദ്ധി എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം?

മന്ത്രസാധനയിൽ സ്ഥിരതയും ഏകാഗ്രതയും വളരുമ്പോൾ മനസ്സിനെ ഒരു ദിശയിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കാനും മന്ത്രത്തിന്റെ അർത്ഥവും ഭാവവും ആഴത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാനും സാധിച്ചേക്കാം.

ശാന്തിക്കുവേണ്ടി മന്ത്രം ജപിക്കുന്ന ഒരാൾ കൂടുതൽ ക്ഷമയോടെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങുന്നുവെങ്കിൽ, മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവം ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുകയാണ്.

കരുണയ്ക്കുവേണ്ടി മന്ത്രം ജപിക്കുന്ന ഒരാൾ മറ്റുള്ളവരോട് കൂടുതൽ കരുണയോടെ ഇടപെടുന്നുവെങ്കിൽ, ആ സാധനയ്ക്ക് ജീവിതത്തിൽ അർത്ഥവത്തായൊരു മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കാനായിരിക്കുന്നു.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, മന്ത്രസിദ്ധിയുടെ ആത്മീയ അർത്ഥം മന്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവം സ്വന്തം ബോധത്തിലും ജീവിതത്തിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നതിലുമുണ്ട്.

അതേസമയം, പ്രത്യേക അതീന്ദ്രിയശക്തികളോ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഫലങ്ങളോ മന്ത്രജപത്തിലൂടെ ഉറപ്പായും ലഭിക്കുമെന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

## 🌺 ഉപസംഹാരം

മന്ത്രജപത്തിന്റെ യഥാർഥ മൂല്യം ജപങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ശ്രദ്ധ, ഭക്തി, സങ്കൽപം, സ്ഥിരമായ സാധന, ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും അതിൽ സ്ഥാനമുണ്ട്.

വൈഖരിയിൽ മന്ത്രം ശബ്ദമായി പുറത്തുവരുന്നു. ഉപാംശുവിൽ ശബ്ദം സൂക്ഷ്മമാകുന്നു. മാനസജപത്തിൽ മന്ത്രം മനസ്സിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അജപയിൽ സ്മരണ സ്വാഭാവികമാകുന്നു. മന്ത്രമയ അവസ്ഥയിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ ഭാവം ജീവിതത്തിൽ ആഴത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.

**മന്ത്രം നാവിൽ തുടങ്ങുന്നു; മനസ്സിൽ ആഴപ്പെടുന്നു; ബോധത്തിൽ അർത്ഥം നേടുന്നു; ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.**

ഒരുപക്ഷേ മന്ത്രസാധനയുടെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യം പ്രപഞ്ചത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശക്തി തിരിച്ചുകിട്ടുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, മന്ത്രത്തിലൂടെ സ്വന്തം മനസ്സിനെയും ബോധത്തെയും ജീവിതത്തെയും പരിവർത്തനം ചെയ്യുന്നതിലുമാകാം.

**എണ്ണം സാധനയുടെ ക്രമം നിലനിർത്തട്ടെ; ആഴം അതിന്റെ അർത്ഥം വെളിപ്പെടുത്തട്ടെ.** 🕉️

ok

ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന് ആകെ ഒരു മറുപടിയേ അറിയൂ — “OK!”

നമ്മുടെ ചിന്തകൾ, വിശ്വാസങ്ങൾ, ചുറ്റുപാടുകൾ, ജീവിതവിജയം എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം.

നിങ്ങൾ പറയുന്നു: “ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്.”

ബ്രഹ്മാണ്ഡം പറയുന്നു: OK.

നിങ്ങൾ പറയുന്നു: “എന്റെ കഷ്ടകാലം തുടങ്ങി.”

ബ്രഹ്മാണ്ഡം പറയുന്നു: OK.

നിങ്ങൾ പറയുന്നു: “എനിക്ക് എന്തോ മോശം സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു.”

ബ്രഹ്മാണ്ഡം പറയുന്നു: OK.

നിങ്ങൾ എന്തിനെ ഭയപ്പെടുന്നുവോ, അതിനെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിൽ ആവർത്തിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വരുന്ന ചിന്തകളും വായിലൂടെ പുറത്തുവരുന്ന വാക്കുകളും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടോ?

ബ്രഹ്മാണ്ഡം എല്ലാത്തിനും OK പറയുന്നു എന്നത് ഒരു ആത്മീയ സങ്കൽപ്പമാണ്. എന്നാൽ നമ്മുടെ ചിന്തകളും വിശ്വാസങ്ങളും പെരുമാറ്റങ്ങളും ജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നത് മനഃശാസ്ത്രപരമായും പരിശോധിക്കാവുന്ന കാര്യമാണ്.

ഈ പ്രതിഭാസത്തെ പല തലങ്ങളിൽ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.

1. Law of Attraction — ആകർഷണ നിയമം

നമ്മൾ നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്നതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന വിശ്വാസമാണ് Law of Attraction.

ഉദാഹരണത്തിന്:

• ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ് — ബ്രഹ്മാണ്ഡം പറയുന്നു: OK.
• ഞാൻ നിർഭാഗ്യവാനാണ് — ബ്രഹ്മാണ്ഡം പറയുന്നു: OK.
• ഞാൻ ആരോഗ്യവാനാണ് — ബ്രഹ്മാണ്ഡം പറയുന്നു: OK.
• എനിക്ക് ഒന്നും ശരിയാകില്ല — ബ്രഹ്മാണ്ഡം പറയുന്നു: OK.

ഈ ആശയമനുസരിച്ച്, നമ്മൾ നൽകുന്ന മാനസിക ഊർജത്തിന് അനുസരിച്ചാണ് ജീവിതത്തിൽ അനുഭവങ്ങൾ വന്നുചേരുന്നത് എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം. നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നതെല്ലാം പ്രപഞ്ചം യാഥാർഥ്യമാക്കുന്നു എന്നതിന് ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവില്ല.

അതേസമയം, നമ്മുടെ ചിന്തകൾ നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുകയും അതിലൂടെ ജീവിതത്തിലെ ഫലങ്ങളെ മാറ്റുകയും ചെയ്യാം.

2. Law of Assumption — അനുമാനത്തിന്റെ നിയമം

നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യം ഇതിനകം യാഥാർഥ്യമായിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന മനോഭാവത്തിൽ ജീവിക്കുക എന്നതാണ് ഈ ആശയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.

ഈ ആശയം പ്രധാനമായും നെവിൽ ഗോഡ്ഡാർഡിന്റെ ആത്മീയ പഠനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, നിങ്ങൾ സാമ്പത്തികമായി വിജയിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഓരോ ദിവസവും നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നത്:

“എനിക്ക് പണമുണ്ടാകില്ല. എന്റെ ഭാഗ്യം മോശമാണ്. എനിക്ക് വിജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.”

ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ നിങ്ങളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ ബാധിക്കാം.

പകരം:

“എനിക്ക് സാമ്പത്തികമായി മെച്ചപ്പെടാൻ കഴിയും. അതിനുള്ള അവസരങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടെത്തും. എന്റെ കഴിവുകൾ വികസിപ്പിക്കുകയും അതിനായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും.”

ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകാൻ സാധിച്ചേക്കാം.

വിജയം ഉറപ്പാക്കുന്നത് ചിന്തകൾ മാത്രമല്ല; വിശ്വാസത്തോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയും ആവശ്യമാണ്.

3. Self-Fulfilling Prophecy — സ്വയം യാഥാർഥ്യമാകുന്ന പ്രവചനം

നമ്മൾ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം യാഥാർഥ്യമാകാൻ സഹായിക്കുന്ന രീതിയിൽ നമ്മൾ തന്നെ പെരുമാറുന്ന പ്രതിഭാസമാണിത്.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു വ്യക്തി ഒരു പുതിയ ബിസിനസ് ആരംഭിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അയാൾ നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്നു:

“എനിക്ക് പരാജയപ്പെടും. നഷ്ടം മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ.”

ഈ വിശ്വാസം കാരണം അയാൾ അവസരങ്ങൾ പരിശോധിക്കാതിരിക്കാം. ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാതിരിക്കാം. ശ്രമം തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ പിൻമാറിയേക്കാം.

ഒടുവിൽ അയാൾ വിജയിക്കാതെ പോകുന്നു.

ഇപ്പോൾ അയാൾ പറയുന്നു:

“ഞാൻ നേരത്തേ പറഞ്ഞില്ലേ, എനിക്ക് വിജയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്!”

എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം. പരാജയപ്പെട്ടത് അയാൾ നെഗറ്റീവായി ചിന്തിച്ചതുകൊണ്ടുമാത്രമല്ല. ആ ചിന്തകൾ അയാളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിച്ചു എന്നതും പ്രധാനമാണ്.

അതുപോലെ, വിജയിക്കാമെന്ന വിശ്വാസം ഒരാളെ പരിശ്രമിക്കാനും അവസരങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും സഹായിച്ചേക്കാം.

ഇതാണ് Self-Fulfilling Prophecy എന്ന ആശയത്തിന്റെ പ്രസക്തി.

4. Reticular Activating System (RAS) — തലച്ചോറിന്റെ ശ്രദ്ധാ സംവിധാനം

നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടിൽ ധാരാളം വിവരങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ അവയെല്ലാം ഒരേ പ്രാധാന്യത്തോടെ നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല.

തലച്ചോറിലെ ശ്രദ്ധയും വിവരങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംവിധാനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് Reticular Activating System (RAS).

ഉദാഹരണത്തിന്, നിങ്ങൾ ഒരു പുതിയ കാർ വാങ്ങാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.

അതുവരെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്ന ആ മോഡലിലുള്ള കാറുകൾ റോഡിൽ കാണുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നു.

അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നു:

“ഈ കാർ എല്ലായിടത്തും കാണുന്നുണ്ടല്ലോ!”

യഥാർഥത്തിൽ ആ കാറുകളുടെ എണ്ണം കൂടിയിരിക്കണമെന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ അവയിലേക്ക് കൂടുതൽ തിരിഞ്ഞതാകാം.

അതുപോലെ, ഒരു ബിസിനസ് ആരംഭിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് മുമ്പ് ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്ന അവസരങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാം.

നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ അനുഭവത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. എന്നാൽ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുന്ന ഓരോ കാര്യവും പ്രപഞ്ചം നമുക്കായി അയച്ച അടയാളമാണെന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല.

5. Placebo Effect — വിശ്വാസത്തിന് ശരീരത്തിൽ സ്വാധീനമുണ്ടോ?

നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷകളും വിശ്വാസങ്ങളും ചില ശാരീരികവും മാനസികവുമായ അനുഭവങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പ്രതിഭാസമാണ് Placebo Effect.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു വ്യക്തിക്ക് ചികിത്സ സഹായിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വേദന പോലുള്ള ലക്ഷണങ്ങളിൽ, ഈ പ്രതീക്ഷ യഥാർഥ പുരോഗതിക്ക് കാരണമാകാം.

പ്ലാസിബോ പ്രഭാവം എന്നത് വെറും സങ്കൽപ്പമല്ല. പ്രതീക്ഷയും ചികിത്സയോടുള്ള പ്രതികരണവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശാസ്ത്രീയമായി പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇതിന് പരിധികളുണ്ട്.

• വിശ്വാസംകൊണ്ട് എല്ലാ രോഗങ്ങളും സുഖപ്പെടുത്താനാവില്ല.
• പോസിറ്റീവായി ചിന്തിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം ആരോഗ്യം ഉറപ്പാക്കാനാവില്ല.
• ആവശ്യമായ ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമായി പ്ലാസിബോയെയോ ആത്മീയ വിശ്വാസങ്ങളെയോ ഉപയോഗിക്കരുത്.

ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥ ശരീരത്തിന്റെ ചില പ്രതികരണങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാമെന്നതാണ്; മനസ്സിന് ശരീരത്തിലെ എല്ലാ രോഗങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാനാകുമെന്നല്ല.

6. Emotional Contagion — മറ്റുള്ളവരുടെ വികാരങ്ങൾ നമ്മളിലേക്ക് പകരുമോ?

ഇനി ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗത്തേക്ക് വരാം.

നിങ്ങൾ പോസിറ്റീവായി ചിന്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവർ നിരന്തരം നെഗറ്റീവായി സംസാരിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ പറയുന്നു:

• ഞാൻ വിജയിക്കും.
• ഞാൻ സമ്പന്നനാകും.
• ഞാൻ ആരോഗ്യവാനായിരിക്കും.
• എന്റെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടും.

എന്നാൽ ചുറ്റുമുള്ളവർ പറയുന്നു:

• നിനക്കത് സാധിക്കില്ല.
• നിന്റെ ഭാഗ്യം മോശമാണ്.
• നീ ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല.
• ഇതൊന്നും നടക്കാൻ പോകുന്നില്ല.

ഇത്തരം വാക്കുകൾ നിരന്തരം കേൾക്കുമ്പോൾ എന്ത് സംഭവിക്കാം?

നിങ്ങളുടെ ആത്മവിശ്വാസം കുറയാം. സംശയങ്ങൾ വർധിക്കാം. മനസ്സിൽ ഭയം രൂപപ്പെടാം. ഒടുവിൽ നിങ്ങൾ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചേക്കാം.

മറ്റുള്ളവരുടെ വികാരങ്ങളും പെരുമാറ്റങ്ങളും നമ്മുടെ മാനസികാവസ്ഥയെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിനെ Emotional Contagion എന്ന ആശയവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി മനസ്സിലാക്കാം.

എന്നാൽ അവരുടെ ചിന്തകൾ അദൃശ്യമായ ഊർജമായി നിങ്ങളിലേക്ക് പകരുകയും നിങ്ങളുടെ ഭാഗ്യം തടയുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതിന് ശാസ്ത്രീയ തെളിവില്ല.

മറ്റുള്ളവരുടെ നെഗറ്റിവിറ്റി നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കാം. എന്നാൽ അത് നമ്മുടെ ഭാവി നിർണയിക്കുന്ന ഒരു അദൃശ്യശക്തിയാണെന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല.

7. എന്തുകൊണ്ടാണ് ചിലർ അന്യനാട്ടിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുകയും സ്വന്തം വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ അസ്വസ്ഥരാകുകയും ചെയ്യുന്നത്?

ഇത് വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു അനുഭവമാണ്.

ചിലർ സ്വന്തം നാട്ടിൽനിന്ന് അകന്ന് മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് ജീവിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ സന്തോഷവും സമാധാനവും അനുഭവിക്കുന്നു. എന്നാൽ സ്വന്തം വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ അവരുടെ മാനസികാവസ്ഥ മാറുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കാം?

ഒന്നാമത് — സ്വാതന്ത്ര്യം.

അന്യനാട്ടിൽ അവർക്ക് സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങൾ സ്വയം എടുക്കാൻ സാധിച്ചേക്കാം.

രണ്ടാമത് — കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ.

വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രതീക്ഷകൾ നിറവേറ്റേണ്ടിവരാം.

മൂന്നാമത് — വിമർശനങ്ങൾ.

നിരന്തരമായ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും താരതമ്യങ്ങളും ഒരാളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ ബാധിച്ചേക്കാം.

നാലാമത് — പഴയ അനുഭവങ്ങൾ.

ചില സ്ഥലങ്ങളും ബന്ധങ്ങളും പഴയ മാനസിക സമ്മർദങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കാം.

അഞ്ചാമത് — മാനസികമായ പൊരുത്തക്കേട്.

നമ്മുടെ ജീവിതരീതിയും ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ജീവിതരീതിയും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിൽ സംഘർഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

ചിലർ ഇതിനെ “വൈബ്രേഷൻ മാച്ച് ആകുന്നില്ല” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

ആത്മീയമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ അനുഭവത്തെ വിവരിക്കുന്ന ഭാഷയായിരിക്കാം. എന്നാൽ പ്രായോഗികമായി നോക്കുമ്പോൾ, ബന്ധങ്ങൾ, സ്വാതന്ത്ര്യം, പ്രതീക്ഷകൾ, പെരുമാറ്റം, മാനസിക സമ്മർദം എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ പ്രയോജനകരം.

8. അപ്പോൾ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്, സമ്പന്നനാണ്, ആരോഗ്യവാനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരേ?

ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ ചോദ്യത്തിന്റെ കാതൽ.

“ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്. ഞാൻ സമ്പന്നനാണ്. ഞാൻ ആരോഗ്യവാനാണ്. അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നാൽ പോരേ?”

ഇത്തരം വാക്കുകൾ ആത്മവിശ്വാസം വളർത്തുന്നതിനും ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്നതിനും സഹായിച്ചേക്കാം.

എന്നാൽ വാക്കുകൾ മാത്രം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും യാഥാർഥ്യമാകണമെന്നില്ല.

നിങ്ങൾ സാമ്പത്തികമായി മെച്ചപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നല്ല ചിന്തകളോടൊപ്പം സാമ്പത്തിക ആസൂത്രണവും ആവശ്യമാണ്.

ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നല്ല ശീലങ്ങളും ആവശ്യമായ ചികിത്സയും പ്രധാനമാണ്.

സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ മാനസികാവസ്ഥയെയും ബന്ധങ്ങളെയും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളെയും ശ്രദ്ധിക്കണം.

അതുപോലെ, നിങ്ങൾ എത്ര പോസിറ്റീവായി ചിന്തിച്ചാലും ചിലപ്പോൾ പരാജയങ്ങളും രോഗങ്ങളും പ്രതിസന്ധികളും നേരിടേണ്ടിവരും.

അതിനർഥം നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ മോശമായിരുന്നു എന്നോ മറ്റൊരാളുടെ നെഗറ്റിവിറ്റി നിങ്ങളുടെ വിജയത്തെ തടഞ്ഞു എന്നോ അല്ല.

ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ സംഭവങ്ങളും നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ല. എന്നാൽ ചില സംഭവങ്ങളോട് നമ്മൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു എന്നതിൽ നമുക്ക് സ്വാധീനമുണ്ട്.

9. അപ്പോൾ നമ്മുടെ പോസിറ്റീവ് ചിന്തകളെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കാം?

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്കും ചുറ്റുപാടിനും സ്വാധീനമുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അവയുടെ പേരിൽ നമ്മുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല.

ഇതിനായി ചില കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാം:

1. നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ എല്ലാവരോടും വിശദീകരിക്കേണ്ടതില്ല.

നിങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുന്നവരുമായി നിങ്ങളുടെ പദ്ധതികൾ പങ്കുവയ്ക്കുക.

2. നിരന്തരം നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നവരുമായി ആരോഗ്യകരമായ അതിരുകൾ സ്ഥാപിക്കുക.

എല്ലാവരെയും മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനുപകരം, അവരുടെ പെരുമാറ്റം നിങ്ങളെ എത്രത്തോളം ബാധിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുക.

3. നിങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവരുമായി സമയം ചെലവഴിക്കുക.

ആത്മവിശ്വാസം വളർത്തുന്ന ബന്ധങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ പ്രധാനമാണ്.

4. പോസിറ്റീവ് ചിന്തകളോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുക.

നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ ചെറിയ ലക്ഷ്യങ്ങളാക്കി മാറ്റുക. ഓരോ ദിവസവും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക.

5. പരാജയങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ മൂല്യത്തിന്റെ അളവുകോലാക്കരുത്.

ഒരു കാര്യം പരാജയപ്പെട്ടാൽ നിങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ട വ്യക്തിയാകുന്നില്ല. എന്താണ് മെച്ചപ്പെടുത്തേണ്ടതെന്ന് പരിശോധിച്ച് വീണ്ടും ശ്രമിക്കാം.

6. മറ്റുള്ളവരുടെ നെഗറ്റീവ് ചിന്തകൾക്ക് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ സ്ഥിരമായ ഇടം നൽകരുത്.

അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ കേൾക്കാം. എന്നാൽ അവയെല്ലാം സത്യമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കേണ്ടതില്ല.

---

10. ഒടുവിൽ, ബ്രഹ്മാണ്ഡം യഥാർഥത്തിൽ എന്താണ് പറയുന്നത്?

“ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന് ആകെ ഒരു മറുപടിയേ അറിയൂ — OK” എന്നത് മനോഹരമായ ഒരു ആത്മീയ രൂപകമാണ്.

നമ്മൾ എന്ത് ചിന്തിച്ചാലും ബ്രഹ്മാണ്ഡം അതിന് അംഗീകാരം നൽകുന്നു എന്നത് ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ട വസ്തുതയല്ല.

എന്നാൽ ഈ ആശയത്തെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഓർമപ്പെടുത്തലായി ഉപയോഗിക്കാം.

നമ്മൾ നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ തീരുമാനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാം.

നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങൾ പ്രവർത്തനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാം.

നമ്മുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചില ജീവിതഫലങ്ങളെ മാറ്റിയേക്കാം.

അതേസമയം, നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിന് പുറത്തുള്ള സാഹചര്യങ്ങളും ജീവിതത്തിൽ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

അതിനാൽ ജീവിതത്തിൽ നല്ലത് പ്രതീക്ഷിക്കുക. എന്നാൽ പ്രതീക്ഷയെ യാഥാർഥ്യവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുക.

മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അന്തിമ തീരുമാനം അവരുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിക്കരുത്.

നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വരുന്ന എല്ലാ ചിന്തകളും സത്യമല്ല. നിങ്ങളുടെ വായിലൂടെ പുറത്തുവരുന്ന എല്ലാ വാക്കുകളും വിധിയുമല്ല. മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിങ്ങളുടെ യാഥാർഥ്യവുമല്ല.

നിങ്ങൾക്ക് മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുക. മാറ്റാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുക. ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ സഹായം തേടുക.

ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തിരിച്ചറിവ്

നിങ്ങളുടെ ജീവിതം നിർണയിക്കുന്നത് പോസിറ്റീവ് ചിന്തകൾ മാത്രമല്ല. നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ, പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ബന്ധങ്ങൾ, സാഹചര്യങ്ങൾ, അവസരങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് നിങ്ങളുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ നെഗറ്റിവിറ്റിയെ ഭയന്ന് ജീവിക്കേണ്ടതില്ല. അതുപോലെ, മോശം കാര്യങ്ങൾ സംഭവിച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളെയോ മറ്റുള്ളവരുടെ ചിന്തകളെയോ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും വേണ്ട.

നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുക. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ സംരക്ഷിക്കുക. പ്രായോഗികമായി പ്രവർത്തിക്കുക.

ബ്രഹ്മാണ്ഡം “OK” പറയുന്നുണ്ടോ എന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനമാണ്, ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നത്.

നവരാത്രി പൂജ: അഷ്ടമി, മഹാനവമി, വിജയദശമി — ഭക്തിയിൽനിന്ന് ജ്ഞാനത്തിലേക്ക്

നവരാത്രി എന്നത് ഒൻപത് രാത്രികളിൽ ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്ന ഉത്സവം മാത്രമല്ല; മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ശുദ്ധീകരിച്ച് ജ്ഞാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള ആത്മീയ യാത്ര കൂടിയാണ്. ദുർഗ്ഗ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി എന്നീ ദേവീഭാവങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിന്റെ അവസാനത്തെ മൂന്ന് ദിവസങ്ങളായ അഷ്ടമി, നവമി, വിജയദശമി എന്നിവയ്ക്ക് കേരളീയ ആചാരങ്ങളിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ദുർഗ്ഗാഷ്ടമി: പൂജവയ്ക്കുന്ന പുണ്യദിനം

നവരാത്രിയിലെ അഷ്ടമി തിഥിയിൽ സന്ധ്യാസമയത്താണ് കേരളത്തിൽ സാധാരണയായി പൂജവയ്ക്കുന്നത്. ഇന്ന് വൈകുന്നേരം 6.02 നും 7.02 നും ഇടക്ക് ആണ് പൂജ വയ്ക്കേണ്ടത്.  വീടുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും പുസ്തകങ്ങളും പുരാണഗ്രന്ഥങ്ങളും മറ്റു വിദ്യോപകരണങ്ങളും പൂജയ്ക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നു.

പൂജവയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പൂജാമുറി വൃത്തിയാക്കി പീഠത്തിൽ വൃത്തിയുള്ള പട്ടുവിരി വിരിക്കുക. അതിനുമുകളിൽ സരസ്വതി ദേവിയുടെ ചിത്രം സ്ഥാപിക്കാം. തുടർന്ന് പുസ്തകങ്ങൾ, പേനകൾ, വിദ്യാർഥികളുടെ പഠനോപകരണങ്ങൾ, പുരാണഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്നിവ വൃത്തിയുള്ള തുണിയിൽ വെച്ച് പൂജയ്ക്കായി സമർപ്പിക്കാം.

പൂക്കളും മാലകളും ഉപയോഗിച്ച് പൂജാസ്ഥലം അലങ്കരിക്കുകയും നിലവിളക്ക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിളക്കുകൾ കൊളുത്തുകയും ചെയ്യാം.

വിളക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഗുരുവിനെയും ഗണപതിയെയും സരസ്വതി ദേവിയെയും സങ്കൽപ്പിച്ച് പ്രാർഥിക്കാം. അവൽ, മലർ തുടങ്ങിയ നിവേദ്യങ്ങൾ യഥാശക്തി സമർപ്പിക്കാം.

പ്രധാന മന്ത്രങ്ങൾ:

ഓം ഗും ഗുരുഭ്യോ നമഃ

ഓം ഗം ഗണപതയേ നമഃ

ഓം സം സരസ്വത്യൈ നമഃ

ഇവയ്ക്കൊപ്പം ദേവീസ്തുതികളും സരസ്വതി മന്ത്രങ്ങളും യഥാശക്തി ജപിക്കാം.

മഹാനവമി: അടച്ചുപൂജയുടെ ആത്മീയ പ്രാധാന്യം

കേരളത്തിലെ നവരാത്രി ആചാരങ്ങളിൽ മഹാനവമിയിലെ അടച്ചുപൂജയ്ക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

പൂജയ്ക്കായി സമർപ്പിച്ച പുസ്തകങ്ങളും വിദ്യോപകരണങ്ങളും ഈ ദിവസം സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കാറില്ല. അവയെ ദേവിയുടെ സാന്നിധ്യമായി സങ്കൽപ്പിച്ച് പൂജിക്കുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അടച്ചുപൂജയുടെ ആത്മീയമായ അർഥം ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ പുറംലോകത്തിലെ അനാവശ്യ ആകർഷണങ്ങളിൽനിന്ന് പിൻവലിച്ച് മനസ്സിനെ ആന്തരികമായി കേന്ദ്രീകരിക്കുക എന്നതാണ്.

ഈ സമയത്ത് ദുഷിച്ച കാര്യങ്ങൾ കാണാതിരിക്കാനും കേൾക്കാതിരിക്കാനും പറയാതിരിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നത് ആത്മനിയന്ത്രണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അനാവശ്യ ചിന്തകളും വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും കുറച്ച് മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കാം.

ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുകയും മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ആത്മീയമായ വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായകരമായ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു.

പ്രാർഥനയുടെ ലക്ഷ്യം കേവലം ആചാരങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുകയല്ല; മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിച്ച് ദൈവികമായ ചൈതന്യവുമായി കൂടുതൽ അടുക്കുക എന്നതാണ്.

വിജയദശമി: ജ്ഞാനത്തിലേക്കുള്ള പുതിയ തുടക്കം

നവരാത്രിയുടെ സമാപനദിനമായ വിജയദശമി ജ്ഞാനത്തിന്റെയും വിജയത്തിന്റെയും പുതിയ തുടക്കത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്.

അഷ്ടമിയിൽ പൂജയ്ക്കായി സമർപ്പിച്ച പുസ്തകങ്ങളും വിദ്യോപകരണങ്ങളും നവമിയിലെ പൂജയ്ക്കുശേഷം വിജയദശമി ദിനത്തിൽ തിരികെ എടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ ചടങ്ങിനെ പൂജയെടുപ്പ് എന്നു വിളിക്കുന്നു. വിജയദശമി നാളിൽ രാവിലെ 06.15 മുതൽ 08.12 വരെ ആണ് വിദ്യാരംഭ മുഹൂർത്തം.

കേരളത്തിൽ വിജയദശമി ദിനത്തിൽ കുട്ടികളെ ആദ്യാക്ഷരം എഴുതിക്കുന്ന വിദ്യാരംഭം നടത്തുന്നത് പ്രധാന ആചാരമാണ്. അറിവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കുട്ടികളെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ഈ ചടങ്ങ് ജീവിതത്തിലെ പുതിയൊരു അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഒൻപത് രാത്രികളിലെ ആരാധനയ്ക്കുശേഷം ജ്ഞാനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമാണ് വിജയദശമി.

പൂജവയ്ക്കുന്നതിലൂടെ നാം അറിവിനെ ആദരിക്കുന്നു. പൂജയെടുപ്പിലൂടെ ആ അറിവ് ജീവിതത്തിൽ പ്രയോഗിക്കാൻ വീണ്ടും ആരംഭിക്കുന്നു.

അറിവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ, അതിനെ ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുകയും വിവേകത്തോടെ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് വിദ്യയുടെ യഥാർഥ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാകുന്നത്.

നവരാത്രി നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഭക്തി, ആത്മനിയന്ത്രണം, ഏകാഗ്രത, അറിവിനോടുള്ള ആദരവ് എന്നിവയുടെ പ്രാധാന്യമാണ്.

അഷ്ടമി ഭക്തിയുടെ സമർപ്പണത്തെയും നവമി ആന്തരികമായ ശാന്തതയെയും വിജയദശമി ജ്ഞാനത്തിലേക്കുള്ള മുന്നേറ്റത്തെയും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

പൂജകളും പ്രാർഥനകളും നമ്മുടെ മനസ്സിന് ശാന്തിയും ജീവിതത്തിന് നല്ല ദിശാബോധവും നൽകട്ടെ.

ഉത്തരേന്ത്യയിൽ ദീപാവലി സമയത്ത് ധനത്തിന്റെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ദേവതയായ ലക്ഷ്മിയെയും വിഘ്നേശ്വരനായ ഗണപതിയെയും ആരാധിക്കുന്നതിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അതേസമയം, ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിൽ, നവരാത്രി സമയത്ത് വിദ്യയുടെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ദേവതയായ സരസ്വതിയെ ആരാധിക്കുന്നതിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

ഗുരു സ്തോത്രം

ഗുരുർബ്രഹ്മാ ഗുരുർവിഷ്ണുഃ

ഗുരുർദേവോ മഹേശ്വരഃ ।

ഗുരുഃ സാക്ഷാത് പരബ്രഹ്മ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥

2. ഗണപതി സ്തോത്രം

വക്രതുണ്ഡ മഹാകായ

സൂര്യകോടി സമപ്രഭ ।

നിർവിഘ്നം കുരു മേ ദേവ

സർവകാര്യേഷു സർവദാ ॥

3. സരസ്വതി സ്തോത്രം

സരസ്വതി നമസ്തുഭ്യം

വരദേ കാമരൂപിണി ।

വിദ്യാരംഭം കരിഷ്യാമി

സിദ്ധിർഭവതു മേ സദാ ॥

4. ദുർഗാ സ്തോത്രം

സർവമംഗള മാംഗല്യേ

ശിവേ സർവാർഥസാധികേ ।

ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൗരി

നാരായണി നമോസ്തുതേ ॥

സരസ്വതി ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും വിവേകത്തിന്റെയും പ്രകാശം നിറയട്ടെ.

🌺 എല്ലാവർക്കും നവരാത്രി ആശംസകൾ! 🌺

ബഹുമാനം

ബഹുമാനത്തിന്റെ മൂന്ന് തലങ്ങൾ

1. ഭയത്തിൽനിന്നുള്ള ബഹുമാനം
2. ആവശ്യത്തിൽനിന്നുള്ള ബഹുമാനം
3. തിരിച്ചറിവിൽനിന്നുള്ള ബഹുമാനം

ബഹുമാനത്തിന്റെ 7 പ്രധാന രൂപങ്ങൾ
വ്യക്തിബഹുമാനം
വ്യക്തിത്വത്തോടുള്ള ബഹുമാനം
പ്രായത്തോടും അനുഭവത്തോടുമുള്ള ബഹുമാനം
അറിവിനോടും കഴിവിനോടുമുള്ള ബഹുമാനം
സ്ഥാനത്തോടും അധികാരത്തോടുമുള്ള ബഹുമാനം
സ്നേഹത്തിൽനിന്നുള്ള ബഹുമാനം
ഭയത്തിൽനിന്നുള്ള ബഹുമാനം

ജീവിതം തന്നെ ഭാരമാകുമ്പോൾ എന്താണ് പ്രതിവിധി?

ജീവിതം ഭാരമാകുന്നതിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷണം, ഒരിക്കൽ സന്തോഷം നൽകിയിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ പോലും ഭാരമായി തോന്നിത്തുടങ്ങുന്നതാണ്. പ്രാർത്ഥിക്കാൻ മടി തോന്നുന്നു, ഇഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ താൽപര്യം കുറയുന്നു, ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. ആരെയും കാണുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല, ആരോടും സംസാരിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല, ഒന്നും ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നില്ലെങ്കിലും ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമ്പോഴും സമാധാനമില്ല!

അനാവശ്യ ചിന്തകൾ കുറയ്ക്കുക, പ്രതീക്ഷകളുടെ ഭാരം കുറയ്ക്കുക, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കുക, ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ആവശ്യമായ വിശ്രമം നൽകുക. ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതുമാത്രം ചെയ്യുക; ബാക്കിയുള്ളവയ്ക്ക് സമയം നൽകുക.

പ്രതിവിധി ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാക്കുകയല്ല, കഴിയുന്നത്ര ലഘൂകരിക്കുകയാണ്. മനസ്സ് തളരുന്നതിനും ജീവിതം ഭാരമായി തോന്നുന്നതിനും മാനസിക കാരണങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ചിലപ്പോൾ വിറ്റാമിനുകളുടെ കുറവും ഹോർമോണുകളിലെ വ്യതിയാനങ്ങളും ശാരീരിക ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളും കാരണമാകാം.

ജീവിതത്തെ ലഘൂകരിക്കുക എന്നത് ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിൽനിന്ന് ഒളിച്ചോടുകയല്ല; അനാവശ്യമായ മാനസികഭാരങ്ങൾ കുറച്ച് ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമായി അനുഭവിക്കുകയാണ്.

ചിലപ്പോൾ വിറ്റാമിൻ B12, വിറ്റാമിൻ D, iron എന്നിവയുടെ കുറവ്, തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോണുകൾ, ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ, കോർട്ടിസോൾ തുടങ്ങിയ ഹോർമോണുകളും സെറോടോണിൻ, ഡോപാമിൻ, നോർഅഡ്രിനാലിൻ തുടങ്ങിയവയും നമ്മുടെ മാനസികാവസ്ഥ, പ്രചോദനം, ശ്രദ്ധ, സന്തോഷം, ഊർജം എന്നിവയെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഉറക്കം, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ, ചിന്തകൾ, ആരോഗ്യം തുടങ്ങിയവയും സ്വാധീനിക്കുന്നു.

ജീവിതം ഭാരമാകുമ്പോൾ കൂടുതൽ പരിശ്രമം മാത്രമല്ല വേണ്ടത്; ചിലപ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി വിശ്രമവും കരുതലും ശരിയായ തിരിച്ചറിവുമാണ് വേണ്ടത്.

അതുപോലെ, പ്രാർത്ഥന ഒരു ബാധ്യതയാകരുത്; ദൈവം കോപിക്കുമെന്ന ഭയത്താലോ എന്തെങ്കിലും തെറ്റിപ്പോകുമെന്ന ആശങ്കയാലോ പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടതുമില്ല.

പ്രാർത്ഥന എത്രനേരം ചെയ്യുന്നു എന്നതിലല്ല കാര്യം; എത്രത്തോളം ഏകാഗ്രതയോടെയും ആത്മാർത്ഥതയോടെയും ചെയ്യുന്നു എന്നതിലാണ്.

• പ്രാർത്ഥനയുടെ ദൈർഘ്യത്തേക്കാൾ പ്രധാനം അതിന്റെ ആഴമാണ്.

• പ്രാർത്ഥനയുടെ എണ്ണത്തേക്കാൾ പ്രധാനം മനസ്സിന്റെ സാന്നിധ്യമാണ്.

• ആചാരങ്ങളേക്കാൾ പ്രധാനം ആത്മാർത്ഥമായ വികാരമാണ്.

• നിർബന്ധത്തേക്കാൾ പ്രധാനം സ്നേഹവും സമർപ്പണവുമാണ്.

മനസ്സും ശരീരവും അനുവദിക്കുന്നത്ര മാത്രം പ്രാർത്ഥിക്കുക. സ്വയം ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നതോ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്നതോ ആയ രീതിയിൽ പ്രാർത്ഥനയെ മാറ്റരുത്.

8 കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുക -

• എല്ലാം സ്വന്തമാക്കേണ്ടതില്ല.

• എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതില്ല.

• എല്ലാവരെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല.

• എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വ്യക്തിപരമായി എടുക്കേണ്ടതില്ല.

• എല്ലാ ദിവസവും സന്തോഷവാനായിരിക്കണമെന്ന നിർബന്ധവുമില്ല.

• മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കുക.

• എല്ലാത്തിനും അർത്ഥം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കേണ്ടതില്ല.

• എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഇന്ന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ടതില്ല.

ജീവിതം ചെറുതാക്കേണ്ടതില്ല; ജീവിതത്തോടൊപ്പം ചുമക്കുന്ന അനാവശ്യ ഭാരങ്ങൾ കുറച്ചാൽ മതി. 

ജീവിതത്തേക്കാൾ നമ്മൾ ചുമക്കുന്നത് മനസ്സിന്റെ ഭാരമാണ്.

• സംഭവിച്ചുപോയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പശ്ചാത്താപം.

• സംഭവിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്നറിയാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠ.

• മറ്റുള്ളവർ നമ്മളെക്കുറിച്ച് എന്ത് ചിന്തിക്കുമെന്ന ആശങ്ക.

• എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം.

• എല്ലാം നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കണമെന്ന വാശി.

ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് മനസ്സിന്റെ ഭാരം വർധിപ്പിക്കുന്നത്.

സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളേക്കാൾ, സംഭവിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് മനസ്സ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ചിന്തകൾ പോലും നമ്മളെ തളർത്താം.

പ്രതീക്ഷകൾ കൂടുമ്പോൾ ജീവിതം ഭാരമാകുന്നു.

ജീവിതം ഇങ്ങനെയായിരിക്കണം, മറ്റുള്ളവർ ഇങ്ങനെ പെരുമാറണം, കാര്യങ്ങൾ എന്റെ ആഗ്രഹംപോലെ നടക്കണം എന്നിങ്ങനെ നമ്മൾ പല പ്രതീക്ഷകളും വെച്ചുപുലർത്തുന്നു.

പക്ഷേ, ജീവിതം എപ്പോഴും നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്കനുസരിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകണമെന്നില്ല. പ്രതീക്ഷകൾ തെറ്റല്ല. എന്നാൽ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നിറവേറണമെന്ന നിർബന്ധമാണ് പലപ്പോഴും വേദന സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

പ്രതീക്ഷിക്കാം, പക്ഷേ പ്രതീക്ഷയുടെ അടിമയാകരുത്. ആഗ്രഹിക്കാം, പക്ഷേ ആഗ്രഹം നിറവേറാത്തപ്പോൾ ജീവിതത്തെ വെറുക്കരുത്.

മറ്റുള്ളവർ എത്രമാത്രം വിജയിച്ചു, എത്ര പണം സമ്പാദിച്ചു, എത്ര സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ നോക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതം ചെറുതായി തോന്നാം.

പക്ഷേ, നമ്മൾ കാണുന്നത് അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പുറംഭാഗം മാത്രമാണ്. അവരുടെ ഉള്ളിലെ പോരാട്ടങ്ങൾ നമുക്ക് അറിയണമെന്നില്ല.

ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും കഴിവുകളും ആവശ്യങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാണ്.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതം മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പകർപ്പാകേണ്ടതില്ല. നിങ്ങളുടെ ജീവിതം നിങ്ങളുടേതായ രീതിയിൽ ജീവിക്കാൻ പഠിക്കുക.

എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കുക. നമുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്ന ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്: നമ്മുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങൾ, നമ്മുടെ പ്രതികരണങ്ങൾ, നമ്മുടെ ശീലങ്ങൾ.

എന്നാൽ നമുക്ക് പൂർണമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത ചില കാര്യങ്ങളുമുണ്ട്: മറ്റുള്ളവരുടെ ചിന്തകളും പെരുമാറ്റവും, കഴിഞ്ഞുപോയ സംഭവങ്ങൾ, എല്ലാ ഭാവിസംഭവങ്ങളും, ജീവിതത്തിലെ അപ്രതീക്ഷിത മാറ്റങ്ങൾ.

നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നിരന്തരം മനസ്സിനെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം, നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക.

മാറ്റാൻ കഴിയാത്തതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നതും മാറ്റാൻ കഴിയുന്നതിനെ മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും ജീവിതത്തെ ലളിതമാക്കുന്ന രണ്ട് പ്രധാന കഴിവുകളാണ്.

ചില കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു. ചില ബന്ധങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു. ചില ആഗ്രഹങ്ങൾ നടക്കാതെ പോകുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്ന ചോദ്യത്തിന് എല്ലായ്പ്പോഴും വ്യക്തമായ ഉത്തരം ലഭിക്കണമെന്നില്ല.

ജീവിതത്തെ ലാഘവത്തോടെ ജീവിക്കാൻ 7 വഴികൾ

1. ആവശ്യമുള്ളതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും വേർതിരിച്ചറിയുക.

2. എല്ലാത്തിനും പ്രതികരിക്കേണ്ടതില്ല.

3. ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതുമാത്രം ഏറ്റെടുക്കുക.

4. ഭൂതകാലത്തെയും ഭാവിയെയും ഇന്നത്തെ ജീവിതം നിയന്ത്രിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്.

5. സന്തോഷത്തെ വലിയ നേട്ടങ്ങളുമായി മാത്രം ബന്ധിപ്പിക്കരുത്.

6. പ്രാർത്ഥനയെയും ആത്മീയതയെയും ഭാരമാക്കരുത്.

7. ജീവിതത്തെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഗൗരവമായി കാണേണ്ടതില്ല.

എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വലിയ പ്രശ്നങ്ങളല്ല. ചില തെറ്റുകൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരുത്താം. ചില പരാജയങ്ങളെ അനുഭവങ്ങളായി കാണാം. ചില പദ്ധതികൾ ഉപേക്ഷിക്കാം. ചില തീരുമാനങ്ങൾ മാറ്റാം.

ജീവിതത്തിലെ ഓരോ കാര്യത്തിനും അമിതമായ പ്രാധാന്യം നൽകുമ്പോൾ മനസ്സിന് വിശ്രമിക്കാൻ ഇടമില്ലാതാകുന്നു.

ദുർഗാ സപ്തശതിയുടെ ഒന്നാം അധ്യായം

ഞങ്ങളെ വേദനിപ്പിച്ചവരോടുപോലും ഞങ്ങൾക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയും സ്നേഹവും മമതയും തോന്നുന്നത്? ബുദ്ധികൊണ്ട് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ അവർ ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിച്ചവരാണെന്ന് അറിയാം. എന്നിട്ടും മനസ്സ് അവരിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഇതിൻ്റെ ഉത്തരം ആണ് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ആദ്യത്തെ അധ്യായം. 

ദേവീമാഹാത്മ്യം എന്നും ചണ്ഡീ പാഠം എന്നും ദുർഗാ സപ്തശതി എന്നും പറയപ്പെടുന്ന ഗ്രന്ഥം മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ 13 അധ്യായങ്ങളാണുള്ളത്. സപ്തശതി (7x100) എന്ന പേര് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ 700 ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്. നവരാത്രികളിൽ ഈ ഗ്രന്ഥം ആണ് നിത്യ പാരായണം ചെയ്യുന്നത്.

മധു–കൈടഭന്മാർ, മഹിഷാസുരൻ, ശുംഭ–നിശുംഭന്മാർ തുടങ്ങിയ അസുരന്മാരെ ദേവി പരാജയപ്പെടുത്തുന്ന കഥകളിലൂടെ ദേവിയുടെ ശക്തിയും ധർമ്മസംരക്ഷണവും ഈ ഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഇവിടെ ദുർഗാദേവി ഒരു അസുരസംഹാരിണി മാത്രമല്ല; അധർമ്മത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന ശക്തിയുടെയും ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ദിവ്യചൈതന്യത്തിന്റെയും പ്രതീകം കൂടിയാണ്.

ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തിന്റെ ആദ്യ അധ്യായം മഹാമായയുടെ ശക്തിയും മനുഷ്യനെ ബന്ധിക്കുന്ന മോഹത്തിന്റെ രഹസ്യവും വിവരിക്കുന്നതാണ്.

ശത്രുക്കളോട് പരാജയപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് പരാക്രമശാലിയായ രാജാ സുരഥന് തന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതുപോലെ, സമ്പത്തിനോടുള്ള അത്യാഗ്രഹം കാരണം സ്വാർത്ഥരായ കുടുംബാംഗങ്ങൾ സമാധി എന്ന വൈശ്യനെ വീട്ടിൽനിന്ന് പുറത്താക്കി. ഇരുവരും വനത്തിലെ മഹർഷി മേധസിന്റെ ആശ്രമത്തിലെത്തി.

ഇരുവരുടെയും ദുഃഖങ്ങൾക്ക് കാരണങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നെങ്കിലും, അവരുടെ ചോദ്യം ഒന്നായിരുന്നു: എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും, തങ്ങളിൽനിന്ന് അകന്നിരിക്കേണ്ടവരാണ് ആ വ്യക്തികളെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, എന്തുകൊണ്ടാണ് മനസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും അവരിലേക്കുതന്നെ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത്?

മഹർഷി മേധസ് വിശദീകരിച്ചത്, ഓരോ ജീവിക്കും അവരുടേതായ അറിവുണ്ടെങ്കിലും ആർക്കും മോഹത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽനിന്ന് പൂർണമായി മുക്തരാകാൻ കഴിയില്ലെന്നാണ്. മനുഷ്യർക്കു മാത്രമല്ല, മറ്റു ജീവികൾക്കും അവരുടേതായ അറിവുണ്ടെങ്കിലും അവരെല്ലാം മോഹത്തിന് വിധേയരാകാം.

ഈ മോഹശക്തിയെ മഹർഷി മഹാമായ എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യനെ ബന്ധനത്തിലാക്കാനും അതിൽനിന്ന് മോചിതനാകാനുള്ള വഴി തുറക്കാനും കഴിയുന്ന ദേവീശക്തിയാണത്.

മധു-കൈടഭ വധത്തിന്റെ കഥ: ഭഗവാൻ വിഷ്ണു യോഗനിദ്രയിലായിരുന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഭിയിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച മധു, കൈടഭൻ എന്നീ രണ്ട് അസുരന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ ഉപദ്രവിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്തുതിയെത്തുടർന്ന് ഉണർന്ന ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അസുരന്മാരുമായി ദീർഘനേരം യുദ്ധം ചെയ്തു. ഒടുവിൽ, ലഭിച്ച വരത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അവരെ തന്റെ തുടകളിൽ കിടത്തി വധിച്ചു.

കേവലം ശക്തിയും ബുദ്ധിയും ഉണ്ടായതുകൊണ്ടുമാത്രം പോരാ; സ്വന്തം അഹങ്കാരത്തെയും മോഹത്തെയും തിരിച്ചറിയുന്നതും അത്യാവശ്യമാണ് എന്നാണ് ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. മഹാമായ വെറും മിഥ്യാബോധത്തിന്റെ ശക്തി മാത്രമല്ല; ബന്ധനങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മോചനത്തിന്റെ വഴി തുറന്നുതരുന്ന പരമദേവി കൂടിയാണ്.

ബുദ്ധികൊണ്ട് ശരിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുപോലും മനസ്സിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്നേഹം, മമത, ആസക്തി എന്നിവ മനുഷ്യന്റെ വിവേകത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

ജയ് മാതാ ദീ! 🙏

പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ വിഷ്ണുഭഗവാൻ യോഗനിദ്രയിലായിരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർണത്തിലെ മാലിന്യത്തിൽനിന്ന് മധുവും കൈടഭനും ജനിച്ചതായി പുരാണകഥ പറയുന്നു. അവർ ബ്രഹ്മാവിനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാവ് യോഗനിദ്രാരൂപിണിയായ ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നു. ദേവി വിഷ്ണുവിൽനിന്ന് പിന്മാറിയതോടെ വിഷ്ണു ഉണർന്ന് അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. ഒടുവിൽ ദേവിയുടെ മായയാൽ മോഹിതരായ അസുരന്മാർ വിഷ്ണുവിനുതന്നെ വരം നൽകാമെന്ന് പറയുന്നു. വിഷ്ണു അവരോട് അവരെ വധിക്കാനുള്ള വരം ആവശ്യപ്പെടുകയും വെള്ളമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് സ്വന്തം തുടകളിൽ കിടത്തി അവരെ വധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ബുദ്ധികൊണ്ട് ശരിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുപോലും മനസ്സിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്നേഹം, മമത, ആസക്തി എന്നിവ മനുഷ്യന്റെ വിവേകത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

അവൾ വിഷ്ണുവിനെ ഉറക്കുന്നതും ഉണർത്തുന്നതും അവളുടെ ശക്തിയിലൂടെയാണ്. ബ്രഹ്മാവ് അവളോട് യോഗനിദ്രയിൽനിന്ന് പിന്മാറി വിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്താൻ അഭ്യർഥിക്കുന്നു.

ഇതിലൂടെ ദുർഗാ സപ്തശതി ഒരു പ്രധാന ആശയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു:

ദേവിയുടെ ശക്തി സൃഷ്ടിക്കും സംരക്ഷണത്തിനും സംഹാരത്തിനും പിന്നിലുള്ള ദിവ്യശക്തിയാണ്.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്തുതിക്കുശേഷം യോഗനിദ്രാരൂപിണിയായ ദേവി വിഷ്ണുവിൽനിന്ന് പിന്മാറുന്നു.

വിഷ്ണു ഉണർന്ന് മധുവിനോടും കൈടഭനോടും യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നു.

യുദ്ധം വളരെ ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിന്നതായി പുരാണം വിവരിക്കുന്നു. അസുരന്മാർ അതിശക്തരായിരുന്നു. ഒടുവിൽ മഹാമായയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ അവർ മോഹിതരാകുന്നു.

വിഷ്ണു നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അസുരന്മാരുടെ അഹങ്കാരവും മോഹവും അവരുടെ തീരുമാനത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിൽ മഹാമായ നിർണായകമാണ്.

ശാരദീയ നവരാത്രി

ഈ വർഷത്തെ ശാരദീയ നവരാത്രി വ്രതം നാളെ (2026 ഒക്ടോബർ 11, ഞായറാഴ്ച) ആരംഭിക്കുകയാണ്. ഒക്ടോബർ 19 തിങ്കളാഴ്ച വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒൻപത് ദിവസത്തെ വ്രതാചരണത്തിന് ശേഷം ഒക്ടോബർ 20 ചൊവ്വാഴ്ച വിജയദശമി (ദസറ) ആഘോഷിക്കും.

നാല് നവരാത്രികൾ ആണ് ഒരു വർഷം ഉള്ളത്. ചൈത്ര, ശരദ്, മാഘ ഗുപ്ത, അഷാഢ ഗുപ്ത നവരാത്രികൾ.

മാഘ ഗുപ്ത നവരാത്രി – (ജനുവരി–ഫെബ്രുവരി), 

ചൈത്ര (വസന്ത) നവരാത്രി – (മാർച്ച്–ഏപ്രിൽ), 

അഷാഢ ഗുപ്ത നവരാത്രി – (ജൂൺ–ജൂലൈ)

ആശ്വയുജ മാസത്തിലാണ് ശാരദീയ നവരാത്രി – (സെപ്റ്റംബർ–ഒക്ടോബർ).

മാഘ, അഷാഢ എന്നിവ ഗുപ്ത നവരാത്രികൾ ആണ്. ഗുപ്ത് എന്നാൽ രഹസ്യം എന്നർത്ഥം. താന്ത്രികർ തന്ത്ര ശക്തി കൂട്ടാൻ രഹസ്യ പൂജകൾ ആസാമിലെ കാമാഖ്യ ക്ഷേത്രം പോലുള്ള ശക്തിപീഠങ്ങളിൽ പോയി ചെയ്യുന്നു. രണ്ട് ഗുപ്ത നവരാത്രികളിലും ആദിശക്തിയുടെ പത്ത് ശക്തിസ്വരൂപങ്ങളായ കാളി, താര, ത്രിപുരസുന്ദരി, ഭുവനേശ്വരി, ഛിന്നമസ്ത, ഭൈരവി, ധൂമാവതി, ബഗളാമുഖി, മാതംഗി, കമല എന്നീ ദശമഹാവിദ്യകളെയാണ് ഭക്തർ ആരാധിക്കുന്നത്.

ചൈത്ര നവരാത്രിയിലും ശരദ് നവരാത്രിയിലും ദുർഗാദേവിയുടെ ഒൻപത് രൂപങ്ങളായ ശൈലപുത്രി, ബ്രഹ്മചാരിണി, ചന്ദ്രഘണ്ട, കൂഷ്മാണ്ഡ, സ്കന്ദമാതാ, കാത്യായനി, കാലരാത്രി, മഹാഗൗരി, സിദ്ധിദാത്രി എന്നിവയെയാണ് പൂജിക്കുന്നത്. 

ശാരദീയ നവരാത്രി മഹിഷാസുരനുമേൽ ദുർഗാദേവി നേടിയ വിജയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ചൈത്ര നവരാത്രി വസന്തകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടും ദേവീ ആരാധനയോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഒൻപതാം ദിവസം ശ്രീരാമന്റെ ജന്മദിനമായ രാമനവമി ആഘോഷിക്കുന്നതിനാൽ, ചില പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ ഇത് ശ്രീരാമനുമായും പ്രത്യേകമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ശരദ് നവരാത്രികൾ പൊതു ജനങ്ങൾ വൻ ഉത്സവങ്ങൾ ആയി ആഘോഷിക്കുന്നു. ബംഗാളിൽ കാളി പൂജയായും, നോർത്ത് ഇന്ത്യയിൽ ദസറ ആയും, കേരളം പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ നവരാത്രിയുടെ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ പൂജവപ്പും വിദ്യാരംഭം ഒക്കെ ആയും, ഗുജറാത്തിൽ ഗർഭ ആയും ഒക്കെ ആഘോഷിക്കുന്നു.

ശരദ് നവരാത്രി (ശരത്കാല നവരാത്രി) ആഘോഷങ്ങൾ ബംഗാൾ, അസം, ഒഡീഷ, ത്രിപുരയിൽ ദുർഗ്ഗാപൂജ – കാളിപൂജ ഭംഗിയാർന്ന പണ്ഡലുകളിൽ വലിയ ദുർഗ്ഗാ പ്രതിമകളും വാദ്യാഘോഷങ്ങളും നൃത്തവും പരസ്പരം നിറങ്ങൾ തേച്ചും മധുര പലഹാരങ്ങൾ കൈമാറിയും ഒക്കെ ആഘോഷിക്കുന്നു.

ഉത്തർപ്രദേശ്, ബിഹാർ, മധ്യപ്രദേശ്, മഹാരാഷ്ട്ര രാജസ്ഥാനിൽ നവരാത്രി (ദുർഗ്ഗാദേവിയുടെ 9 ദിവസത്തെ പൂജ) രാമലീല, ദസറ – രാമ-രാവണ യുദ്ധാവിഷ്കാരം, അവസാന ദിവസം രാവണൻ്റെ രൂപം കത്തിക്കൽ എന്നിവയോട് കൂടി അയുധപൂജയും വിജയദശമിയും ആഘോഷിക്കുന്നു. 

ഗുജറാത്തിൽ ഗർബ, ഡാൻഡിയ – മുഴുവൻ 9 രാത്രിയും ജനങ്ങൾ കൂട്ടംകൂടി നൃത്തവും സംഗീതവും ആയി ആഘോഷിക്കുന്നു. 

ദക്ഷിണേന്ത്യ (കർണാടക, തമിഴ്നാട്, ആന്ധ്ര) ഗൊളു – കളിപ്പാട്ടങ്ങളും ദേവിമൂർത്തികളും അലങ്കരിച്ച് വെച്ച് ആരാധിക്കുന്നു അയുധപൂജ – ഉപകരണങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, ഉപജീവനോപാധികൾ പൂജിക്കുന്നു.

കേരളത്തിൽ സരസ്വതി പൂജ (പൂജവപ്പ്) – പുസ്തകങ്ങൾ, സംഗീതോപകരണങ്ങൾ, തൊഴിൽോപകരണങ്ങൾ വെച്ച് പൂജിക്കുന്നു. വിദ്യാരംഭം (എഴുത്തിനിറുത്തൽ) – വിജയദശമി ദിവസം കുട്ടികൾക്ക് എഴുത്തുപഠനം ആരംഭിക്കുന്നു. സരസ്വതി പൂജക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നത് കേരളത്തിൽ ആണ്, അതിൻ്റെ അനുഗ്രഹം കേരളത്തിന് പ്രത്യേകമായി ഉണ്ട് താനും. വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ ഇന്നും കേരളം തന്നെ ആണ് ഇന്ത്യയിൽ മുന്നിൽ.

ഉത്സവ നാളുകളിൽ ഓരോ ദിവസത്തിനും പ്രത്യേക നിറങ്ങളിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത് ഉത്തരേന്ത്യയിലും മറ്റും ജനപ്രിയമായ ഒരു ആചാരമാണ്

ഒൻപത് ദിവസവും രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ദേവി മാഹാത്മ്യം വായന, ലളിതാ സഹസ്രനാമ ജപം, ദേവി മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ ചൊല്ലുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

പ്രഥമം ശൈലപുത്രീതി ദ്വിതീയം ബ്രഹ്മചാരിണീ

ത്രുതീയം ചന്ദ്രഘണ്ഡേതി കൂശ്മാണ്ഡേതി ചതുര്‍ത്ഥകം

പഞ്ചമം സ്കന്ദമാതേതി ഷഷ്ടം കാത്യായനീതി ച

സപ്തമം കാളരാത്രീതി മഹാഗൌരീതി ചാഷ്ടമം

നവമം സിദ്ധിധാത്രിതി പ്രോക്താ നവദുര്‍ഗ്ഗാഃ പ്രകീര്‍ത്തിതാഃ

നവരാത്രി മന്ത്ര ജപത്തിനുത്തമമായ കാലമാണ്. ഒന്‍പതു ദിനങ്ങളും ഉപാസനകള്‍ക്കും മന്ത്രജപങ്ങള്‍ക്കും അത്യുത്തമമെന്നു പുരാണമതം. നവരാത്രി വ്രതത്തിനൊപ്പമുള്ള മന്ത്രജപം കൂടുതല്‍ ഫലദായകം. ഒന്‍പതു ദിവസം ജപിക്കേണ്ട മന്ത്രങ്ങളും ജപസംഖ്യയും ജപത്തിനൊപ്പം ധരിക്കേണ്ട വസ്ത്രങ്ങളുടെ നിറങ്ങളും മന്ത്ര ഫലങ്ങളും ചുവടെ പറയുന്നു. ഈ മന്ത്രങ്ങള്‍ ‘ദശമഹാവിദ്യ’യില്‍ നിന്നും എടുത്തിട്ടുള്ളതാണ്.

ആദ്യ ദിവസം, ഗുഡി പഡ്വവ ശൈലപുത്രി (സ്ഥിരതയും ധൈര്യവും) ദേവിയുടെ ആരാധന.

മന്ത്രം -

ഓം ഹ്രീം നമ: 108 പ്രാവശ്യം 2 നേരം, ചുവന്ന വസ്ത്രം. ഫലം: പാപ ശാന്തി

രണ്ടാം ദിവസം, സർവ്വ സിദ്ധി യോഗ, ബ്രഹ്മചാരിനി ദേവിയുടെ (തപസ്സും, ആത്മനിയന്ത്രണവും) ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം വേദാത്മികായെ നമ. 336 പ്രാവശ്യം, 2 നേരം. വെളുത്ത വസ്ത്രം. ഫലം: മനശാന്തി

മൂന്നാം ദിവസം, സർവ്വ സിദ്ധി യോഗ, ചന്ദ്രഘണ്ഡാ (ധൈര്യവും സംരക്ഷണവും) ദേവിയുടെ ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം ത്രി ശക്ത്യെ നമ. 108 വീതം, 3 നേരം. വെളുത്തവസ്ത്രം. അരയാല്‍, തുളസിത്തയ്ക്കു സമീപമുള്ള ജപം കൂടുതല്‍ ഗുണദായകം. ഫലം: ശാപ ദോഷ നിവാരണം

നാലാം ദിവസം ദേവി കൂഷ്മാണ്ഡ (സൃഷ്ടിശക്തിയും ഉന്മേഷവും) ദേവിയുടെ ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം സ്വസ്ഥായെ നമ. 241 വീതം, 2 നേരം. വടക്ക് തിരിഞ്ഞുള്ള ജപം ഗുണദായകം. വെള്ള വസ്ത്രം. ഫലം: കുടുംബ സമാധാനം, ശാന്തി

അഞ്ചാം ദിവസം, രവി യോഗ, സ്കന്ദമാത (മാതൃസ്നേഹവും കരുതലും) ദേവിയുടെ ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം ഭുവനെശ്വര്യെ നമ. 108 വീതം, 3 നേരം. ചുവന്ന വസ്ത്രം. ഫലം: ഇഷ്ടകാര്യ സിദ്ധി.

ആറാം ദിവസം കാർത്യായനി ദേവിയുടെ (ശക്തിയും നീതിബോധവും)

 ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം മഹായോഗിനൈ്യ നമ. 241 വീതം, 2 നേരം. കിഴക്കോട്ടു തിരിഞ്ഞുള്ള ജപം ഗുണദായകം. ചുവന്ന വസ്ത്രം. ഫലം: ഉപാസനാ ശക്തി ഉണ്ടാകാന്‍, ദൈവാനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകാന്‍.

ഏഴാം ദിവസം കാലരാത്രി (ദേവി ശുഭംകരി) (ഭയത്തെ നേരിടാനുള്ള ധൈര്യം) ദേവിയുടെ ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം സാമപ്രിയായെ നമ. 336 വീതം, രണ്ടു നേരം. ദീപം തെളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ജപം ഗുണദായകം. വെളുത്ത വസ്ത്രം. ഫലം: ഐശ്വര്യം, ദാരിദ്ര്യം നീങ്ങി ധന സമൃദ്ധി.

അഷ്ടമി, മഹാഗൗരി ദേവിയുടെ (ശുദ്ധിയും സമാധാനവും) ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം ത്രികോണസ്ഥായെ നമ. 108 വീതം, 3 നേരം. ചുവന്ന വസ്ത്രം. ഫലം: വശ്യ ശക്തി, സാമൂഹിക പ്രീതി, ജനഅംഗീകാരം.

നവമി ദിവസം, അമ്മ സിദ്ധിധാത്രി (ജ്ഞാനവും ആത്മീയസാധനയും) ദേവിയുടെ ആരാധന.

മന്ത്രം -

ഓം ത്രിപുരാത്മികായെ നമ. 244 വീതം, 2 നേരം. വെളുത്ത വസ്ത്രം. ഫലം: ദുരിതങ്ങള്‍, അലച്ചില്‍ മാറുവാന്‍, ഇഷ്ട കാര്യ ലാഭം.

പൊതുവായി വീടുകളിൽ ചെയ്യുന്ന പൂജാവിധി -

1. ശുദ്ധി – വീടും പൂജാമുറിയും വൃത്തിയാക്കുക.

2. ഘടസ്ഥാപന/കലശസ്ഥാപന – വെള്ളം, മാങ്ങയില, തേങ്ങ, കുമ്പളം/കലശം സ്ഥാപിച്ച് ദേവിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുക.

3. ദീപം തെളിയിക്കൽ – അഷ്ടദീപം/നവദീപം തെളിയിക്കുന്ന പതിവ്.

4. ദേവി സ്തുതി – ദേവിയുടെ 108 പേരുകൾ (അഷ്ടോത്രം) അല്ലെങ്കിൽ സഹസ്രനാമം ചൊല്ലുക. ഓം എയിം ഹ്രീം ക്ലീം ചാമുണ്ടായൈ വിച്ചേ ദിവസവും പമാവധി ജപിക്കുക. ദുർഗ്ഗ സപ്തശതി (മാർകണ്ഡേയപുരാണത്തിലെ ദേവീ മഹാത്മ്യം) പാരായണം നടത്തുന്നു.

5. നൈവേദ്യം – വേവിച്ച അരി, പലഹാരം, പഴം, ചക്കരപൊങ്കൽ, തേൻ, പാലു തുടങ്ങിയവ സമർപ്പിക്കുക.

6. ദീപാരാധന നടത്തുക.

ദുർഗ്ഗാദേവി ധ്യാനമന്ത്രം

ॐ सर्वमंगल मांगल्ये शिवे सर्वार्थ साधिके । शरण्ये त्र्यम्बके गौरि नारायणि नमोऽस्तुते ॥

ദുർഗ്ഗാ ഗായത്രി മന്ത്രം

ॐ कात्यायन्यै च विद्महे कन्यकुमार्यै धीमहि । तन्नो दुर्गि: प्रचोदयात् ॥

ദുർഗ്ഗാസ്തുതി ശ്ലോകം ചൊല്ലുക

या देवी सर्वभूतेषु शक्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ദുർഗ്ഗാ മന്ത്രം -

ॐ ऐं ह्रीं क्लीं चामुण्डायै विच्चे ॥

നവരാത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങളും ആരാധനാ രീതികളും താഴെ നൽകുന്നു:

നവരാത്രി വ്രത നിയമങ്ങൾ

• ഭദ്രദീപം കൊളുത്തുക: നവരാത്രി നാളുകളിൽ വീടുകളിൽ അഞ്ചുതിരിയിട്ട് നിലവിളക്ക് (ഭദ്രദീപം) തെളിയിക്കുന്നത് സർവൈശ്വര്യദായകമാണ്. കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക്, വടക്കുകിഴക്ക് എന്നീ ദിശകളിൽ തിരികളിട്ട്, കിഴക്കേ കോണിലെ തിരി ആദ്യം തെളിച്ച് പ്രദക്ഷിണമായി ബാക്കി തിരികൾ കൊളുത്തുക.

• ശുദ്ധി പാലിക്കുക: ശരീരവും മനസ്സും ഒരുപോലെ ശുദ്ധമായിരിക്കണം. സൂര്യോദയത്തിന് മുന്നേ കുളിച്ച് വിളക്ക് കൊളുത്തി ദേവീ സ്തുതികൾ ജപിക്കുക. ലളിതാസഹസ്രനാമ ജപം ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അത്യുത്തമമാണ്.

• ഭക്ഷണക്രമം: വ്രതകാലത്ത് മത്സ്യമാംസാദികൾ പൂർണ്ണമായും വർജിക്കുക. സാധ്യമെങ്കിൽ അരിഭക്ഷണം ഒരു നേരമായി ചുരുക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

• പകലുറക്കം ഒഴിവാക്കുക: വ്രതം നോൽക്കുന്നവർ പകൽ സമയത്ത് ഉറങ്ങുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

Intelligent vs Cleverness vs Wisdom

ബുദ്ധി vs കൗശലം vs വിവേകം

നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിയാണോ, കൗശലമാണോ, വിവേകമാണോ കൂടുതൽ?

കൗശലം ലോകത്ത് എങ്ങനെ അതിജീവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ബുദ്ധി ലോകത്തെ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിവേകം ആ ലോകത്ത് എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

“നിനക്ക് കാഞ്ഞ ബുദ്ധിയാണ്… പക്ഷേ നീ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ മുഴുവൻ പൊട്ടത്തരമാണല്ലോ!”

ഈ ഡയലോഗ് നമ്മൾ പലപ്പോഴും കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും.

പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു രസകരമായ ചോദ്യം ഉയരുന്നു:

ബുദ്ധിയുണ്ടായാൽ മാത്രം പോരേ? അതിനെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് അറിയേണ്ടതില്ലേ?

കൗശലത്തിലൂടെ ജീവിതത്തിൽ വിജയിച്ച ഒരാൾ പലപ്പോഴും ബുദ്ധിയുടെ മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടാറുണ്ട്.

കാരണം കൗശലം അവനെ സാഹചര്യങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും; ബുദ്ധി സാഹചര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

കൗശലക്കാരൻ ജീവിതത്തിന്റെ പല കളികളും ജയിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ബുദ്ധിമാൻ ചോദിക്കുന്നത് ചിലപ്പോൾ കളി ജയിക്കാനുള്ള വഴിയല്ല—

“ഈ കളിയുടെ നിയമം തന്നെ ശരിയാണോ?”

അവിടെയാണ് കൗശലത്തിന്റെ പരിധി അവസാനിച്ച് ബുദ്ധിയുടെ ആഴം തുടങ്ങുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജീവിതത്തിൽ പല കളികളും ജയിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു കൗശലക്കാരൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്ന ഒരാളുടെ മുന്നിൽ ചിലപ്പോൾ വാക്കുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി നിൽക്കും.

കൗശലം ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു. ബുദ്ധി ശരിയായ ചോദ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു. വിവേകം — ഏത് ഉത്തരമാണ് ജീവിക്കേണ്ടതെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.

നമ്മൾ പലപ്പോഴും ബുദ്ധിയെയും കൗശലത്തെയും ഒരേ അർത്ഥത്തിലാണ് കാണുന്നത്. പക്ഷേ അവ രണ്ടും ഒരുപോലെയല്ല.

കൗശലം പലപ്പോഴും ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച ഒരു തന്ത്രമാണ്. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം അതിജീവനമാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ കൗശലം മനുഷ്യരിൽ മാത്രം കാണുന്നതല്ല. മൃഗങ്ങൾക്കും അപകടം തിരിച്ചറിയാനും, രക്ഷപ്പെടാനും, ഭക്ഷണം കണ്ടെത്താനും, സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പെരുമാറാനും അറിയാം.

പക്ഷേ ബുദ്ധി അതിനപ്പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു.

ബുദ്ധി എന്നത് ചിന്തിക്കാനും, കാര്യങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യാനും, അവയുടെ പിന്നിലെ കാരണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും, വ്യത്യസ്ത കാര്യങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്ന കഴിവാണ്.

കൗശലമുള്ള ഒരാൾ സാഹചര്യങ്ങളെ വേഗത്തിൽ വായിക്കും.

ആരാണ് എന്ത് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കും. അപകടം തിരിച്ചറിയും. മറ്റുള്ളവർ ഒരുക്കുന്ന കെണിയിൽ വീഴാതെ രക്ഷപ്പെടും. ആവശ്യമെങ്കിൽ അതേ തന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് സാഹചര്യം തനിക്കനുകൂലമാക്കുകയും ചെയ്യും.

കാരണം കൗശലം പലപ്പോഴും അതിജീവനത്തിൽ നിന്നാണ് വളരുന്നത്.

പക്ഷേ ബുദ്ധിയുള്ള ഒരാൾക്ക് കാര്യങ്ങളെ മറ്റൊരു തലത്തിൽ കാണാൻ കഴിയും.

അവൻ ചോദിക്കും:

“ഇവിടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?”

കാര്യങ്ങളുടെ പിന്നിലെ കാരണം അന്വേഷിക്കും. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കും. മനുഷ്യസ്വഭാവത്തെ നിരീക്ഷിക്കും. സാഹചര്യങ്ങളെയും ആശയങ്ങളെയും ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കും.

അവിടെയാണ് ചിലപ്പോൾ ഒരു വിരോധാഭാസം സംഭവിക്കുന്നത്.

ബുദ്ധിയുള്ള ഒരാൾ ചതിയിൽ വീഴാം; കൗശലമുള്ള ഒരാൾ അതേ ചതിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാം.

കാരണം കൗശലം ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത്:

“എന്നെ എങ്ങനെ ചതിക്കാതിരിക്കാം?”

ബുദ്ധി ചോദിക്കുന്നത്:

“എന്താണ് സത്യം?”

ഒരു കൗശലക്കാരൻ ജീവിതത്തെ ഒരു കളിയായി കാണുന്നു:

എങ്ങനെ ജയിക്കാം? എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടാം? എങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരുടെ നീക്കം മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കാം?

പക്ഷേ ഒരു ബുദ്ധിമാൻ അതിനേക്കാൾ ആഴത്തിൽ നോക്കുന്നു:

“ഈ കളി തന്നെ എന്തിനാണ്?”

ഇവിടെയാണ് വിവേകത്തിന്റെ ആവശ്യം വരുന്നത്.

കാരണം ബുദ്ധിയുണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ശരിയായ തീരുമാനമെടുക്കണമെന്നില്ല.

ഒരാൾക്ക് വളരെ ബുദ്ധിയുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ആ ബുദ്ധി തെറ്റായ കാര്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കാം.

ഒരു മനുഷ്യന് മറ്റുള്ളവരെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കാമെന്ന് അറിയാം. പക്ഷേ അത് എപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് അറിയണമെന്നില്ല.

ഒരു വ്യക്തിക്ക് ചതിയെ തിരിച്ചറിയാം. പക്ഷേ ചതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ അവനും ചതിക്കാരനായി മാറണമെന്നില്ല.

അവിടെയാണ് വിവേകം.

ചതിയെ തിരിച്ചറിയാൻ കൗശലം വേണം. ചതിയുടെ കാരണം മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധി വേണം. ചതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും അതുപോലെ തന്നെ മാറിപ്പോകാതിരിക്കാൻ വിവേകം വേണം.

അതുകൊണ്ടാണ് കൗശലം ഒരു ഉപകരണം എന്ന് പറയുന്നത്.

ആ ഉപകരണം എപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കണം, എപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കരുത്, എപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യാതെ നിൽക്കണം എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ബുദ്ധിയെ കൂടുതൽ പക്വമാക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ബുദ്ധി മാത്രം ഉണ്ടായാലും മനുഷ്യൻ പൂർണ്ണനാകുന്നില്ല.

ലോകം എല്ലായ്പ്പോഴും സത്യസന്ധമായിരിക്കണമെന്നില്ല. എല്ലാവരും നമ്മളെപ്പോലെ ചിന്തിക്കണമെന്നുമില്ല.

ചിലർ സ്നേഹത്തെ ഉപയോഗിക്കും. ചിലർ വിശ്വാസത്തെ ഉപയോഗിക്കും. ചിലർ സ്വന്തം ബുദ്ധിയെപ്പോലും മറ്റുള്ളവരെ ചതിക്കാനുള്ള ആയുധമാക്കും.

അതിനാൽ യഥാർത്ഥ പക്വത ഒരുപക്ഷേ ബുദ്ധിയുടെയും കൗശലത്തിന്റെയും വിവേകത്തിന്റെയും സമതുലിതാവസ്ഥയിലാണ്.

കൗശലം നമ്മെ ലോകത്ത് അതിജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ബുദ്ധി ലോകത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിവേകം ആ ലോകത്ത് എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരുപക്ഷേ മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ വളർച്ച എന്നത്

കൗശലത്തോടെ ജീവിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ബുദ്ധിയോടെ ചിന്തിക്കുന്നതിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് വിവേകത്തോടെ ജീവിക്കുന്നതിലേക്കുമുള്ള യാത്രയാണ്.

അവസാനം ചോദ്യം ഇതാണ്:

നിങ്ങൾ ഏതാണ്?

ബുദ്ധിമാനോ? കൗശലക്കാരനോ? അതോ ബുദ്ധിയും കൗശലവും ശരിയായ സമയത്ത് ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ പഠിക്കുന്ന ഒരു വിവേകിയോ?

Myanmar–Thailand Trilateral Highway

കൂട്ടുകാരൻ വിയറ്റ്നാമിൽ കറങ്ങാൻ പോയപ്പോൾ ചുമ്മാ ഒന്ന് നോക്കി — അങ്ങോട്ട് റോഡ് മാർഗം പോകാൻ വഴിയുണ്ടോ?

അപ്പോഴാണ് ഒരു interesting കാര്യം അറിഞ്ഞത്. നോർത്ത് ഈസ്റ്റിലെ ഇംഫാൽ–മോറെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് മ്യാൻമർ വഴി തായ്‌ലൻഡിലേക്ക് പോകുന്ന India–Myanmar–Thailand Trilateral Highway-ന്റെ പണി പുരോഗമിക്കുകയാണ്. അടുത്ത വർഷം തുറക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വിവരങ്ങൾ. പദ്ധതി പൂർത്തിയായാൽ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് Southeast Asia-യിലേക്കുള്ള റോഡ് connectivity കൂടുതൽ എളുപ്പമാകും.

Kerala → Bengaluru → Kolkata → Siliguri → Guwahati → Dimapur / Kohima → Imphal → Moreh 🇮🇳 → Tamu 🇲🇲 → Kalewa → Monywa → Mandalay → Naypyidaw → Bago → Hpa-An → Myawaddy → Mae Sot 🇹🇭 → Tak → Bangkok 🇹🇭

ഏകദേശം 5,000 km! 

ഇത് വെറുമൊരു റോഡ് മാത്രമല്ല. Northeast India-യെ ASEAN-ന്റെ gateway ആക്കുക എന്ന വലിയ connectivity പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇതോടെ Northeast ഇന്ത്യയുടെ ഭൗമപരമായ ഒറ്റപ്പെടൽ കുറയ്ക്കാനും, Myanmar–Thailand വഴി Southeast Asian വിപണികളുമായി കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം ഉണ്ടാക്കാനും കഴിയും.

ഇന്ത്യയിൽ നിർമ്മിക്കുന്ന സാധനങ്ങൾക്ക് Myanmar വഴി Thailand-ലേക്കും അതുവഴി ASEAN വിപണികളിലേക്കും എത്താനുള്ള മറ്റൊരു land route ലഭിക്കും. അതുപോലെ Southeast Asia-യിൽ നിന്നുള്ള ചരക്കുകൾക്കും ഇന്ത്യയിലേക്ക് കരമാർഗം പ്രവേശിക്കാനുള്ള പുതിയ corridor ലഭിക്കും.

ടൂറിസം രംഗത്തും വലിയ സാധ്യതകളുണ്ട്. Road trips, motorcycle tours, luxury bus tours, caravan tourism തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് പുതിയൊരു route തുറക്കാം. ഒരിക്കൽ border formalities കൂടി എളുപ്പമായാൽ Kerala → Myanmar → Thailand എന്നൊരു road trip തന്നെ ഒരു വലിയ adventure ആയിരിക്കും.

Northeast-ലും ഇതിന്റെ പ്രതിഫലനം ഉണ്ടാകാം. Hotels, restaurants, logistics, warehouses, vehicle services, tourism, handicrafts, food processing, textiles തുടങ്ങി പല മേഖലകളിലും പുതിയ business opportunities ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ഇതിലും വലിയൊരു സാധ്യത മുന്നിലുണ്ട്.

Bangkok-ൽ നിന്ന് Laos, Cambodia വഴി Vietnam-ലേക്കുള്ള connectivity കൂടി വികസിച്ചാൽ, ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് Southeast Asia-യിലേക്ക് ഒരു വലിയ overland network തന്നെ രൂപപ്പെടാം.

അപ്പോൾ ഇന്ന് വിമാനത്തിൽ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന India → Thailand → Vietnam യാത്ര, ഭാവിയിൽ ഒരു വലിയ road-trip adventure ആയി മാറിയേക്കാം.

ഭാഗ്യ നക്ഷത്രവും മുഹൂർത്തവും

ഒരിക്കൽ ഒരു രാജാവ് തന്റെ സഭയിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു:

“ജനിച്ച സമയവും നക്ഷത്രവും മുഹൂർത്തവുമാണ് ഒരാളുടെ ഭാഗ്യം നിർണ്ണയിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അതേ സമയത്ത് ജനിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് കുട്ടികളിൽ ഞാൻ മാത്രം എങ്ങനെ രാജാവായി? മറ്റുള്ളവർ എന്തുകൊണ്ട് രാജാക്കന്മാരായില്ല?”

സഭയിൽ നിശ്ശബ്ദത പരന്നു. അപ്പോൾ ഒരു വൃദ്ധനായ പണ്ഡിതൻ പറഞ്ഞു: ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം അടുത്തുള്ള കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന സന്യാസിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുമെന്ന്.

രാജാവ് ഒറ്റയ്ക്ക് കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി അദ്ദേഹത്തെ തേടിപ്പോയി. അവിടെ ഒരു മഹാത്മാവ് കത്തുന്ന അഗ്നിക്കരികിൽ ഇരുന്ന്, അതിൽ നിന്നുള്ള ചുട്ടുകരിഞ്ഞ തീകനലുകൾ എടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നത് രാജാവ് കണ്ടു.

രാജാവ് തന്റെ ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹാത്മാവ് കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു:

“എനിക്ക് എന്റെ തന്നെ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ഇല്ല. നിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയാൻ എനിക്ക് സമയമില്ല. മലകൾക്കപ്പുറം താമസിക്കുന്ന മറ്റൊരു മഹാത്മാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ.”

ദുർഘടമായ മലകൾ കടന്ന് രാജാവ് രണ്ടാമത്തെ മഹാത്മാവിന്റെ അടുത്തെത്തി. അവിടെ അദ്ദേഹം കണ്ട കാഴ്ച അതിലും വിചിത്രമായിരുന്നു. ആ മഹാത്മാവ് ഇരുമ്പ് ചവണ കൊണ്ട് സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ മാംസം നുള്ളിയെടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.

രാജാവ് വീണ്ടും തന്റെ ചോദ്യം ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകാൻ തയ്യാറായില്ല.

പകരം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

“അടുത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിൽ ഇപ്പോൾ ജനിച്ച ഒരു കുഞ്ഞുണ്ട്. അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ. നിന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം അവനിൽ നിന്ന് ലഭിക്കും.”

രാജാവ് ആ കുഞ്ഞിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാജാവിന്റെ ഏഴ് ജന്മങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തി.

ഒരു ജന്മത്തിൽ രാജാവും ആ രണ്ട് മഹാത്മാക്കളും ഉൾപ്പെടെ നാലുപേർ സഹോദരന്മാരായ രാജകുമാരന്മാരായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കാട്ടിൽ വഴിതെറ്റിയ അവർ മൂന്ന് ദിവസം ഭക്ഷണവും വെള്ളവുമില്ലാതെ അലഞ്ഞുനടന്നു.

അവരുടെ കൈവശം കുറച്ച് മാവ് മാത്രം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവർ നാല് റൊട്ടികൾ ഉണ്ടാക്കി.

അപ്പോൾ പ്രായമായ, വിശന്നുവലഞ്ഞ ഒരു സന്ന്യാസി അവിടെയെത്തി ഭക്ഷണം ചോദിച്ചു.

ആദ്യത്തെ സഹോദരൻ, കോപത്തോടെ ചോദിച്ചു:
“ഞങ്ങൾക്കുതന്നെ ഭക്ഷണമില്ല. നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് തരാനാണ്? തീക്കട്ട വേണമെങ്കിൽ തരട്ടെയോ?” അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പുനർജന്മാണ് ആ തീ കനലുകൾ ഭക്ഷിച്ചോണ്ടിരുന്നത്.

രണ്ടാമത്തെ സഹോദരൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“നിങ്ങളെ ഭക്ഷിപ്പിച്ചിട്ട് ഞാൻ എന്റെ ശരീരത്തിലെ മാംസം തന്നെ തിന്നണമെന്നാണോ?” അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പുനർജന്മം ആണ് സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ മാംസം നുള്ളിയെടുത്ത് ഭക്ഷിച്ചോണ്ടിരുന്നത്.

മൂന്നാമത്തെ സഹോദരൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ തന്നെ വിശന്നുമരിക്കുകയാണ്. എനിക്ക് ഒന്നും തരാൻ കഴിയില്ല.” ആ മൂന്നാമത്തെ സഹോദരൻ ഞാനാണ്.

എന്നാൽ നാലാമത്തെ സഹോദരൻ, അതായത് ഇന്നത്തെ രാജാവ്, തന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന റൊട്ടിയുടെ പകുതി സ്നേഹത്തോടും ഭക്തിയോടും ആദരവോടും കൂടി ആ മഹാത്മാവിന്റെ മുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ നാലാമത്തെ സഹോദരൻ നീയാണ്.

മഹാത്മാവ് ആഹാരം പകുത്ത് കൊടുത്ത സഹോദരനിൽ സന്തുഷ്ടനായി അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ചു:

“നിന്റെ ഈ സത്കർമ്മത്തിന്റെ ഫലം ഭാവിയിൽ നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ തീർച്ചയായും പ്രതിഫലിക്കും.”

അവസാനം ആ കുഞ്ഞ് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു:

“സമയം ഒരുപോലെയായിരിക്കാം. നക്ഷത്രം ഒരുപോലെയായിരിക്കാം. ജനനമുഹൂർത്തവും ഒരുപോലെയായിരിക്കാം. പക്ഷേ മനുഷ്യരുടെ കർമ്മം ഒരുപോലെയല്ല.”

ജനനസാഹചര്യങ്ങൾ ഒരാൾക്ക് ചില അവസരങ്ങൾ നൽകാം.

പക്ഷേ ആ അവസരങ്ങളിൽ അവൻ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതാണ് അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ദിശയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്.

ഒരേ സാഹചര്യത്തിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ടുപേർ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാം. ആ തീരുമാനങ്ങളാണ് പിന്നീട് അവരുടെ സ്വഭാവത്തെയും സംസ്കാരത്തെയും ജീവിതഫലങ്ങളെയും വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തെ മുഴുവൻ നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും മുഹൂർത്തങ്ങളുടെയും പേരിൽ മാത്രം വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഭാഗ്യം നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഒരു പങ്ക് വഹിച്ചേക്കാം.

എന്നാൽ ആ സാഹചര്യങ്ങളിൽ നാം ചെയ്യുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾക്കും അത്രതന്നെ വലിയ പങ്കുണ്ട്.

ജീവിതത്തിലെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് രാജപദവിയിലും അധികാരത്തിലും മാത്രം അല്ല.

നിസ്വാർത്ഥമായ ദാനം, കരുണ, സ്നേഹം, ത്യാഗം — ഇവയാണ് മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിന് യഥാർത്ഥ മഹത്വം നൽകുന്നത്.

4B Movement

🔹 Bi-hon — വിവാഹം വേണ്ട

🔹 Bi-chul-san — കുട്ടികൾ വേണ്ട

🔹 Bi-yeonae — പ്രണയബന്ധം വേണ്ട

🔹 Bi-sex — പുരുഷന്മാരുമായുള്ള ലൈംഗികബന്ധം വേണ്ട

ലോകത്തിലെ മികച്ച സിനിമകളുടെ ബേസ് കൊറിയയാണെന്ന് പറയാറുണ്ട്. പല ഇന്ത്യൻ സിനിമകളുടെ ഒറിജിനൽ പതിപ്പ് അവിടുന്നാണ്. ഇപ്പോൽ അവരുടെ 4B മൂവ്മെൻ്റും ഇന്ത്യ കോപ്പി അടിച്ചു.

ഇന്ത്യയിലെ “Ek Samosa, 2 Kachori, In Mardo Ka Kya Bharosa” എന്ന പുതിയ സോഷ്യൽ മീഡിയ മുദ്രാവാക്യവും കൊറിയൻ 4B ആശയത്തിന്റെ ഇന്ത്യൻ-style version പോലെയാണെന്നാണ്.

ദക്ഷിണ കൊറിയയിൽ 2017–2019 കാലഘട്ടത്തിൽ ശ്രദ്ധ നേടിയ 4B Movement ഇന്ത്യയിലെത്തിയാൽ, ജനസംഖ്യാ വളർച്ചയുടെ കാര്യത്തിൽ ഭൂമിയുടെ ഭാരം തെല്ലെങ്കിലും കുറയുമായിരിക്കും!

കൊറിയയിൽ ഇത് പരമ്പരാഗത വിവാഹ–കുടുംബ സംവിധാനത്തോടും gender relations-നോടുമുള്ള പ്രതിഷേധമായി, പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ചെറിയ online feminist വിഭാഗത്തിൽ വളർന്ന ആശയമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയിലെ “Samosa–Kachori” മുദ്രാവാക്യം 4B-യുടെ ഔദ്യോഗിക ഇന്ത്യൻ പതിപ്പാണെന്ന് പറയാൻ തെളിവില്ല. പക്ഷേ രണ്ടിലും ഒരു പൊതുവായ ആശയം കാണാം:

“വിവാഹം, ബന്ധം, കുടുംബം—ഇവ ജീവിതത്തിലെ നിർബന്ധിത ഘട്ടങ്ങളല്ല; വ്യക്തിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്.”

ഇത് വെറും സോഷ്യൽ മീഡിയ തമാശയായി അവസാനിക്കുമോ, അതോ മാറിവരുന്ന relationship culture-ന്റെ ഒരു സൂചനയായി മാറുമോ എന്നതാണ് ഇനി കാണേണ്ടത്.

ആനകളുടെ രാജ്ഞി

ആനകളുടെ രാജ്ഞി പാർബതി ബറുവയെ പറ്റി ആന പ്രേമികൾ തീർച്ചയായും കേട്ടിരിക്കും. 2024-ൽ പത്മശ്രീ നൽകി രാജ്യം അവരെ ആദരിച്ചു.

അസമിലെ ഗൗരിപൂർ രാജകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച പാർബതി ബറുവയ്ക്ക് ആനകളോടുള്ള അടുപ്പം ബാല്യം മുതലേ തുടങ്ങിയതാണ്. കാട്ടാനകളെ പിടികൂടുന്നതിലും മനുഷ്യ–ആന സംഘർഷങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും അവർ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു.

അവരുടെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ മദ ആന വരെ അനുസരിക്കും — അതാണ് പാർബതി ബറുവയുടെ അസാധാരണ കഴിവ്!

പുരുഷന്മാർ ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്ന ആന പാപ്പന്മാരുടെ രംഗത്തേക്ക് വെറും 14-ാം വയസ്സിൽ കടന്നുവന്ന പാർബതി ബറുവ, പിന്നീട് 500-ലധികം ആനകളെ പരിശീലിപ്പിച്ച ഇന്ത്യയിലെ ശ്രദ്ധേയയായ വനിതാ മഹൂത്തായി.

ആനകളുടെ സ്വഭാവവും മനോഭാവവും ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയ അവർ, പ്രത്യേക ശബ്ദങ്ങളും വിളികളും ഉപയോഗിച്ച് ആനകളെ നിയന്ത്രിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ശക്തിയിലല്ല, ആനയുമായുള്ള വിശ്വാസത്തിലും ആശയവിനിമയത്തിലുമായിരുന്നു അവരുടെ കഴിവിന്റെ രഹസ്യം.

കാട്ടാനകളെ പിടികൂടുന്നതിലും മനുഷ്യ–ആന സംഘർഷങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും വർഷങ്ങളോളം പ്രവർത്തിച്ച അവർക്ക് 2024-ൽ പത്മശ്രീ നൽകി രാജ്യം ആദരിച്ചു.

ജീവിതത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ അംശങ്ങൾ

ജീവിതം വെറും പരിശ്രമം കൊണ്ടു മാത്രം മുന്നോട്ട് പോകുന്നതല്ല. ഓരോ ദൃശ്യ പ്രവർത്തനത്തിനും പിന്നിൽ അദൃശ്യമായ ഒരു സംവിധാനം പ്രവർത്തിക്കുന്നു -

ജീവിതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ പ്രവാഹം

`ബോധം → ഉദ്ദേശ്യം → വികാരം → കമ്പനനം → വാക്ക് / പ്രവർത്തനം → പ്രാണപ്രവാഹം → ശരീരം & മനസ്സ് → പരിസരം → കർമ്മത്തിന്റെ പ്രകടനം → മൗനം → കൃപ ` അന്തിമ ചിന്ത

 

ഈ സൂക്ഷ്മ അംശങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ജീവിതം ഒരു പോരാട്ടമല്ല; ഒരു പ്രവാഹമായി മാറുന്നു.

 

ആധുനിക മനഃശാസ്ത്രവും പ്രാചീന ആത്മവിദ്യയും ഒന്നിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ദർശനമാണ് ഈ ലേഖനം.

  

1. ബോധം (ചൈതന്യം) — മൂലസ്രോതസ്

 

ചിന്തക്ക് മുമ്പ്, വികാരത്തിനുമുമ്പ്, പ്രവർത്തനത്തിനുമുമ്പ് — ബോധം ഉണ്ട്.

  

- നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതു വളരുന്നു

 

- ബോധം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് ഊർജ്ജം ഒഴുകുന്നു

 

- അവബോധമില്ലാത്ത ജീവിതം ആവർത്തിച്ച വേദന സൃഷ്ടിക്കുന്നു

 

ബോധം ചിന്തയല്ല — അത് ശാന്തമായ സാക്ഷിത്വമാണ്.

 

സാഹചര്യങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ അല്ല, ബോധം ആഴപ്പെടുമ്പോഴാണ് ജീവിതം മാറുന്നത്.

  

2. ഉദ്ദേശ്യം (സങ്കൽപം) — ദിശ

 

ബോധത്തിന് രൂപം നൽകുന്നതാണ് ഉദ്ദേശ്യം.

 

- ഒരേ പ്രവർത്തി + വ്യത്യസ്ത ഉദ്ദേശ്യം = വ്യത്യസ്ത ഫലം

 

- ഉദ്ദേശ്യം അവബോധമില്ലാത്ത മനസ്സിനെ പ്രോഗ്രാം ചെയ്യുന്നു

 

- വ്യക്തമായ സങ്കൽപം മനസ്സ്–ശരീരം–ഊർജ്ജം ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു

 

ഉദ്ദേശ്യമില്ലെങ്കിൽ ഊർജ്ജം ചിതറുന്നു; ഉദ്ദേശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ചെറിയ ശ്രമവും ശക്തമാകും.

  

3. വികാരം (ഭാവം) — വിത്ത് ഊർജ്ജം

 

ജീവിതത്തിന്റെ വികാരചാർജ്ജാണ് ഭാവം.

  

- സ്നേഹം ഊർജ്ജം വികസിപ്പിക്കുന്നു

 

- ഭയം ഊർജ്ജം ചുരുക്കുന്നു

 

- കൃതജ്ഞത ശാന്തമാക്കുന്നു

 

- വിരോധം വിഷമാക്കുന്നു

 

ആവർത്തിക്കുന്ന വികാരങ്ങൾ സ്വഭാവമായി, സ്വഭാവം വിധിയായി മാറുന്നു.

 

ഭാവം പോലെ തന്നെ ഭവനവും.

  

4. കമ്പനനം (സ്പന്ദനം) — ഊർജ്ജമേഖല

 

എല്ലാം കമ്പനം ആണ് — ചിന്തകൾ, വികാരങ്ങൾ, വാക്കുകൾ, കോശങ്ങൾ.

 

- ഉയർന്ന കമ്പനനം: വ്യക്തത, ആരോഗ്യം, സൗഹാർദ്ദം

 

- താഴ്ന്ന കമ്പനനം: ആശയക്കുഴപ്പം, രോഗം, സംഘർഷം

 

നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല, നിങ്ങൾ കമ്പനം ചെയ്യുന്നതിനെ ആണ് ജീവിതം ആകർഷിക്കുന്നത്.

  

5. ശബ്ദം / വാക്ക് (വാക് / നാദം) — സജീവീകരണം

 

ശബ്ദം സൃഷ്ടിശക്തിയാണ്.

 

- വാക്കുകളിൽ ഉദ്ദേശ്യവും വികാരവും കമ്പനനവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു

 

- കടുത്ത വാക്കുകൾ ഊർജ്ജ ചോർച്ച സൃഷ്ടിക്കുന്നു

 

- സത്യവും മൃദുവുമായ വാക്കുകൾ പ്രാണനെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു

 

മന്ത്രങ്ങൾ വിശ്വാസം കൊണ്ടല്ല, ശബ്ദക്രമത്തിന്റെ കൃത്യത കൊണ്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

 

മൗനം ശബ്ദത്തിന്റെ പരമാവധി രൂപമാണ്.

  

6. ശ്വാസവും പ്രാണനും — ജീവശക്തി

 

ജീവിതത്തെ സജീവമാക്കുന്ന ശക്തിയാണ് പ്രാണൻ.

 

- ദുർബല പ്രാണൻ → ഭയം, ക്ഷീണം, ആശയക്കുഴപ്പം

 

- സമതുലിത പ്രാണൻ → ആത്മവിശ്വാസം, അന്തർബോധം, ചികിത്സാശക്തി

 

ശ്വാസം ശരീരവും മനസ്സും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പാലമാണ്.

 

ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിച്ചാൽ, വികാരങ്ങളും ചിന്തകളും ആരോഗ്യവും സ്വാധീനിക്കാം.

 

7. ശരീരം (ശരീര) — ഉപകരണം

 

ശരീരം ചേതനയിൽ നിന്ന് വേറിട്ടതല്ല; അത് അതിന്റെ വാഹനം ആണ്.

 

- സംഘർഷം ഊർജ്ജം തടയും

 

- ശാന്തത പ്രവാഹം പുനസ്ഥാപിക്കും

 

- ശരീരഭാവം മാനസികാവസ്ഥയെ ബാധിക്കും

 

- ഉറക്കം പ്രാണനെ പുതുക്കും

 

യോഗം, ചലനം, വിശ്രമം — എല്ലാം **ഊർജ്ജ ശുചിത്വം** തന്നെയാണ്.

  

8. മനസ്സ് (മനസ്) — പ്രോസസ്സർ

 

ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള അനുഭവങ്ങൾ മനസ്സ് പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്നു.

 

- അമിതചിന്ത ഊർജ്ജം ചോർത്തും

 

- നിശ്ചലത വ്യക്തത നൽകും

 

- ശാസനം മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കും

 

ലക്ഷ്യം മനസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുക അല്ല; ബോധത്തിന് സേവകനാക്കുക എന്നതാണ്.

  

9. സ്മരണയും കർമ്മവും (സംസ്കാരം) — പശ്ചാത്തല പ്രോഗ്രാം

 

കഴിഞ്ഞ അനുഭവങ്ങൾ ഊർജ്ജമുദ്രകൾ വിടുന്നു.

 

- ട്രോമ ഊർജ്ജം മുറുകുന്നു

 

- പരിഹരിക്കാത്ത വികാരങ്ങൾ ആവർത്തനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു

 

- ചികിത്സ = വിടുതൽ

 

കർമ്മം ശിക്ഷയല്ല; അവബോധമില്ലാത്ത ശീലം ആണ്.

 

ബോധം കർമ്മചക്രം തകർക്കുന്നു.

  

10. പരിസരം (ദേശ–കാല–പാത്രം) — സ്വാധീനം

 

സ്ഥലം, സമയം, കൂട്ടുകാർ — എല്ലാം ജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

 

- ശുദ്ധമായ ഇടങ്ങൾ വ്യക്തത നൽകും

 

- പ്രകൃതി സമതുലിതമാക്കും

 

- മനുഷ്യർ കമ്പനനത്തെ സ്വാധീനിക്കും

 

പോഷിപ്പിക്കുന്ന പരിസരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

  

11. ശാസനം (അഭ്യാസം) — സ്ഥിരത

 

പ്രചോദനം വരും പോകും; അഭ്യാസം നിലനിൽക്കും.

 

- ദൈനംദിന അഭ്യാസം അന്തർശക്തി വളർത്തും

 

- ചെറുതെങ്കിലും സ്ഥിരമായ ശ്രമം വലിയ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കും

 

ശാസനം ബലപ്രയോഗമല്ല; സ്വയം ബഹുമാനം ആണ്.

  

12. മൗനം — ഏകീകരണം

 

മൗനം ചിതറുന്ന ഊർജ്ജം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

 

- മൗനം ശാന്തമാക്കുന്നു

 

- മൗനം സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

 

- മൗനം പ്രാണനെ പുനസ്ഥാപിക്കുന്നു

 

ശബ്ദത്തിനിടയിലും ഉള്ളിലെ നിശ്ശബ്ദതയാണ് യഥാർത്ഥ മൗനം.

  

13. സമർപ്പണവും കൃപയും (അനുഗ്രഹം) — ഗുണകം

 

ശ്രമത്തിന് അപ്പുറമാണ് കൃപ.

 

- അഹം ശമിക്കുമ്പോൾ ജീവിതം ഒഴുകുന്നു

 

- സമർപ്പണം ദൗർബല്യമല്ല; വിശ്വാസമാണ്

 

ശ്രമവും വിനയവും ഒന്നിക്കുമ്പോഴാണ് കൃപ വരുന്നത്.

 

ജീവിതം കീഴടക്കാനുള്ള ഒന്നല്ല — അനുസൃതമാക്കേണ്ട ഒന്നാണ്.

 

ബോധം വ്യക്തമായാൽ, ഉദ്ദേശ്യം ശുദ്ധമായാൽ, വികാരങ്ങൾ സമതുലിതമായാൽ, പ്രാണൻ സ്വതന്ത്രമായി ഒഴുകുമ്പോൾ — ജീവിതം സ്വാഭാവികമായി അർത്ഥവത്തും ആരോഗ്യകരവും ശാന്തവുമായിത്തീരും.

 

ഉള്ളിലെ ലോകം നിയന്ത്രിച്ചാൽ, പുറത്തുള്ള ലോകം സ്വയം ക്രമീകരിക്കും.

 

ബോധപൂർവ്വം ജീവിക്കുമ്പോൾ, ജീവിതം തന്നെ ഒരു ആത്മസാധനയായി മാറുന്നു.

സ്ത്രീക്ക് പുരുഷൻ വേണ്ടാതായാൽ

നോർത്ത് ഇന്ത്യയിൽ കോളേജ് പെൺകുട്ടികൾ പ്രക്ഷോഭം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ചില മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ അർത്ഥമാക്കുന്നത് ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാൻ ആണുങ്ങളെ വേണ്ട എന്നാണ്😂. ഞാനും കുത്തിയിരുന്ന് ചിന്തിച്ചു പെണ്ണുങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ ആണുങ്ങൾക്ക് എന്തൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകും എന്ന്.

സെപ്റ്റംബർ 2026-ൽ സൗത്ത് ഡൽഹിയിലെ ആസ്ത കുഞ്ച് പാർക്കിൽ 17 വയസ്സുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി കൂട്ടബലാത്സംഗത്തിനിരയായെന്ന ആരോപണത്തിന് പിന്നാലെ കോളേജ്  വിദ്യാർത്ഥിനികൾ പ്രതിഷേധങ്ങൾ തുടങ്ങിയത്.

ഇപ്പോൽ പ്രക്ഷോഭത്തിലെ രണ്ട് മൂന്ന്  മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ വൈറൽ ആയപ്പോൾ അതേ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് പ്രക്ഷോഭം വ്യാപിക്കാൻ തുടങ്ങി.

• “एक कचौरी, दो समोसा, इन मर्दों का क्या भरोसा?”

“ഒരു കച്ചോരി, രണ്ട് സമോസ — ഈ പുരുഷന്മാരെ എങ്ങിനെ വിശ്വസിക്കും?”

• “मर्द जात क्या है , एक सुट्टा, दो चाय — मर्द जात हाय हाय” "ആണുങ്ങൾ എന്നാൽ എന്താണ്? ഒരു സിഗരറ്റ്, രണ്ട് ചായ — ആൺവർഗമേ, ഹായ് ഹായ്!”

• Nari apne aap ki, nahi kisike baap ki”

“സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം ഉണ്ട്, ഞങ്ങൽ ആരുടെയും അപ്പൻ്റെ  വകയല്ല"

• “RESPECT FEMALE EXISTENCE OR EXPECT OUR RESISTANCE”

“സ്ത്രീയുടെ അസ്തിത്വത്തെ ബഹുമാനിക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രതിരോധം നേരിടാൻ തയ്യാറാകുക.”

• “Women don't need men.” "ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാൻ പുരുഷന്മാരുടെ ആവശ്യമില്ല"

അങ്ങനെ ഒത്തിരി മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ആണുങ്ങൾക്ക് ലോകത്തിലെ ഒരു പ്രശ്നവും ഒരു പ്രശ്നമേ അല്ല എന്ന പതിവ് മനോഭാവം ആയത് കൊണ്ട് 

“एक कचौरी, दो समोसा, इन मर्दों का क्या भरोसा?” എന്ന മുദ്രാവാക്യം റാപ് ആക്കി ഈണത്തിൽ മ്യൂസിക് ഇറക്കി ഒരു സൈഡിൽ ഡാൻസ് കളിയും തുടങ്ങി.

മറ്റൊരു യുവതി പറയുന്നത്, താൻ ഇപ്പോൾ പഠിക്കുകയാണെന്നും ഭാവിയിൽ സ്വന്തമായി സാമ്പത്തികമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്നും അതിനാൽ ഒരു പുരുഷനെ ആശ്രയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്നുമാണ്.

ഒരു അർത്ഥത്തിൽ ഇത് ശരിയാണ്.

വ്യക്തിപരമായ സ്വാതന്ത്ര്യം

ഒരു സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തം ജോലി ചെയ്യാനും പണം സമ്പാദിക്കാനും സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനും ആരെയും ആശ്രയിക്കാതെ ജീവിക്കാനും കഴിയും.

അതുപോലെ ഒരു പുരുഷനും.

ഡൽഹി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ വിദ്യാർത്ഥിനികളുടെ പ്രതിഷേധത്തിന് പ്രധാന പശ്ചാത്തലം സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷ, പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലെ സുരക്ഷിതമായ സഞ്ചാരം, സ്വാതന്ത്ര്യം, ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾക്കെതിരായ നടപടി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളാണ്.

Miranda House, Lady Shri Ram College, Gargi College, Kamala Nehru College തുടങ്ങിയ കോളേജുകളിലെ വിദ്യാർത്ഥിനികൾ പ്രതിഷേധങ്ങളിലും മാർച്ചുകളിലും പങ്കെടുത്തു.

അവരുടെ പ്രധാന ആവശ്യങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടത്:

• സ്ത്രീകൾക്ക് സുരക്ഷിതമായ പൊതുസ്ഥലങ്ങൾ

രാത്രി പുറത്തിറങ്ങുന്നതിന്റെ പേരിൽ പെൺകുട്ടികൾക്ക് നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താതിരിക്കുക

• ലൈംഗികാതിക്രമം, harassment, stalking തുടങ്ങിയവയ്ക്കെതിരെ ശക്തമായ നടപടി

കുറ്റവാളികൾക്കെതിരെ ഉത്തരവാദിത്തവും നിയമനടപടിയും

•കോളേജ് പരിസരങ്ങളിലും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും മെച്ചപ്പെട്ട lighting, CCTV, police patrolling തുടങ്ങിയ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ

സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനൊപ്പം സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും സംരക്ഷിക്കുക

താളവും തമാശയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഈ മുദ്രാവാക്യം വൈറലായെങ്കിലും, അതിന്റെ പിന്നിലെ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ പ്രധാന വിഷയം സ്ത്രീസുരക്ഷയും സ്വാതന്ത്ര്യവുമാണ്.

ശരിക്കും ആണുങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത് പെണ്ണുങ്ങൾ എന്തൊക്കെ തന്നത്താൻ ചെയ്യണം?

നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ നിരവധി അപകടസാധ്യതയുള്ളതും ശാരീരികമായി കഠിനവുമായ ജോലികളിൽ പുരുഷന്മാരാണ് വലിയ ഭൂരിപക്ഷം.

Construction workers — 96% പുരുഷന്മാർ

Electricians — 95%

Plumbers — 95%

Carpenters — 98%

HVAC technicians — 94%

മെക്കാനിക്കൽ & വ്യാവസായിക മേഖല

Mechanics — 97%

Welders — 96%

Truck drivers — 91%

Roofers — 97%

Oil rig workers — 95%

Machine operators — 90%

Network engineers — 85%

Mechanical engineers — 91%

Civil engineers — 86%

Firefighters — 96%

Police officers — 85%

Military personnel — 80%

Pilots — 90%

Train operators — 94%

Forklift operators — 92%

ഇത്രയും കാര്യങ്ങളിൽ കൂടി പെണ്ണുങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയാൽ, ചെയ്യാൻ പറ്റും പക്ഷേ വേഗത, കൃത്യത, സാഹസികത, ധൈര്യം ഒക്കെ കൈവരിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ.

സ്ത്രീകൾ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്ന മേഖലകൾ:

Teacher — 72%

Nurse — 90%+

Social Worker — 80%+

Librarian — 75%+

Pharmacist — 68%

Dietitian — 85%+

Dental Hygienist — 90%+

Occupational Therapist — 85%+

Speech Therapist — 90%+

Counsellor — 70%+

Education, Training & Library occupations-ൽ 72.3% സ്ത്രീകളും 27.7% പുരുഷന്മാരുമാണ്, Healthcare practitioners & technical occupations-ൽ 75% സ്ത്രീകളും 25% പുരുഷന്മാരുമാണ്. 

പിന്നെ മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ തുടർച്ച കൃത്രിമ ഗർഭധാരണത്തിൽ കൂടി ഈ ലോകത്തിൽ മുന്നോട്ടും നിലനിർത്താൻ പറ്റും എന്നാണ് തോന്നുന്നത്. അല്ലേ,🤔 ആ? എനിക്കറിയില്ല😂

മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ തുടർച്ച എങ്ങനെ?

ഇന്ന് IVF, sperm donation, egg donation തുടങ്ങിയ assisted reproductive technologies ഉള്ളതിനാൽ മനുഷ്യപ്രജനനത്തിന് സ്വാഭാവിക ലൈംഗികബന്ധം മാത്രമല്ല മാർഗം.

പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് പുരുഷന്റെ ജൈവിക പങ്ക് ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ സാധാരണ പ്രജനനത്തിന് sperm-ഉം egg-ഉം ആവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ എന്റെ ചിന്തയ്ക്ക് ഒരു “🤔… എനിക്കറിയില്ല 😂” എന്നിടത്ത് നിർത്താം.

ആണുങ്ങൾക്ക് ജീവിതത്തിലെ ഒട്ട് മിക്ക സ്ട്രെസ്സുകളും ടെൻഷനുകളും ഇല്ലാതാകുന്നത് ഇഷ്ടപെട്ട പെണ്ണിൻ്റെ കൂടെ കിടക്ക പങ്കിടുമ്പോൾ ആണ്. ചില ദിവസങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്കും ആണുങ്ങളെക്കാൾ  ആസക്തി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്, പക്ഷേ അത് പുറമെ പ്രകടിപ്പിക്കാതെ സംയമനം പാലിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിവുണ്ടെന്നും ഉള്ളതാണ്. ആണുങ്ങൾക്ക് ആ സംയമനം ഇല്ല എന്നും പറയുന്നു. അതിനെന്ത് പരിഹാരം ആണോ ആവോ ഇനി ഉണ്ടാകുന്നത്? സ്വയംഭോഗം ഒരു പരിധി വരെ രണ്ട് കൂട്ടർക്കും ചെയ്യാം. പക്ഷേ...... 

ഹോർമോൺസ് ഒക്കെ ഡിസ്ബാലൻസ് ആകുമല്ലോ, സ്ട്രെസ് ലെവൽ ഒക്കെ എവിടെ പോയി നിൽക്കും🤔

ഒരു സ്ത്രീക്ക് സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാം.

ഒരു പുരുഷനും സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാം.

പക്ഷേ സമൂഹം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് പരസ്പര സംഭാവനകളിലൂടെയാണ്.

ഒരു പുരുഷൻ റോഡ് നിർമ്മിച്ചേക്കാം.

ഒരു സ്ത്രീ ആ റോഡിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന രോഗികളെ ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറായിരിക്കാം.

ഒരു പുരുഷൻ വൈദ്യുതി ലൈൻ ശരിയാക്കുന്ന ടെക്നീഷ്യനായിരിക്കാം.

ഒരു സ്ത്രീ അതേ വൈദ്യുതി ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്ഥാപനത്തിലെ എഞ്ചിനീയറായിരിക്കാം.

ഒരു സ്ത്രീ ആശുപത്രിയിൽ നഴ്സായിരിക്കാം.

ഒരു പുരുഷൻ അടിയന്തരാവസ്ഥയിൽ രോഗിയെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കുന്ന ഡ്രൈവറായിരിക്കാം.

ജോലിയുടെ വില ലിംഗം തീരുമാനിക്കുന്നതല്ല.

“പുരുഷന്മാരെ വിശ്വസിക്കാനാകുമോ?”

“इन मर्दों का क्या भरोसा?” എന്ന മുദ്രാവാക്യം സ്ത്രീകൾക്ക് നേരിടേണ്ടിവരുന്ന സുരക്ഷാ ആശങ്കയെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന പ്രതിഷേധഭാഷയാണ്.

ആ ആശങ്കയെ പരിഹസിക്കേണ്ടതില്ല.

സ്ത്രീകൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി പഠിക്കാനും ജോലി ചെയ്യാനും രാത്രിയിൽ പോലും ഭയമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കാനും കഴിയണം.

അതേസമയം, എല്ലാ പുരുഷന്മാരെയും ഒരേ രീതിയിൽ കാണുന്നതും ശരിയല്ല.

കുറ്റം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ആ വ്യക്തിക്കാണ്.

അതുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം:

“എല്ലാ പുരുഷന്മാരെയും വിശ്വസിക്കാമോ?”

എന്നതിൽ നിന്ന്

“സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും പരസ്പരം ബഹുമാനത്തോടെ സുരക്ഷിതമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സമൂഹം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കാം?”

എന്നതിലേക്ക് മാറണം.

സ്ത്രീകൾക്ക് സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം.

പുരുഷന്മാർക്കും വേണം.

സ്ത്രീകൾക്ക് സുരക്ഷ വേണം.

പുരുഷന്മാർക്കും വേണം.

സ്ത്രീകൾക്ക് ബഹുമാനം വേണം.

പുരുഷന്മാർക്കും വേണം.

ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റൊരാളുടെ അവകാശം ഇല്ലാതാക്കുന്നതാകരുത്.

അതുപോലെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ സുരക്ഷ മറ്റൊരാളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതാക്കുന്നതുമാകരുത്.

നമ്മൾ എല്ലാവരും ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ വീടുകളിലെ വൈദ്യുതി മുതൽ റോഡുകൾ, ഗതാഗതം, ആശുപത്രികൾ, ഭക്ഷ്യവിതരണം, പോലീസ്, അഗ്നിശമനസേന, വ്യവസായം — എല്ലാത്തിനും അനേകം മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനം ആവശ്യമാണ്.

അതിൽ പുരുഷന്മാരുമുണ്ട്.

സ്ത്രീകളുമുണ്ട്.

സ്ത്രീ പുരുഷന്റെ സ്വത്തല്ല.

പുരുഷൻ സ്ത്രീയുടെ സ്വത്തുമല്ല.

രണ്ടുപേരും സ്വതന്ത്ര വ്യക്തികളാണ്.

എന്നാൽ അതേ സമയം —

മനുഷ്യന് മനുഷ്യനെ ആവശ്യമുണ്ട്.

ഇതാണ് വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും സാമൂഹിക ജീവിതത്തിന്റെയും ഇടയിലുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സത്യം.

ഭക്തി

ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നത് ഭയത്തോടെയാകരുത്… ഭാവത്തോടെയാകണം.

ഏത് ദിവസം പ്രാർത്ഥിക്കാൻ മനസ്സില്ലെങ്കിൽ അന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാതിരിക്കുക.

“പ്രാർത്ഥിച്ചില്ലെങ്കിൽ ദൈവം കോപിക്കും”, “ഇന്നത്തെ ദിവസം മോശമാകും” എന്ന ഭയത്തിൽ ചെയ്യുന്ന പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് എന്ത് അർത്ഥമാണുള്ളത്?

നിവൃത്തിയില്ലാത്തതുകൊണ്ടോ, ദൈവഭയം കൊണ്ടോ, ആരെങ്കിലും നിർബന്ധിച്ചതുകൊണ്ടോ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുനിയരുത്.

നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളുടെ മുന്നിൽ മനസ്സില്ലാതെ ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നതുപോലെയാണ് അത്. ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും അതിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ രുചിയുണ്ടാകില്ല; ഒരു തൃപ്തിയും ഉണ്ടാകില്ല.

മനുഷ്യർക്ക് പോലും അകത്ത് സ്നേഹമോ ബഹുമാനമോ ഇല്ലാതെ, സ്വന്തം കാര്യം നേടാൻ വേണ്ടി പുറമേ കാണിക്കുന്ന വലിയ സ്നേഹത്തേക്കാളും ബഹുമാനത്തേക്കാളും ആത്മാർത്ഥമായ നിസ്വാർത്ഥ സ്നേഹമാണ് വിലപ്പെട്ടത്.

അപ്പോൾ ദൈവം അത് മനസ്സിലാക്കില്ലേ? ഭയന്നും നിർബന്ധിതരായും ചെയ്യുന്ന പൂജയേക്കാൾ, ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ സ്നേഹത്തോടെ ദൈവത്തെ ഓർക്കുന്ന ഒരു നിമിഷം പോലും കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തായിരിക്കാം.

ഭഗവാന് വേണ്ടത് വിളക്കോ, നിവേദ്യമോ, വലിയ വഴിപാടുകളോ മാത്രമല്ല. നിങ്ങളുടെ ഭാവമാണ്.

സ്നേഹം… ഭക്തി....  ആദരം… നിഷ്ഠ… സമർപ്പണം…

നമ്മൾ എത്ര കാണിക്ക ഇട്ടു, എത്ര വഴിപാട് കഴിച്ചു, എത്ര ദാനം നൽകി എന്നതിലല്ല കാര്യം. അതെല്ലാം ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ എന്തായിരുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം.

മനസ്സില്ലാതെ അർപ്പിക്കുന്ന നൂറ് പൂക്കളേക്കാൾ, സ്നേഹത്തോടെ അർപ്പിക്കുന്ന ഒരു പൂവിന് പോലും കൂടുതൽ അർത്ഥമുണ്ടാകാം.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബാഹ്യ പൂജയെക്കാൾ പലപ്പോഴും ശക്തമാണ് മാനസിക പൂജ.

വിളക്കും പൂവും നിവേദ്യവും പുറത്താകാം…

ഭക്തി ഉള്ളിലായിരിക്കണം.

കാരണം ദൈവം നോക്കുന്നത് നമ്മുടെ കൈകളിലേക്കല്ല,

ഹൃദയത്തിലേക്കാണ്.

കൃഷ്ണൻ മഹാഭാരതത്തിൽ ചെയ്തത്

ഭഗവദ്ഗീതയുടെ ഉള്ളടക്കം ഒറ്റ വാക്യത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ:

“ഫലത്തോടുള്ള ആസക്തി ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വന്തം ധർമ്മം വിവേകത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഈശ്വരാർപ്പണബുദ്ധിയോടെ കർമ്മം ചെയ്യുക.”

സാരം -

“ഞാൻ ശരീരം മാത്രമല്ല; ആത്മാവ് നിത്യമാണ് — അതറിഞ്ഞ്, ആസക്തിയില്ലാതെ, ധർമ്മാനുസൃതമായി കർമ്മം ചെയ്യുക.”

കൃഷ്ണന്റെ അവതാരലക്ഷ്യം നിയമം സംരക്ഷിക്കുക എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. നിയമത്തിന്റെ ആത്മാവായ ധർമ്മത്തെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് അതിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം.

നിയമം ഒരു ചട്ടമാണ്.

ധർമ്മം ആ ചട്ടത്തിന്റെ പിന്നിലുള്ള സത്യം, നീതി, ഉത്തരവാദിത്വം, ലോകക്ഷേമം എന്നിവയാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ കൃഷ്ണൻ സാധാരണ നിയമത്തിന്റെ പരിധിയെപ്പോലും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അത് നിയമത്തെ നിഷേധിക്കാനല്ല; നിയമം തന്നെ ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ധർമ്മത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം സംരക്ഷിക്കാനാണ്.

ഇവിടെയാണ് കൃഷ്ണന്റെ അവതാരം നമ്മെ ഒരു വലിയ തത്ത്വചിന്തയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. ധർമ്മം മരവിച്ച നിയമമല്ല. ധർമ്മം എന്നത് എല്ലാ കാലത്തേക്കും ഒരേ രീതിയിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ട ഒരു മരവിച്ച നിയമപുസ്തകമല്ല.

കാലം, സ്ഥലം, വ്യക്തി, സാഹചര്യം, കടമ, ഉത്തരവാദിത്വം, ഫലം  ഇവയെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി സത്യത്തെയും നീതിയെയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള വിവേകമാണ് ധർമ്മം.

അതുകൊണ്ടാണ് മഹാഭാരതത്തിൽ ഒരേ പ്രവൃത്തി ഒരേ സാഹചര്യത്തിൽ ധർമ്മമായും മറ്റൊരു സാഹചര്യത്തിൽ അധർമ്മമായും മാറാൻ കഴിയുന്നത്.

എന്നാൽ ഇവിടെ ഏറ്റവും വലിയ മുന്നറിയിപ്പുമുണ്ട്. ധർമ്മത്തിനുവേണ്ടി എന്ന പേരിൽ സ്വന്തം സ്വാർത്ഥതയെ ന്യായീകരിക്കാൻ പാടില്ല.

കാരണം സ്വന്തം ആഗ്രഹത്തെയും പ്രതികാരത്തെയും അധികാരലാലസയെയും ധർമ്മം എന്ന് വിളിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് അധർമ്മത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപം. അതിനാൽ ധർമ്മവിവേകത്തിന് സ്വാർത്ഥതയില്ലായ്മയും ആത്മപരിശോധനയും ഉത്തരവാദിത്വവും അനിവാര്യമാണ്.

കൃഷ്ണന്റെ ജീവിതത്തിലെ വലിയ പാഠം

കൃഷ്ണൻ നമ്മോട് പറയുന്നത് വെറും

അധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുക എന്നല്ല. അതോടൊപ്പം:

ധർമ്മം എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള ബുദ്ധി നേടുക എന്നുമാണ്.

അർജുനന്റെ പ്രശ്നം യുദ്ധം ചെയ്യണമോ വേണ്ടയോ എന്നത് മാത്രമായിരുന്നില്ല.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ എന്റെ യഥാർത്ഥ ധർമ്മം എന്താണ്? എന്നതായിരുന്നു.

അതിന് കൃഷ്ണൻ നൽകിയ മറുപടിയാണ് ഗീത. അവിടെ നിന്ന് മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ നാല് വലിയ വഴികൾ ഒന്നിക്കുന്നു:

ജ്ഞാനം — എന്താണ് സത്യം എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ.

കർമ്മം — തിരിച്ചറിഞ്ഞ ധർമ്മം പ്രവർത്തിയിൽ കൊണ്ടുവരാൻ.

ഭക്തി — അഹങ്കാരത്തെ വിട്ട് ഈശ്വരനിൽ സമർപ്പിക്കാൻ.

വിവേകം — സാഹചര്യത്തിൽ ശരിയായത് തിരിച്ചറിയാൻ.

അതിനാൽ കൃഷ്ണാവതാരം ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല. അത് മനുഷ്യന് എങ്ങനെ ജീവിക്കണം, എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണം, എങ്ങനെ ചിന്തിക്കണം, എങ്ങനെ കർമ്മബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വലിയ ആത്മീയ-തത്ത്വചിന്തയാണ്.

അതിനാൽ കൃഷ്ണന്റെ അവതാരത്തെ ഒറ്റവാക്യത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ അധർമ്മത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ മാത്രം അല്ല, ധർമ്മത്തെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും, ധർമ്മത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം മനുഷ്യന് നൽകാനും, കർമ്മത്തിന്റെ രഹസ്യം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാനും, ജ്ഞാനം, കർമ്മം, ഭക്തി, വിവേകം എന്നിവയെ ഒരുമിപ്പിക്കാനും, മനുഷ്യനും ഈശ്വരനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അനുഭവിപ്പിക്കാനുമാണ് കൃഷ്ണാവതാരം.

അതുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം അദ്ദേഹം നിയമങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരനായതിൽ മാത്രം അല്ല.

നിയമത്തിന് പിന്നിലെ ധർമ്മത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ മനുഷ്യനെ പഠിപ്പിച്ചതിലാണ്.

അവസാനം കൃഷ്ണൻ നമ്മോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യം ഇതാണ്:

നിനക്ക് നിയമം അറിയാമോ? എന്നതല്ല

നിയമത്തിനപ്പുറം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ധർമ്മത്തിന്റെ സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം നിനക്കുണ്ടോ?

ആ വിവേകം എന്താണ്?

ഇവിടെ വിവേകം എന്നത് നല്ലതും ചീത്തയും തിരിച്ചറിയാനുള്ള ബുദ്ധി മാത്രം അല്ല.

ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ഏതാണ് യഥാർത്ഥ ധർമ്മം എന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള ആന്തരിക കഴിവാണ് വിവേകം.

കൃഷ്ണന്റെ ധർമ്മചിന്തയിൽ അതിനെ ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം:

നിയമം എന്താണ് പറയുന്നത്?

നിയമത്തിന്റെ പിന്നിലെ ലക്ഷ്യം എന്താണ്?

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ആരുടെ നന്മയ്ക്കാണ്?

എന്റെ സ്വാർത്ഥത അതിൽ കലർന്നിട്ടുണ്ടോ?

ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു ധാർമ്മിക മാർഗം ഉണ്ടായിരുന്നോ?

എന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ ഫലം എന്തായിരിക്കും?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾ സത്യസന്ധമായി പരിശോധിച്ച്, സ്വാർത്ഥതയെയും വികാരത്തെയും മാറ്റിനിർത്തി, സത്യം, നീതി, ഉത്തരവാദിത്വം, ലോകക്ഷേമം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തീരുമാനത്തിലെത്തുന്ന ശേഷിയാണ് വിവേകം.

അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ശരിയെന്ന് തോന്നുന്നത് വിവേകം അല്ല.

എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് വിവേകം അല്ല.

എന്റെ ലക്ഷ്യം നല്ലതാണ്, അതുകൊണ്ട് എന്തും ചെയ്യാം എന്നതും വിവേകം അല്ല.

വിവേകം എന്നത്:

സ്വന്തം ആഗ്രഹം പോലും തെറ്റാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന മനസ്സിന്റെ തെളിച്ചമാണ്.

ഇതാണ് കൃഷ്ണന്റെ ധർമ്മചിന്തയിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള ഭാഗം. അതിനാലാണ് ഗീതയിൽ കൃഷ്ണൻ അർജുനോട് അവസാനത്തിൽ “ഞാൻ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ചെയ്യുക” എന്ന് പറയാതെ, ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കാൻ വിടുന്നത് — 

“വിമൃശ്യൈതദശേഷേണ യഥേച്ഛസി തഥാ കുറു” (18.63).

അതിനാൽ ഒരു വാചകത്തിൽ:

വിവേകം = നിയമം

 

അറിയുന്നതിനെക്കാൾ ഉയർന്നത്; നിയമത്തിന്റെ ആത്മാവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, സ്വന്തം സ്വാർത്ഥതയെ മറികടന്ന്, ശരിയായ സമയത്ത് ശരിയായ ധർമ്മം തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ബോധം.

ബന്ധങ്ങൾ

“എന്റെ കൂടെ വേണം” എന്നതിൽ നിന്ന് “അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ” എന്നിടത്തേക്ക് മാറുമ്പോൾ സ്നേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നു.

ബന്ധത്തിന്റെ ആഴം, അതിലുള്ള attachment, emotional investment, പ്രതീക്ഷ, ജീവിതത്തിലെ പ്രാധാന്യം എന്നിവ കൂടുന്തോറും വേർപാട് കൂടുതൽ വേദനാജനകമാകാം.

ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേദന നൽകുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക പേരിലുള്ള ബന്ധമെന്നതിലുപരി, നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞ ബന്ധമാണ്. ഒരാളെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ വേദനയേക്കാൾ ചിലപ്പോൾ അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന നമ്മുടെ ഒരു ഭാഗം നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ് കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്.

ബന്ധം അകലുമ്പോഴുള്ള വേദനയിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള വഴി സ്വീകാര്യതയും വിട്ടുകൊടുക്കലുമാണ്. സംഭവിച്ചതിനെ അംഗീകരിക്കുക, വ്യക്തിയെക്കാൾ ആ ബന്ധം നൽകിയ അനുഭവത്തെ മനസ്സിലാക്കുക, തിരികെ വരണമെന്ന പ്രതീക്ഷയും അമിതമായ പിടിച്ചുനിൽപ്പും പതുക്കെ വിടുക. ഓർമ്മകളെ തള്ളിക്കളയാതെ അവയെ ഒരു പാഠമായി കാണുക; മറ്റൊരാളെയും സ്വയം തന്നെയും ക്ഷമിക്കുക. ഒടുവിൽ, “അവർ എന്റെ കൂടെ വേണം” എന്നതിൽ നിന്ന് “അവർ എവിടെയായാലും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ” എന്നിടത്തേക്ക് എത്തുമ്പോൾ മനസ്സ് സ്വതന്ത്രമാകാൻ തുടങ്ങും.

ചില ബന്ധങ്ങൾ ആവശ്യം തീരുമ്പോൾ അവസാനിക്കും; ചിലത് ഭയം മാറുമ്പോൾ അകലും; ചിലത് ശീലം, കടമ, വിശ്വാസം എന്നിവ കൊണ്ട് തുടരാം. എന്നാൽ പ്രതിഫലവും നിബന്ധനകളും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ നിലനിൽക്കുന്ന നിരുപാധിക സ്നേഹമാണ് ബന്ധത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള രൂപം.

മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള എല്ലാ ബന്ധങ്ങൾക്കും ഒരേ കാരണം ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. സ്വാർത്ഥം, ഭയം, ആവശ്യം, സുരക്ഷ, ആകർഷണം, ശീലം, അവലംബം, സൗഹൃദം, സാമ്യം, വിശ്വാസം, ബഹുമാനം, കൃതജ്ഞത, കടമ, കുടുംബം, അംഗീകാരം, ആശ്വാസം, സ്നേഹം, സേവനം, ത്യാഗം, ആത്മീയത, കർമ്മബന്ധം, ജീവിതപാഠം തുടങ്ങി പല കാരണങ്ങളാണ് ബന്ധങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്.

• സ്വാർത്ഥം — സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി.

• ഭയം — നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയത്തിൽ.

• ആവശ്യം — ഒരു ആവശ്യത്തിനായി.

• സുരക്ഷ — സംരക്ഷണവും സുരക്ഷിതത്വവും തേടി.

• ആകർഷണം — മനസ്സോ ശരീരമോ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട്.
• ശീലം — പരിചയം കൊണ്ട് ബന്ധം തുടരുമ്പോൾ.
• അവലംബം — ഒരാളെ ആശ്രയിച്ച്.
• സൗഹൃദം — കൂട്ടായ്മയും സന്തോഷവും പങ്കിട്ട്.
• സാമ്യം — ചിന്തകളും താൽപര്യങ്ങളും ഒത്തുചേർന്ന്.
• വിശ്വാസം — പരസ്പരം ആശ്രയിക്കാമെന്ന ഉറപ്പിൽ.
• ബഹുമാനം — പരസ്പര ആദരവിൽ.
• കൃതജ്ഞത — ലഭിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെയും സഹായത്തിന്റെയും നന്ദിയിൽ.
• കടമ — ഉത്തരവാദിത്തബോധത്തിൽ.
• കുടുംബം — രക്തബന്ധവും വിവാഹബന്ധവും കൊണ്ട്.
• അംഗീകാരം — നമ്മളെ മനസ്സിലാക്കി സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ.
• ആശ്വാസം — ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യം മനസ്സിന് സമാധാനം നൽകുമ്പോൾ.
• ബന്ധാസക്തി — വിട്ടുപിരിയാൻ കഴിയാത്ത മാനസിക അടുപ്പത്തിൽ.
• സാമൂഹികബന്ധം — സമൂഹം, ജോലി, സംഘടന എന്നിവയിലൂടെ.
• സേവനം — മറ്റൊരാളുടെ നന്മയ്ക്കായി.
• ത്യാഗം — സ്വന്തം താൽപര്യത്തേക്കാൾ മറ്റൊരാളുടെ നന്മ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ.
• കർമ്മബന്ധം — ആത്മീയ വിശ്വാസത്തിൽ കർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുമ്പോൾ.
• ആത്മീയബന്ധം — പരസ്പര ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കായി.
• ജീവിതപാഠം — ഒരാൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പാഠമായി എത്തുമ്പോൾ.
• കാറ്റലിസ്റ്റ് — ഒരാളുടെ വരവ് ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു മാറ്റത്തിന് കാരണമാകുമ്പോൾ.
• നിരുപാധിക സ്നേഹം — പ്രതിഫലമോ നിബന്ധനകളോ ഇല്ലാതെ.
• കരുണ — മറ്റൊരാളുടെ വേദന മനസ്സിലാക്കി കൂടെ നിൽക്കുമ്പോൾ.
• സഹാനുഭൂതി — മറ്റൊരാളുടെ വികാരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ.
• പങ്കിട്ട അനുഭവം — ഒരുമിച്ച് കടന്നുപോയ അനുഭവങ്ങൾ ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ.
• ഓർമ്മ — പഴയ ഓർമ്മകൾ ആളുകളെ വീണ്ടും അടുപ്പിക്കുമ്പോൾ.
• പ്രതീക്ഷ — ഭാവിയിൽ എന്തെങ്കിലും ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ.
• അഭിലാഷം — ഒരുമിച്ച് ഒരു ലക്ഷ്യം നേടാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ.
• പരസ്പര വളർച്ച — ഒരാൾ മറ്റൊരാളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായമാകുമ്പോൾ.
• സ്വീകാര്യത — വിധിക്കാതെ ഒരാളെ അവരായിത്തന്നെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ.
• ആത്മബന്ധം — വാക്കുകൾക്കപ്പുറമുള്ള ആഴത്തിലുള്ള അടുപ്പത്തിൽ.
• പങ്കാളിത്തം — ജീവിതവും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും പങ്കിടുമ്പോൾ.
• വിശ്വസ്തത — സാഹചര്യങ്ങൾ മാറിയാലും കൂടെ നിൽക്കുമ്പോൾ.
• പരസ്പരത — കൊടുക്കലും സ്വീകരിക്കലും സമതുലിതമാകുമ്പോൾ.
• പ്രചോദനം — ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യം മറ്റൊരാളിൽ മാറ്റത്തിന് പ്രചോദനമാകുമ്പോൾ.
• ആദർശം — ഒരാളെ മാതൃകയോ ഗുരുവോ ആയി കാണുമ്പോൾ.
• സമർപ്പണം — ബന്ധത്തോടുള്ള ആഴത്തിലുള്ള പ്രതിബദ്ധതയിൽ.
• സ്വാതന്ത്ര്യം — പരസ്പരം നിയന്ത്രിക്കാതെ സ്വതന്ത്രമായി നിലനിൽക്കുമ്പോൾ.

ഇതില് ഏത് ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ അകലുമ്പോൾ ആണ് ഏറ്റവും വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നത്?

സ്വാർത്ഥബന്ധം — സ്വാർത്ഥം തീർന്നാൽ അകലം; നഷ്ടത്തിന്റെ വേദന സാധാരണയായി നേട്ടം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കും.

ആവശ്യം / അവലംബം — ആശ്രയം കൂടുതലായതിനാൽ വേർപാട് ബുദ്ധിമുട്ടാകാം.

ശീലം — വ്യക്തിയേക്കാൾ ആ വ്യക്തിയുടെ സാന്നിധ്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ് വേദനിപ്പിക്കുക.

സൗഹൃദം — പങ്കിട്ട ഓർമ്മകളും കൂട്ടായ്മയും നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനാൽ വേദന ഉണ്ടാകും.

വിശ്വാസം — വിശ്വാസം തകരുമ്പോൾ വ്യക്തിയെക്കാൾ ആ ബന്ധത്തിലുള്ള സുരക്ഷിതത്വമാണ് നഷ്ടപ്പെടുന്നത്.

ബന്ധാസക്തി (Attachment) — “ഇവരില്ലാതെ എനിക്ക് കഴിയില്ല” എന്ന തോന്നൽ ഉള്ളതിനാൽ വേർപാട് വളരെ ശക്തമായി അനുഭവപ്പെടാം.

കുടുംബബന്ധം — ദീർഘകാല ചരിത്രവും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ചേർന്നതിനാൽ വേർപാട് ആഴത്തിൽ ബാധിക്കാം.

കർമ്മബന്ധം / ആത്മീയബന്ധം — ഒരാൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രത്യേക കാരണത്താൽ വന്നതാണെന്ന വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ, അകലം കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തായും വേദനാജനകമായും തോന്നാം.

ജീവിതപാഠം / Catalyst — ജീവിതത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച ഒരാൾ അകന്നുപോകുമ്പോൾ, ആ വ്യക്തിയോടൊപ്പം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു അധ്യായവും അവസാനിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നാം.

നിരുപാധിക സ്നേഹം — ഒരാളെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തേക്കാൾ അവരുടെ നന്മയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ബന്ധമാണെങ്കിൽ പോലും, ആ വ്യക്തിയുടെ അഭാവം ആഴത്തിലുള്ള വേദന നൽകാം.

ചുരുക്കത്തിൽ: 

ഈ വേദനയെ മറികടക്കുക എന്നത് ബന്ധത്തെ മറക്കുക എന്നതല്ല; ആ ബന്ധം നൽകിയ അനുഭവത്തെ അംഗീകരിച്ച്, അതിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാൻ പഠിക്കുകയാണ്.

അംഗീകരിക്കുക — “ഇത് എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു” എന്ന് സ്വയം സമ്മതിക്കുക.

പിടിച്ചുനിൽപ്പ് കുറയ്ക്കുക — വ്യക്തിയെയും ഓർമ്മയെയും നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശ്രമം കുറയ്ക്കുക.

പ്രതീക്ഷ വിട്ടുകൊടുക്കുക — അവർ തിരികെ വരണം, മാറണം, മനസ്സിലാക്കണം എന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് പലപ്പോഴും വേദന നീട്ടുന്നത്.

ഓർമ്മയെ ശത്രുവാക്കരുത് — ഓർമ്മ വന്നാൽ അടിച്ചമർത്താതെ, അത് ഒരു അനുഭവമായി കാണുക.

സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തരുത് — എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും നിലനിൽക്കണമെന്നില്ല; ചിലത് ജീവിതത്തിലെ ഒരു ഘട്ടം മാത്രമായിരിക്കും.

അർത്ഥം കണ്ടെത്തുക — “ഈ ബന്ധം എന്നെ എന്താണ് പഠിപ്പിച്ചത്?” എന്ന് ചോദിക്കുക.

സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങുക — ശരീരം, ജോലി, കുടുംബം, സൗഹൃദം, പഠനം, ആത്മീയത എന്നിവയ്ക്ക് വീണ്ടും സ്ഥാനം നൽകുക.

ക്ഷമിക്കുക — മറ്റൊരാളെയും, ആവശ്യമെങ്കിൽ സ്വയം തന്നെയും. ക്ഷമിക്കുന്നത് സംഭവത്തെ ശരിയാണെന്ന് അംഗീകരിക്കലല്ല; അതിന്റെ ഭാരത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം മോചിതനാകലാണ്.

സ്വീകാര്യത — ചിലർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എന്നേക്കുമായി തുടരാനല്ല, നമ്മളെ മാറ്റാനാണ് വരുന്നത് എന്ന സത്യവും അംഗീകരിക്കാം.

സ്നേഹത്തെ ഉടമസ്ഥതയിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുക — 

അവസാനം, ബന്ധം അവസാനിക്കാം; പക്ഷേ അതിലൂടെ നമ്മിൽ ഉണർന്ന സ്നേഹവും പഠിച്ച പാഠവും വളർച്ചയും അവസാനിക്കേണ്ടതില്ല.

വിട്ടുകൊടുക്കുന്നത് ഒരാളെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതല്ല — അവരെ സ്വന്തമാക്കണമെന്ന ആവശ്യം വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതാണ്.

ജൗൻസാരി സംസ്കാരം

രാവിലെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ ജൗൻസാർ പ്രദേശത്തുനിന്ന് അയച്ചുതന്ന വീഡിയോ ആണ് ആദ്യം കണ്ടത്. അങ്ങനെ ജൗൻസാറിനെക്കുറിച്ച് എഴുതാം എന്ന് കരുതി.

ജൗൻസാറിലെ മറ്റൊരു ശ്രദ്ധേയമായ പാരമ്പര്യമാണ് bride price. നമ്മൾ സാധാരണ കേൾക്കുന്ന dowry/സ്ത്രീധനം എന്ന സംവിധാനത്തിൽ വധുവിന്റെ കുടുംബമാണ് വരന്റെ കുടുംബത്തിന് പണം അല്ലെങ്കിൽ സ്വത്ത് നൽകുന്നത്. എന്നാൽ bride price എന്ന രീതിയിൽ വരന്റെ കുടുംബമാണ് വധുവിന്റെ കുടുംബത്തിന് സാമ്പത്തിക പ്രതിഫലം നൽകുന്നത്.

ജൗൻസാർ–ബാവർ anthropology-യിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠിക്കപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് fraternal polyandry. അതിന്റെ അർത്ഥം, ഒരേ കുടുംബത്തിലെ രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ അതിലധികം സഹോദരന്മാർ ഒരേ സ്ത്രീയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കുന്ന വിവാഹരീതി എന്നാണ്. ആ സാമൂഹികരീതിയിൽ സാധാരണയായി മൂത്ത സഹോദരനാണ് വിവാഹം കഴിക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ആ സ്ത്രീ മറ്റ് സഹോദരന്മാരുടെയും ഭാര്യയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്തരമൊരു രീതി ഉണ്ടായത്? മലയോരപ്രദേശങ്ങളിൽ കൃഷിയോഗ്യമായ ഭൂമി പരിമിതമാണ്. കുടുംബസ്വത്ത് സഹോദരന്മാർക്കിടയിൽ പല ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചാൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ഭൂമിയും സാമ്പത്തിക ശേഷിയും കുറയാം

അതിനാൽ കുടുംബഭൂമി, വീട്, കന്നുകാലികൾ, തൊഴിൽശക്തി തുടങ്ങിയവ ഒരുമിച്ച് നിലനിർത്തുന്നത് ഒരു പ്രധാന സാമ്പത്തിക ഘടകമായിരുന്നുവെന്ന് anthropological studies വിശദീകരിക്കുന്നു. 

ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചില പഴയ കുടുംബസംവിധാനങ്ങളും ഓർമ്മ വരും. കേരളത്തിലെ മരുമക്കത്തായം, ചില പ്രദേശങ്ങളിലെ തറവാട് സമ്പ്രദായങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിലും കുടുംബസ്വത്ത് തലമുറകളിലേക്ക് എങ്ങനെ നിലനിർത്താം എന്നത് പ്രധാനമായിരുന്നു.

ഒരേ സമൂഹത്തിനുള്ളിൽ monogamy, polygyny, polyandry, polygynandry തുടങ്ങിയ വ്യത്യസ്ത കുടുംബരൂപങ്ങൾ  കാണപ്പെട്ടിരുന്നു.

അതിനാൽ വിവിധ സമൂഹങ്ങൾ അവരുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രവും സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളും അനുസരിച്ച് കുടുംബസ്വത്ത് സംരക്ഷിക്കാൻ വ്യത്യസ്ത സാമൂഹികരീതികൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതായി കാണാം.

പഴയ Jaunsari സാമൂഹിക സംവിധാനത്തിൽ വിവാഹമോചനവും പുനർവിവാഹവും മറ്റു ചില പരമ്പരാഗത സമൂഹങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

ചില ethnographic രേഖകളിൽ, വിവാഹം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ bride-price തിരികെ നൽകേണ്ട സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും, ഒരു സ്ത്രീ മറ്റൊരാളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ പുതിയ പുരുഷൻ മുൻ കുടുംബവുമായി സാമ്പത്തിക settlement നടത്തേണ്ടി വന്നിരുന്നുവെന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

സഹോദരന്മാർ ഒരേ ഭാര്യയെ പങ്കിടുന്ന fraternal polyandry ജൗൻസാർ–ബാവറിൽ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഹിമാലയത്തിലെ മറ്റു ചില സമൂഹങ്ങളിലും ഇത് ethnographic studies രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണമായി:

- ജൗൻസാർ–ബാവർ — ഉത്തരാഖണ്ഡ്

- റാവൈ — ഉത്തരാഖണ്ഡ്

- കിന്നൗർ — ഹിമാചൽ പ്രദേശ്

- ലാഹൗൾ–സ്പിതി — ഹിമാചൽ പ്രദേശ്

- ടിബറ്റിലെ ചില ഹിമാലയൻ സമൂഹങ്ങൾ

- നേപ്പാളിലെ ചില ഹിമാലയൻ സമൂഹങ്ങൾ

പിന്നെ വെസ്റ്റേൺ യുപിയിലെ മീററ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും....

ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞുവന്നപ്പോൾ, വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഉണ്ടായ ഒരു വ്യക്തിപരമായ അനുഭവവും ഓർമ്മ വരുന്നു.

1998-ൽ ഡൽഹിയിൽ എന്റെ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഏകദേശം 45 വയസ്സുള്ള ഒരു തൊഴിലാളി ഗ്രാമത്തിൽ പോയി തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ കൂടെ 17–18 വയസ്സുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയുമുണ്ടായിരുന്നു.

കാര്യം അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്, പെൺകുട്ടിയുടെ കുടുംബത്തിന് ₹50,000 നൽകി ഒരു വർഷത്തേക്ക് ഒരു കരാർ പ്രകാരം തന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതാണെന്നാണ്.

ജൗൻസാറിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളിലൂടെ പെൺകുട്ടികളെ കൊണ്ടുവരുന്ന രീതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കൂട്ടുകാരൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.

ഇത്തരം സംഭവങ്ങളെ ഒരു മുഴുവൻ സമൂഹത്തിന്റെ സംസ്കാരമായി കാണാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ ദാരിദ്ര്യവും സാമ്പത്തിക അസമത്വവും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെ എത്രത്തോളം വികലമാക്കാൻ കഴിയും എന്നതിന്റെ വേദനാജനകമായ ഉദാഹരണങ്ങളായി ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളെ കാണാം.

വിഷമം തോന്നുന്ന ഒരു ഓർമ്മയായതിനാൽ അതിലേക്ക് കൂടുതൽ പോകുന്നില്ല.

ദെഹ്റാദൂൺ ജില്ലയിലെ ചക്രത, കൽസി, ത്യൂണി, ജൗൻസാർ–ബാവർ മേഖലകളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ഉത്തരാഖണ്ഡിന്റെ മറ്റൊരു മുഖമാണ് കാണാൻ കഴിയുന്നത്. ഗഢ്‌വാളി സംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ചില വ്യത്യാസങ്ങളുള്ളതും ഹിമാചൽ പ്രദേശിലെ വെസ്റ്റേൺ പഹാരി മേഖലകളുമായി ഭാഷയിലും സംസ്കാരത്തിലും അടുത്ത ബന്ധമുള്ളതുമായ പ്രത്യേക മലനാട് സംസ്കാരമാണ് ജൗൻസാരി സംസ്കാരം.

ജൗൻസാർ–ബാവർ, റാവൈ–ജൗൻപൂർ മേഖലകൾ തനതായ സംസ്കാരം, വിശ്വാസങ്ങൾ, പാരമ്പര്യങ്ങൾ, പ്രകൃതിസൗന്ദര്യം, വാസ്തുവിദ്യ എന്നിവയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമാണ്. രൂപിൻ–സുപിൻ, ടോൺസ്, യമുന, പബ്ബർ തുടങ്ങിയ നദീതാഴ്വരകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ പ്രദേശം ഖാസ് സമൂഹത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ ആവാസമേഖലയാണ്.

ഞാൻ ഹിമാചൽ പ്രദേശിലും, ഉത്തരാഖണ്ഡിലും ആണ് സ്ലേറ്റ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ വീടുകൾ കണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഫോട്ടോ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

ചരിത്രത്തിൽ സിർമൗർ, ജുബ്ബൽ തുടങ്ങിയ മലനാട് ഭരണകൂടങ്ങളുമായും കൽസിയുമായും ഈ പ്രദേശത്തിന് ബന്ധമുണ്ട്. ജൗൻസാർ–ബാവർ മേഖലയിൽ പാണ്ഡവരുടെ വനവാസവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പറയപ്പെടുന്ന നിരവധി സ്ഥലങ്ങളും ഗുഹകളും ഉണ്ട്.

ലാഖാമണ്ഡൽ ആണ് അതിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായത്. മഹാഭാരതത്തിലെ ലാക്ഷാഗൃഹം — House of Wax ജൗൻസാറിലെ ലാഖാമണ്ഡലുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പ്രാദേശികമായി പറയപ്പെടുന്നു.

ഞാൻ ഹസ്തിനാപുരം സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ എഴുതിയ ഒരു ബ്ലോഗിൽ ഇതിനെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരുന്നു. അതിൽ -

ഡൽഹിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 80 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള മീററ്റിനും അതിന്റെ ചുറ്റുപാടുകൾക്കും മഹാഭാരതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി സ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. പാണ്ഡവരുടെ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥമായി കരുതപ്പെടുന്ന ഡൽഹി, കൗരവ–പാണ്ഡവ യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കുരുക്ഷേത്രം, പാണ്ഡവരെ ചുട്ടുകൊല്ലാൻ കൗരവർ നിർമ്മിച്ച ലാക്ഷാഗൃഹം സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന വാരണാവതം — ഇന്നത്തെ ബർണാവ/ബാഗ്പത് മേഖല എന്നിവയെല്ലാം ഈ മഹാഭാരത....

ജൗൻസാരി ജീവിതത്തിൽ മഹാസു ദേവതാ ആരാധന, പ്രാദേശിക ദേവതാ പരമ്പര, മലനാട് കൃഷി, കൂട്ടായ ഗ്രാമജീവിതം, നാടൻ പാട്ടും നൃത്തവും, പ്രത്യേക വസ്ത്രധാരണം, കല്ലും ദേവദാരു മരവും ഉപയോഗിച്ചുള്ള വീടുകൾ എന്നിവയ്ക്ക് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

ദേവഭൂമി ഉത്തരാഖണ്ഡിനെ ഗഢ്‌വാൾ, കുമയൂൺ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് വലിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളായി മാത്രം കാണാൻ കഴിയില്ല.

ഗഢ്‌വാൾ, കുമയൂൺ, ജൗൻസാർ–ബാവർ, റാവൈൻ, ദൂൺ താഴ്വര, ടോൺസ് താഴ്വര, കാളി കുമയൂൺ, സോർ–പിത്തോരാഗഢ് മേഖല, തറായ്–ഭാബർ, ഭോട്ടിയ–അതിർത്തി ഹിമാലയ മേഖല തുടങ്ങി നിരവധി പ്രാദേശിക സാംസ്കാരിക മേഖലകൾ ഇവിടെ കാണാം.

ദൂൺ എന്നത് രണ്ട് മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള നീളമുള്ള താഴ്വരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഭൂമിശാസ്ത്ര പദമാണ്. ശിവാലിക് മലനിരകൾക്കും ഹിമാലയത്തിന്റെ താഴ്ന്ന മലനിരകൾക്കും ഇടയിലുള്ള ദൂൺ താഴ്വരയിലാണ് ദെഹ്റാദൂൺ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

ദ്രോണൻ → ദ്രോണപുരി → ഡെറാഡൂൺ എന്ന പേരിന്റെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ മറ്റൊരു ബ്ലോഗിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

ഒറ്റ സംസ്ഥാനത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ഇത്രയും വ്യത്യസ്തമായ ഭാഷകളും വിശ്വാസങ്ങളും കുടുംബരീതികളും ദേവതാ പാരമ്പര്യങ്ങളും വാസ്തുവിദ്യയും ജീവിതരീതികളും നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതാണ് ദേവഭൂമി ഉത്തരാഖണ്ഡിന്റെ യഥാർത്ഥ സാംസ്കാരിക സമ്പത്ത്.