ദേവീമാഹാത്മ്യം എന്നും ചണ്ഡീ പാഠം എന്നും ദുർഗാ സപ്തശതി എന്നും പറയപ്പെടുന്ന ഗ്രന്ഥം മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ 13 അധ്യായങ്ങളാണുള്ളത്. സപ്തശതി (7x100) എന്ന പേര് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ 700 ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്. നവരാത്രികളിൽ ഈ ഗ്രന്ഥം ആണ് നിത്യ പാരായണം ചെയ്യുന്നത്.
മധു–കൈടഭന്മാർ, മഹിഷാസുരൻ, ശുംഭ–നിശുംഭന്മാർ തുടങ്ങിയ അസുരന്മാരെ ദേവി പരാജയപ്പെടുത്തുന്ന കഥകളിലൂടെ ദേവിയുടെ ശക്തിയും ധർമ്മസംരക്ഷണവും ഈ ഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ഇവിടെ ദുർഗാദേവി ഒരു അസുരസംഹാരിണി മാത്രമല്ല; അധർമ്മത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന ശക്തിയുടെയും ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ദിവ്യചൈതന്യത്തിന്റെയും പ്രതീകം കൂടിയാണ്.
ശത്രുക്കളോട് പരാജയപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് പരാക്രമശാലിയായ രാജാ സുരഥന് തന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതുപോലെ, സമ്പത്തിനോടുള്ള അത്യാഗ്രഹം കാരണം സ്വാർത്ഥരായ കുടുംബാംഗങ്ങൾ സമാധി എന്ന വൈശ്യനെ വീട്ടിൽനിന്ന് പുറത്താക്കി. ഇരുവരും വനത്തിലെ മഹർഷി മേധസിന്റെ ആശ്രമത്തിലെത്തി.
ഇരുവരുടെയും ദുഃഖങ്ങൾക്ക് കാരണങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നെങ്കിലും, അവരുടെ ചോദ്യം ഒന്നായിരുന്നു: എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും, തങ്ങളിൽനിന്ന് അകന്നിരിക്കേണ്ടവരാണ് ആ വ്യക്തികളെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, എന്തുകൊണ്ടാണ് മനസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും അവരിലേക്കുതന്നെ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത്?
മഹർഷി മേധസ് വിശദീകരിച്ചത്, ഓരോ ജീവിക്കും അവരുടേതായ അറിവുണ്ടെങ്കിലും ആർക്കും മോഹത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽനിന്ന് പൂർണമായി മുക്തരാകാൻ കഴിയില്ലെന്നാണ്. മനുഷ്യർക്കു മാത്രമല്ല, മറ്റു ജീവികൾക്കും അവരുടേതായ അറിവുണ്ടെങ്കിലും അവരെല്ലാം മോഹത്തിന് വിധേയരാകാം.
ഈ മോഹശക്തിയെ മഹർഷി മഹാമായ എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യനെ ബന്ധനത്തിലാക്കാനും അതിൽനിന്ന് മോചിതനാകാനുള്ള വഴി തുറക്കാനും കഴിയുന്ന ദേവീശക്തിയാണത്.
മധു-കൈടഭ വധത്തിന്റെ കഥ: ഭഗവാൻ വിഷ്ണു യോഗനിദ്രയിലായിരുന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഭിയിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച മധു, കൈടഭൻ എന്നീ രണ്ട് അസുരന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ ഉപദ്രവിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്തുതിയെത്തുടർന്ന് ഉണർന്ന ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അസുരന്മാരുമായി ദീർഘനേരം യുദ്ധം ചെയ്തു. ഒടുവിൽ, ലഭിച്ച വരത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അവരെ തന്റെ തുടകളിൽ കിടത്തി വധിച്ചു.
കേവലം ശക്തിയും ബുദ്ധിയും ഉണ്ടായതുകൊണ്ടുമാത്രം പോരാ; സ്വന്തം അഹങ്കാരത്തെയും മോഹത്തെയും തിരിച്ചറിയുന്നതും അത്യാവശ്യമാണ് എന്നാണ് ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. മഹാമായ വെറും മിഥ്യാബോധത്തിന്റെ ശക്തി മാത്രമല്ല; ബന്ധനങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മോചനത്തിന്റെ വഴി തുറന്നുതരുന്ന പരമദേവി കൂടിയാണ്.
ബുദ്ധികൊണ്ട് ശരിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുപോലും മനസ്സിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്നേഹം, മമത, ആസക്തി എന്നിവ മനുഷ്യന്റെ വിവേകത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.
ജയ് മാതാ ദീ! 🙏
പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ വിഷ്ണുഭഗവാൻ യോഗനിദ്രയിലായിരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർണത്തിലെ മാലിന്യത്തിൽനിന്ന് മധുവും കൈടഭനും ജനിച്ചതായി പുരാണകഥ പറയുന്നു. അവർ ബ്രഹ്മാവിനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മാവ് യോഗനിദ്രാരൂപിണിയായ ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നു. ദേവി വിഷ്ണുവിൽനിന്ന് പിന്മാറിയതോടെ വിഷ്ണു ഉണർന്ന് അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. ഒടുവിൽ ദേവിയുടെ മായയാൽ മോഹിതരായ അസുരന്മാർ വിഷ്ണുവിനുതന്നെ വരം നൽകാമെന്ന് പറയുന്നു. വിഷ്ണു അവരോട് അവരെ വധിക്കാനുള്ള വരം ആവശ്യപ്പെടുകയും വെള്ളമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് സ്വന്തം തുടകളിൽ കിടത്തി അവരെ വധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ബുദ്ധികൊണ്ട് ശരിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുപോലും മനസ്സിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്നേഹം, മമത, ആസക്തി എന്നിവ മനുഷ്യന്റെ വിവേകത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.
അവൾ വിഷ്ണുവിനെ ഉറക്കുന്നതും ഉണർത്തുന്നതും അവളുടെ ശക്തിയിലൂടെയാണ്. ബ്രഹ്മാവ് അവളോട് യോഗനിദ്രയിൽനിന്ന് പിന്മാറി വിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്താൻ അഭ്യർഥിക്കുന്നു.
ഇതിലൂടെ ദുർഗാ സപ്തശതി ഒരു പ്രധാന ആശയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു:
ദേവിയുടെ ശക്തി സൃഷ്ടിക്കും സംരക്ഷണത്തിനും സംഹാരത്തിനും പിന്നിലുള്ള ദിവ്യശക്തിയാണ്.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്തുതിക്കുശേഷം യോഗനിദ്രാരൂപിണിയായ ദേവി വിഷ്ണുവിൽനിന്ന് പിന്മാറുന്നു.
വിഷ്ണു ഉണർന്ന് മധുവിനോടും കൈടഭനോടും യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നു.
യുദ്ധം വളരെ ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിന്നതായി പുരാണം വിവരിക്കുന്നു. അസുരന്മാർ അതിശക്തരായിരുന്നു. ഒടുവിൽ മഹാമായയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ അവർ മോഹിതരാകുന്നു.
വിഷ്ണു നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അസുരന്മാരുടെ അഹങ്കാരവും മോഹവും അവരുടെ തീരുമാനത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിൽ മഹാമായ നിർണായകമാണ്.
No comments:
Post a Comment