പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ പുരുഷന്മാരുടെ രൂപത്തോടൊപ്പം വ്യക്തിത്വവും സ്വഭാവവും കഴിവുകളും കൂടി വിലയിരുത്തുന്നു.
ന്യൂയോർക്ക് മുതൽ ന്യൂഡൽഹി വരെ ആയിരം പുരുഷന്മാരോട് ഒരു സ്ത്രീയെ ആകർഷകയാക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, അതിശയകരമാംവിധം ചെറിയൊരു പട്ടികയുടെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളായിരിക്കും മറുപടി. ചെറുപ്പം, പ്രത്യേക ശരീരാനുപാതം, മുഖത്തിന്റെ സമമിതി എന്നിവയ്ക്കാണ് പൊതുവേ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകപ്പെടുന്നത്.
ആയിരം സ്ത്രീകളോട് പുരുഷന്മാരെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചുനോക്കൂ. അപ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ഉത്തരങ്ങൾ വളരെ വിശാലമായിരിക്കും. ഉയരം മാത്രമല്ല, നർമ്മബോധം, ദയ, കഴിവ്, ഒരു കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ശ്രദ്ധയും ആദരവും നേടാനുള്ള വ്യക്തിത്വം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെ കൈകളിൽ എടുക്കുന്ന രീതി പോലും സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു പുരുഷനിൽ ആകർഷകമായി തോന്നാം.
53 രാജ്യങ്ങളിലായി രണ്ട് ലക്ഷത്തിലധികം ആളുകളെ ഉൾപ്പെടുത്തി 2007-ൽ റിച്ചാർഡ് എ. ലിപ്പ നടത്തിയ പഠനത്തിലും പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകളെ അപേക്ഷിച്ച് മുഖസൗന്ദര്യത്തിനും ശാരീരിക ആകർഷണത്തിനും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
സ്ത്രീകൾക്ക് പുരുഷന്മാരിൽ ആകർഷകമായി തോന്നുന്ന ഘടകങ്ങൾ കൂടുതൽ വൈവിധ്യമാർന്നതാണ്. രൂപസൗന്ദര്യത്തിനപ്പുറം ഉയരം, ബുദ്ധി, നർമ്മബോധം, ദയ, കഴിവ്, വ്യക്തിത്വം, ആത്മവിശ്വാസം, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള പെരുമാറ്റം എന്നിവയും പുരുഷന്റെ ആകർഷണീയത നിർണയിക്കുന്നു.
ജനപ്രിയ സിനിമകളിലും പുസ്തകങ്ങളിലും പുരുഷന്മാരെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതി തന്നെ ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്. സ്ത്രീകൾക്ക് ആകർഷകരായി തോന്നുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ രൂപങ്ങൾ എത്രയോ വ്യത്യസ്തമാണ്. മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള ബുദ്ധിജീവി, കരുത്തുറ്റ പ്രകൃതിസ്നേഹി, പ്രൗഢിയുള്ള മധ്യവയസ്കൻ, ചെറുപ്പത്തിന്റെ ചുറുചുറുക്കുള്ള ആകർഷകൻ, അൽപ്പം അലസമായ വേഷത്തിലുള്ള കലാകാരൻ, പേശീബലമുള്ള കായികതാരം, ഗാംഭീര്യമുള്ള കഷണ്ടിക്കാരൻ, മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ള സൗമ്യനായ പുരുഷൻ തുടങ്ങി നിരവധി തരത്തിലുള്ള പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകൾക്ക് ആകർഷകരായി തോന്നാറുണ്ട്.
അതായത്, പുരുഷന്റെ ലൈംഗികാകർഷണം രൂപപ്പെടുന്നത് ശാരീരികവും മാനസികവുമായ നിരവധി ഘടകങ്ങളുടെ സംയോജനത്തിലൂടെയാണ്.
ഈ വ്യത്യാസം നിരവധി സർവേകളിലും പഠനങ്ങളിലും വ്യക്തമായി കാണാം. ഉദാഹരണത്തിന്, 2007-ൽ റിച്ചാർഡ് എ. ലിപ്പ (Richard A. Lippa) 53 രാജ്യങ്ങളിലായി രണ്ട് ലക്ഷത്തിലധികം ആളുകളെ ഉൾപ്പെടുത്തി നടത്തിയ പഠനത്തിൽ, സ്ത്രീകളെ അപേക്ഷിച്ച് പുരുഷന്മാർ മുഖസൗന്ദര്യത്തിനും ശാരീരിക ആകർഷണത്തിനും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ആകർഷണത്തിന്റെ മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ ദീർഘകാലമായി നിലനിൽക്കുന്ന കണ്ടെത്തലുകളിൽ ഒന്നാണിത്.
റോബർട്ട് ട്രൈവേഴ്സിന്റെ (Robert Trivers) ഏറെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ Parental Investment Theory അഥവാ മാതാപിതാക്കളുടെ സന്താനപരിപാലന നിക്ഷേപ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, സന്താനോൽപാദനത്തിനും അവരെ വളർത്തുന്നതിനും കൂടുതൽ ജൈവിക നിക്ഷേപം നടത്തേണ്ടിവരുന്ന ലിംഗവിഭാഗം സാധാരണയായി ഇണയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മത പുലർത്തും.
ഈ കാഴ്ചപ്പാടനുസരിച്ച്, പുരുഷന്മാർ ചെറുപ്പത്തെയും പ്രത്യുൽപാദനശേഷിയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ശാരീരിക ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. അതേസമയം, സ്ത്രീകൾ ഇണയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ ഘടകങ്ങൾ പരിഗണിക്കുന്നു.
ഇണതിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ വ്യത്യാസങ്ങളുടെ പരിണാമപരമായ ഉത്ഭവം വിശദീകരിക്കാൻ ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന് കഴിവുണ്ട്. എന്നാൽ സ്ത്രീകളുടെ ശരീരസൗന്ദര്യത്തിന് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര കൃത്യമായ ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, കാലഘട്ടങ്ങൾ മാറുന്നതിനനുസരിച്ച് ആ സൗന്ദര്യസങ്കൽപ്പങ്ങൾ എങ്ങനെ മാറുന്നു, സ്ത്രീകളുടെ രൂപഭംഗിക്ക് സമൂഹം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം നിയന്ത്രണങ്ങളും സമ്മർദങ്ങളും ഏർപ്പെടുത്തുന്നത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാൻ ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന് കഴിയില്ല.
പരിണാമപരമായ കാരണങ്ങളെക്കാൾ ഉപരിയായി, സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ ഘടകങ്ങൾ സ്ത്രീസൗന്ദര്യത്തിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങളെ എത്രമാത്രം കർശനമാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നതാണ് ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്.
നൂറ്റാണ്ടുകളായി സ്ത്രീകളെ പുരുഷന്മാരുടെ കാഴ്ചാസുഖത്തിനുള്ള വസ്തുക്കളായാണ് പലപ്പോഴും ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതേസമയം, പുരുഷന്മാരെ സ്ത്രീകളെ നോക്കി വിലയിരുത്തുന്നവരായാണ് അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. കല, മതചിഹ്നങ്ങൾ, സിനിമ, പരസ്യങ്ങൾ, ഫാഷൻ, അശ്ലീലവ്യവസായം, വാണിജ്യം തുടങ്ങി നിരവധി മേഖലകൾ ഈ കാഴ്ചപ്പാടിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തി.
പുരുഷന്മാരുടെ സൗന്ദര്യവും ഇന്ന് വാണിജ്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ചരിത്രപരമായി നോക്കുമ്പോൾ, സാധാരണക്കാരനായ ഓരോ പുരുഷനും ലൈംഗികമായി ആകർഷകനാകാൻ തന്റെ ശരീരം മാറ്റിയെടുക്കണം എന്ന സമ്മർദം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ വിപണിക്ക് അത്ര വലിയ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
കൊറിയൻ നാടകങ്ങളിലെയും നൈജീരിയൻ സംഗീത വീഡിയോകളിലെയും ബോളിവുഡ് സിനിമകളിലെയും പാരീസിലെ ചിത്രകലയിലെയും സ്ത്രീസൗന്ദര്യസങ്കൽപ്പങ്ങൾ ഒരുപോലെയല്ല. എന്നാൽ ഈ വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളിലെല്ലാം പൊതുവായി കാണുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്: പരമ്പരാഗത സൗന്ദര്യസങ്കൽപ്പങ്ങൾ പാലിക്കാതെ തന്നെ ലൈംഗികമായി ആകർഷകരായി നിലനിൽക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം പുരുഷന്മാർക്ക് കൂടുതലാണ്. അതേസമയം, സ്ത്രീകൾ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട സൗന്ദര്യസങ്കൽപ്പങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
സ്ത്രീകൾക്ക് പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ എളുപ്പത്തിൽ പണം സമ്പാദിക്കാനോ സ്വത്ത് സ്വന്തമാക്കാനോ രാഷ്ട്രീയ അധികാരം നേടാനോ കഴിയാത്ത സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ഭർത്താവിന്റെ സാമ്പത്തികശേഷി അവരുടെ ജീവിതസുരക്ഷയുടെ പ്രധാന ആശ്രയമായിരുന്നു. അതിനാൽ ഇണയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ പുരുഷന്റെ സാമ്പത്തികശേഷിയും സാമൂഹികപദവിയും പരിഗണിക്കേണ്ടിവന്നു.
അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ പുരുഷന്റെ ആകർഷണീയത അയാളുടെ രൂപത്തിൽ മാത്രമല്ല, അയാൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നതിലും അധിഷ്ഠിതമായി. അതേസമയം, സ്ത്രീകളെ ഒരു പ്രത്യേക ശാരീരികസൗന്ദര്യ സങ്കൽപ്പത്തിലേക്ക് രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനായി സമൂഹവും സംസ്കാരവും നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങളിലൂടെ സമ്മർദം ചെലുത്തി. ഈ രണ്ട് ഘടകങ്ങളും ചേർന്നാണ് ഇന്നത്തെ അസമത്വം രൂപപ്പെട്ടത്.
സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം സ്ത്രീകളുടെ സൗന്ദര്യസങ്കൽപ്പത്തെ മാറ്റുമോ?
സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ മാറുമ്പോൾ ഇണയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങളും മാറും.
സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയ്ക്കായി സ്ത്രീകൾ പുരുഷന്മാരെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം കുറയുകയും അവർ സാമ്പത്തികമായി സ്വതന്ത്രരാകുകയും ചെയ്താൽ, സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനും ആകർഷണത്തിനും പരസ്പര പൊരുത്തത്തിനും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകി പങ്കാളിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവർക്ക് കഴിയും.
ഇതിന്റെ ഫലമായി പുരുഷന്മാരുടെ ശാരീരിക ആകർഷണം, വൃത്തിയുള്ള ചിട്ടയായ രൂപം, വൈകാരികമായ തുറന്നുപറച്ചിൽ, ലൈംഗികബന്ധത്തിലെ പങ്കാളിയുടെ താൽപര്യങ്ങൾക്കുള്ള പരിഗണന തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചേക്കാം.
ചരിത്രപരമായി സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ചില ഗുണങ്ങൾ പുരുഷന്മാരും വളർത്തിയെടുക്കേണ്ട സാഹചര്യം ഇതിലൂടെ ഉണ്ടായേക്കാം.
എന്നാൽ സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നതോടെ സ്ത്രീകൾ സുന്ദരന്മാരായ പുരുഷന്മാരോട് കൂടുതൽ താൽപര്യം കാണിക്കുമെന്ന് ഇതിനർത്ഥമില്ല. സ്ത്രീകൾക്ക് എല്ലാക്കാലത്തും ആകർഷകമായി തോന്നിയിരുന്ന വ്യത്യസ്ത ശരീരപ്രകൃതികളും വ്യക്തിത്വങ്ങളുമുള്ള പുരുഷന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം കൂടുതൽ പ്രകടമാകുമെന്നു മാത്രമാണ് അർത്ഥം.
### സ്ത്രീകൾ മാറുമ്പോൾ പുരുഷന്മാരും മാറുന്നുണ്ടോ?
ഇവിടെയാണ് കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാകുന്നത്.
2025-ൽ ഫർസാന അഫ്രീദിയും സഹപ്രവർത്തകരും ഇന്ത്യയിലെ സാമൂഹിക മാനദണ്ഡങ്ങളെയും വിവാഹവിപണിയെയും കുറിച്ച് നടത്തിയ പഠനം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാരുടെ പരമ്പരാഗത തൊഴിൽമേഖലകളെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന മേഖലകളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാരിൽ നിന്ന് വിവാഹാലോചനകൾ ലഭിക്കാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണെന്ന് ഈ പഠനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
അതായത്, കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കുന്ന പരമ്പരാഗത പുരുഷപങ്ക് ഇന്ന് ദുർബലമാകുമ്പോഴും സ്ത്രീകൾക്ക് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം പങ്കാളിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അവകാശം അംഗീകരിക്കാൻ സമൂഹവും പുരുഷന്മാരും പൂർണമായി തയ്യാറായിട്ടില്ല.
സ്ത്രീകളുടെ ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകൾ അതിവേഗം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ സ്ത്രീകളുടെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുരുഷന്മാരുടെ പരമ്പരാഗത കാഴ്ചപ്പാടുകൾ അതേ വേഗത്തിൽ മാറുന്നില്ല.
ഇതാണ് ആകർഷണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വലിയ അന്തരം.
രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ്, ജെയിൻ ഓസ്റ്റന്റെ (Jane Austen) Emma എന്ന നോവലിൽ പുരുഷന്മാർ സുന്ദരമായ മുഖങ്ങൾക്കുപകരം അറിവും ചിന്താശേഷിയുമുള്ള മനസ്സുകളോട് പ്രണയത്തിലാകുന്ന ഒരു ഭാവിയെക്കുറിച്ച് സങ്കൽപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
എന്നാൽ പൊതുവായി പറഞ്ഞാൽ, അത്തരമൊരു കാലം ഇന്നും പൂർണമായി എത്തിയിട്ടില്ല.