ദുർഗാ സപ്തശതിയുടെ ഒന്നാം അധ്യായം

ഞങ്ങളെ വേദനിപ്പിച്ചവരോടുപോലും ഞങ്ങൾക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയും സ്നേഹവും മമതയും തോന്നുന്നത്? ബുദ്ധികൊണ്ട് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ അവർ ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിച്ചവരാണെന്ന് അറിയാം. എന്നിട്ടും മനസ്സ് അവരിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഇതിൻ്റെ ഉത്തരം ആണ് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ആദ്യത്തെ അധ്യായം. 

ദേവീമാഹാത്മ്യം എന്നും ചണ്ഡീ പാഠം എന്നും ദുർഗാ സപ്തശതി എന്നും പറയപ്പെടുന്ന ഗ്രന്ഥം മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ 13 അധ്യായങ്ങളാണുള്ളത്. സപ്തശതി (7x100) എന്ന പേര് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ 700 ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്. നവരാത്രികളിൽ ഈ ഗ്രന്ഥം ആണ് നിത്യ പാരായണം ചെയ്യുന്നത്.

മധു–കൈടഭന്മാർ, മഹിഷാസുരൻ, ശുംഭ–നിശുംഭന്മാർ തുടങ്ങിയ അസുരന്മാരെ ദേവി പരാജയപ്പെടുത്തുന്ന കഥകളിലൂടെ ദേവിയുടെ ശക്തിയും ധർമ്മസംരക്ഷണവും ഈ ഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഇവിടെ ദുർഗാദേവി ഒരു അസുരസംഹാരിണി മാത്രമല്ല; അധർമ്മത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന ശക്തിയുടെയും ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ദിവ്യചൈതന്യത്തിന്റെയും പ്രതീകം കൂടിയാണ്.

ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തിന്റെ ആദ്യ അധ്യായം മഹാമായയുടെ ശക്തിയും മനുഷ്യനെ ബന്ധിക്കുന്ന മോഹത്തിന്റെ രഹസ്യവും വിവരിക്കുന്നതാണ്.

ശത്രുക്കളോട് പരാജയപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് പരാക്രമശാലിയായ രാജാ സുരഥന് തന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതുപോലെ, സമ്പത്തിനോടുള്ള അത്യാഗ്രഹം കാരണം സ്വാർത്ഥരായ കുടുംബാംഗങ്ങൾ സമാധി എന്ന വൈശ്യനെ വീട്ടിൽനിന്ന് പുറത്താക്കി. ഇരുവരും വനത്തിലെ മഹർഷി മേധസിന്റെ ആശ്രമത്തിലെത്തി.

ഇരുവരുടെയും ദുഃഖങ്ങൾക്ക് കാരണങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നെങ്കിലും, അവരുടെ ചോദ്യം ഒന്നായിരുന്നു: എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും, തങ്ങളിൽനിന്ന് അകന്നിരിക്കേണ്ടവരാണ് ആ വ്യക്തികളെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, എന്തുകൊണ്ടാണ് മനസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും അവരിലേക്കുതന്നെ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത്?

മഹർഷി മേധസ് വിശദീകരിച്ചത്, ഓരോ ജീവിക്കും അവരുടേതായ അറിവുണ്ടെങ്കിലും ആർക്കും മോഹത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽനിന്ന് പൂർണമായി മുക്തരാകാൻ കഴിയില്ലെന്നാണ്. മനുഷ്യർക്കു മാത്രമല്ല, മറ്റു ജീവികൾക്കും അവരുടേതായ അറിവുണ്ടെങ്കിലും അവരെല്ലാം മോഹത്തിന് വിധേയരാകാം.

ഈ മോഹശക്തിയെ മഹർഷി മഹാമായ എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യനെ ബന്ധനത്തിലാക്കാനും അതിൽനിന്ന് മോചിതനാകാനുള്ള വഴി തുറക്കാനും കഴിയുന്ന ദേവീശക്തിയാണത്.

മധു-കൈടഭ വധത്തിന്റെ കഥ: ഭഗവാൻ വിഷ്ണു യോഗനിദ്രയിലായിരുന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഭിയിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച മധു, കൈടഭൻ എന്നീ രണ്ട് അസുരന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ ഉപദ്രവിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്തുതിയെത്തുടർന്ന് ഉണർന്ന ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അസുരന്മാരുമായി ദീർഘനേരം യുദ്ധം ചെയ്തു. ഒടുവിൽ, ലഭിച്ച വരത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അവരെ തന്റെ തുടകളിൽ കിടത്തി വധിച്ചു.

കേവലം ശക്തിയും ബുദ്ധിയും ഉണ്ടായതുകൊണ്ടുമാത്രം പോരാ; സ്വന്തം അഹങ്കാരത്തെയും മോഹത്തെയും തിരിച്ചറിയുന്നതും അത്യാവശ്യമാണ് എന്നാണ് ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. മഹാമായ വെറും മിഥ്യാബോധത്തിന്റെ ശക്തി മാത്രമല്ല; ബന്ധനങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മോചനത്തിന്റെ വഴി തുറന്നുതരുന്ന പരമദേവി കൂടിയാണ്.

ബുദ്ധികൊണ്ട് ശരിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുപോലും മനസ്സിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്നേഹം, മമത, ആസക്തി എന്നിവ മനുഷ്യന്റെ വിവേകത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

ജയ് മാതാ ദീ! 🙏

പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ വിഷ്ണുഭഗവാൻ യോഗനിദ്രയിലായിരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർണത്തിലെ മാലിന്യത്തിൽനിന്ന് മധുവും കൈടഭനും ജനിച്ചതായി പുരാണകഥ പറയുന്നു. അവർ ബ്രഹ്മാവിനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാവ് യോഗനിദ്രാരൂപിണിയായ ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നു. ദേവി വിഷ്ണുവിൽനിന്ന് പിന്മാറിയതോടെ വിഷ്ണു ഉണർന്ന് അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. ഒടുവിൽ ദേവിയുടെ മായയാൽ മോഹിതരായ അസുരന്മാർ വിഷ്ണുവിനുതന്നെ വരം നൽകാമെന്ന് പറയുന്നു. വിഷ്ണു അവരോട് അവരെ വധിക്കാനുള്ള വരം ആവശ്യപ്പെടുകയും വെള്ളമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് സ്വന്തം തുടകളിൽ കിടത്തി അവരെ വധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ബുദ്ധികൊണ്ട് ശരിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുപോലും മനസ്സിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്നേഹം, മമത, ആസക്തി എന്നിവ മനുഷ്യന്റെ വിവേകത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

അവൾ വിഷ്ണുവിനെ ഉറക്കുന്നതും ഉണർത്തുന്നതും അവളുടെ ശക്തിയിലൂടെയാണ്. ബ്രഹ്മാവ് അവളോട് യോഗനിദ്രയിൽനിന്ന് പിന്മാറി വിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്താൻ അഭ്യർഥിക്കുന്നു.

ഇതിലൂടെ ദുർഗാ സപ്തശതി ഒരു പ്രധാന ആശയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു:

ദേവിയുടെ ശക്തി സൃഷ്ടിക്കും സംരക്ഷണത്തിനും സംഹാരത്തിനും പിന്നിലുള്ള ദിവ്യശക്തിയാണ്.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്തുതിക്കുശേഷം യോഗനിദ്രാരൂപിണിയായ ദേവി വിഷ്ണുവിൽനിന്ന് പിന്മാറുന്നു.

വിഷ്ണു ഉണർന്ന് മധുവിനോടും കൈടഭനോടും യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നു.

യുദ്ധം വളരെ ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിന്നതായി പുരാണം വിവരിക്കുന്നു. അസുരന്മാർ അതിശക്തരായിരുന്നു. ഒടുവിൽ മഹാമായയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ അവർ മോഹിതരാകുന്നു.

വിഷ്ണു നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അസുരന്മാരുടെ അഹങ്കാരവും മോഹവും അവരുടെ തീരുമാനത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിൽ മഹാമായ നിർണായകമാണ്.

ശാരദീയ നവരാത്രി

ഈ വർഷത്തെ ശാരദീയ നവരാത്രി വ്രതം നാളെ (2026 ഒക്ടോബർ 11, ഞായറാഴ്ച) ആരംഭിക്കുകയാണ്. ഒക്ടോബർ 19 തിങ്കളാഴ്ച വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒൻപത് ദിവസത്തെ വ്രതാചരണത്തിന് ശേഷം ഒക്ടോബർ 20 ചൊവ്വാഴ്ച വിജയദശമി (ദസറ) ആഘോഷിക്കും.

നാല് നവരാത്രികൾ ആണ് ഒരു വർഷം ഉള്ളത്. ചൈത്ര, ശരദ്, മാഘ ഗുപ്ത, അഷാഢ ഗുപ്ത നവരാത്രികൾ.

മാഘ ഗുപ്ത നവരാത്രി – (ജനുവരി–ഫെബ്രുവരി), 

ചൈത്ര (വസന്ത) നവരാത്രി – (മാർച്ച്–ഏപ്രിൽ), 

അഷാഢ ഗുപ്ത നവരാത്രി – (ജൂൺ–ജൂലൈ)

ആശ്വയുജ മാസത്തിലാണ് ശാരദീയ നവരാത്രി – (സെപ്റ്റംബർ–ഒക്ടോബർ).

മാഘ, അഷാഢ എന്നിവ ഗുപ്ത നവരാത്രികൾ ആണ്. ഗുപ്ത് എന്നാൽ രഹസ്യം എന്നർത്ഥം. താന്ത്രികർ തന്ത്ര ശക്തി കൂട്ടാൻ രഹസ്യ പൂജകൾ ആസാമിലെ കാമാഖ്യ ക്ഷേത്രം പോലുള്ള ശക്തിപീഠങ്ങളിൽ പോയി ചെയ്യുന്നു. രണ്ട് ഗുപ്ത നവരാത്രികളിലും ആദിശക്തിയുടെ പത്ത് ശക്തിസ്വരൂപങ്ങളായ കാളി, താര, ത്രിപുരസുന്ദരി, ഭുവനേശ്വരി, ഛിന്നമസ്ത, ഭൈരവി, ധൂമാവതി, ബഗളാമുഖി, മാതംഗി, കമല എന്നീ ദശമഹാവിദ്യകളെയാണ് ഭക്തർ ആരാധിക്കുന്നത്.

ചൈത്ര നവരാത്രിയിലും ശരദ് നവരാത്രിയിലും ദുർഗാദേവിയുടെ ഒൻപത് രൂപങ്ങളായ ശൈലപുത്രി, ബ്രഹ്മചാരിണി, ചന്ദ്രഘണ്ട, കൂഷ്മാണ്ഡ, സ്കന്ദമാതാ, കാത്യായനി, കാലരാത്രി, മഹാഗൗരി, സിദ്ധിദാത്രി എന്നിവയെയാണ് പൂജിക്കുന്നത്. 

ശാരദീയ നവരാത്രി മഹിഷാസുരനുമേൽ ദുർഗാദേവി നേടിയ വിജയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ചൈത്ര നവരാത്രി വസന്തകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടും ദേവീ ആരാധനയോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഒൻപതാം ദിവസം ശ്രീരാമന്റെ ജന്മദിനമായ രാമനവമി ആഘോഷിക്കുന്നതിനാൽ, ചില പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ ഇത് ശ്രീരാമനുമായും പ്രത്യേകമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ശരദ് നവരാത്രികൾ പൊതു ജനങ്ങൾ വൻ ഉത്സവങ്ങൾ ആയി ആഘോഷിക്കുന്നു. ബംഗാളിൽ കാളി പൂജയായും, നോർത്ത് ഇന്ത്യയിൽ ദസറ ആയും, കേരളം പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ നവരാത്രിയുടെ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ പൂജവപ്പും വിദ്യാരംഭം ഒക്കെ ആയും, ഗുജറാത്തിൽ ഗർഭ ആയും ഒക്കെ ആഘോഷിക്കുന്നു.

ശരദ് നവരാത്രി (ശരത്കാല നവരാത്രി) ആഘോഷങ്ങൾ ബംഗാൾ, അസം, ഒഡീഷ, ത്രിപുരയിൽ ദുർഗ്ഗാപൂജ – കാളിപൂജ ഭംഗിയാർന്ന പണ്ഡലുകളിൽ വലിയ ദുർഗ്ഗാ പ്രതിമകളും വാദ്യാഘോഷങ്ങളും നൃത്തവും പരസ്പരം നിറങ്ങൾ തേച്ചും മധുര പലഹാരങ്ങൾ കൈമാറിയും ഒക്കെ ആഘോഷിക്കുന്നു.

ഉത്തർപ്രദേശ്, ബിഹാർ, മധ്യപ്രദേശ്, മഹാരാഷ്ട്ര രാജസ്ഥാനിൽ നവരാത്രി (ദുർഗ്ഗാദേവിയുടെ 9 ദിവസത്തെ പൂജ) രാമലീല, ദസറ – രാമ-രാവണ യുദ്ധാവിഷ്കാരം, അവസാന ദിവസം രാവണൻ്റെ രൂപം കത്തിക്കൽ എന്നിവയോട് കൂടി അയുധപൂജയും വിജയദശമിയും ആഘോഷിക്കുന്നു. 

ഗുജറാത്തിൽ ഗർബ, ഡാൻഡിയ – മുഴുവൻ 9 രാത്രിയും ജനങ്ങൾ കൂട്ടംകൂടി നൃത്തവും സംഗീതവും ആയി ആഘോഷിക്കുന്നു. 

ദക്ഷിണേന്ത്യ (കർണാടക, തമിഴ്നാട്, ആന്ധ്ര) ഗൊളു – കളിപ്പാട്ടങ്ങളും ദേവിമൂർത്തികളും അലങ്കരിച്ച് വെച്ച് ആരാധിക്കുന്നു അയുധപൂജ – ഉപകരണങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, ഉപജീവനോപാധികൾ പൂജിക്കുന്നു.

കേരളത്തിൽ സരസ്വതി പൂജ (പൂജവപ്പ്) – പുസ്തകങ്ങൾ, സംഗീതോപകരണങ്ങൾ, തൊഴിൽോപകരണങ്ങൾ വെച്ച് പൂജിക്കുന്നു. വിദ്യാരംഭം (എഴുത്തിനിറുത്തൽ) – വിജയദശമി ദിവസം കുട്ടികൾക്ക് എഴുത്തുപഠനം ആരംഭിക്കുന്നു. സരസ്വതി പൂജക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നത് കേരളത്തിൽ ആണ്, അതിൻ്റെ അനുഗ്രഹം കേരളത്തിന് പ്രത്യേകമായി ഉണ്ട് താനും. വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ ഇന്നും കേരളം തന്നെ ആണ് ഇന്ത്യയിൽ മുന്നിൽ.

ഉത്സവ നാളുകളിൽ ഓരോ ദിവസത്തിനും പ്രത്യേക നിറങ്ങളിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത് ഉത്തരേന്ത്യയിലും മറ്റും ജനപ്രിയമായ ഒരു ആചാരമാണ്

ഒൻപത് ദിവസവും രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ദേവി മാഹാത്മ്യം വായന, ലളിതാ സഹസ്രനാമ ജപം, ദേവി മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ ചൊല്ലുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

പ്രഥമം ശൈലപുത്രീതി ദ്വിതീയം ബ്രഹ്മചാരിണീ

ത്രുതീയം ചന്ദ്രഘണ്ഡേതി കൂശ്മാണ്ഡേതി ചതുര്‍ത്ഥകം

പഞ്ചമം സ്കന്ദമാതേതി ഷഷ്ടം കാത്യായനീതി ച

സപ്തമം കാളരാത്രീതി മഹാഗൌരീതി ചാഷ്ടമം

നവമം സിദ്ധിധാത്രിതി പ്രോക്താ നവദുര്‍ഗ്ഗാഃ പ്രകീര്‍ത്തിതാഃ

നവരാത്രി മന്ത്ര ജപത്തിനുത്തമമായ കാലമാണ്. ഒന്‍പതു ദിനങ്ങളും ഉപാസനകള്‍ക്കും മന്ത്രജപങ്ങള്‍ക്കും അത്യുത്തമമെന്നു പുരാണമതം. നവരാത്രി വ്രതത്തിനൊപ്പമുള്ള മന്ത്രജപം കൂടുതല്‍ ഫലദായകം. ഒന്‍പതു ദിവസം ജപിക്കേണ്ട മന്ത്രങ്ങളും ജപസംഖ്യയും ജപത്തിനൊപ്പം ധരിക്കേണ്ട വസ്ത്രങ്ങളുടെ നിറങ്ങളും മന്ത്ര ഫലങ്ങളും ചുവടെ പറയുന്നു. ഈ മന്ത്രങ്ങള്‍ ‘ദശമഹാവിദ്യ’യില്‍ നിന്നും എടുത്തിട്ടുള്ളതാണ്.

ആദ്യ ദിവസം, ഗുഡി പഡ്വവ ശൈലപുത്രി (സ്ഥിരതയും ധൈര്യവും) ദേവിയുടെ ആരാധന.

മന്ത്രം -

ഓം ഹ്രീം നമ: 108 പ്രാവശ്യം 2 നേരം, ചുവന്ന വസ്ത്രം. ഫലം: പാപ ശാന്തി

രണ്ടാം ദിവസം, സർവ്വ സിദ്ധി യോഗ, ബ്രഹ്മചാരിനി ദേവിയുടെ (തപസ്സും, ആത്മനിയന്ത്രണവും) ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം വേദാത്മികായെ നമ. 336 പ്രാവശ്യം, 2 നേരം. വെളുത്ത വസ്ത്രം. ഫലം: മനശാന്തി

മൂന്നാം ദിവസം, സർവ്വ സിദ്ധി യോഗ, ചന്ദ്രഘണ്ഡാ (ധൈര്യവും സംരക്ഷണവും) ദേവിയുടെ ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം ത്രി ശക്ത്യെ നമ. 108 വീതം, 3 നേരം. വെളുത്തവസ്ത്രം. അരയാല്‍, തുളസിത്തയ്ക്കു സമീപമുള്ള ജപം കൂടുതല്‍ ഗുണദായകം. ഫലം: ശാപ ദോഷ നിവാരണം

നാലാം ദിവസം ദേവി കൂഷ്മാണ്ഡ (സൃഷ്ടിശക്തിയും ഉന്മേഷവും) ദേവിയുടെ ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം സ്വസ്ഥായെ നമ. 241 വീതം, 2 നേരം. വടക്ക് തിരിഞ്ഞുള്ള ജപം ഗുണദായകം. വെള്ള വസ്ത്രം. ഫലം: കുടുംബ സമാധാനം, ശാന്തി

അഞ്ചാം ദിവസം, രവി യോഗ, സ്കന്ദമാത (മാതൃസ്നേഹവും കരുതലും) ദേവിയുടെ ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം ഭുവനെശ്വര്യെ നമ. 108 വീതം, 3 നേരം. ചുവന്ന വസ്ത്രം. ഫലം: ഇഷ്ടകാര്യ സിദ്ധി.

ആറാം ദിവസം കാർത്യായനി ദേവിയുടെ (ശക്തിയും നീതിബോധവും)

 ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം മഹായോഗിനൈ്യ നമ. 241 വീതം, 2 നേരം. കിഴക്കോട്ടു തിരിഞ്ഞുള്ള ജപം ഗുണദായകം. ചുവന്ന വസ്ത്രം. ഫലം: ഉപാസനാ ശക്തി ഉണ്ടാകാന്‍, ദൈവാനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകാന്‍.

ഏഴാം ദിവസം കാലരാത്രി (ദേവി ശുഭംകരി) (ഭയത്തെ നേരിടാനുള്ള ധൈര്യം) ദേവിയുടെ ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം സാമപ്രിയായെ നമ. 336 വീതം, രണ്ടു നേരം. ദീപം തെളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ജപം ഗുണദായകം. വെളുത്ത വസ്ത്രം. ഫലം: ഐശ്വര്യം, ദാരിദ്ര്യം നീങ്ങി ധന സമൃദ്ധി.

അഷ്ടമി, മഹാഗൗരി ദേവിയുടെ (ശുദ്ധിയും സമാധാനവും) ആരാധന

മന്ത്രം -

ഓം ത്രികോണസ്ഥായെ നമ. 108 വീതം, 3 നേരം. ചുവന്ന വസ്ത്രം. ഫലം: വശ്യ ശക്തി, സാമൂഹിക പ്രീതി, ജനഅംഗീകാരം.

നവമി ദിവസം, അമ്മ സിദ്ധിധാത്രി (ജ്ഞാനവും ആത്മീയസാധനയും) ദേവിയുടെ ആരാധന.

മന്ത്രം -

ഓം ത്രിപുരാത്മികായെ നമ. 244 വീതം, 2 നേരം. വെളുത്ത വസ്ത്രം. ഫലം: ദുരിതങ്ങള്‍, അലച്ചില്‍ മാറുവാന്‍, ഇഷ്ട കാര്യ ലാഭം.

പൊതുവായി വീടുകളിൽ ചെയ്യുന്ന പൂജാവിധി -

1. ശുദ്ധി – വീടും പൂജാമുറിയും വൃത്തിയാക്കുക.

2. ഘടസ്ഥാപന/കലശസ്ഥാപന – വെള്ളം, മാങ്ങയില, തേങ്ങ, കുമ്പളം/കലശം സ്ഥാപിച്ച് ദേവിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുക.

3. ദീപം തെളിയിക്കൽ – അഷ്ടദീപം/നവദീപം തെളിയിക്കുന്ന പതിവ്.

4. ദേവി സ്തുതി – ദേവിയുടെ 108 പേരുകൾ (അഷ്ടോത്രം) അല്ലെങ്കിൽ സഹസ്രനാമം ചൊല്ലുക. ഓം എയിം ഹ്രീം ക്ലീം ചാമുണ്ടായൈ വിച്ചേ ദിവസവും പമാവധി ജപിക്കുക. ദുർഗ്ഗ സപ്തശതി (മാർകണ്ഡേയപുരാണത്തിലെ ദേവീ മഹാത്മ്യം) പാരായണം നടത്തുന്നു.

5. നൈവേദ്യം – വേവിച്ച അരി, പലഹാരം, പഴം, ചക്കരപൊങ്കൽ, തേൻ, പാലു തുടങ്ങിയവ സമർപ്പിക്കുക.

6. ദീപാരാധന നടത്തുക.

ദുർഗ്ഗാദേവി ധ്യാനമന്ത്രം

ॐ सर्वमंगल मांगल्ये शिवे सर्वार्थ साधिके । शरण्ये त्र्यम्बके गौरि नारायणि नमोऽस्तुते ॥

ദുർഗ്ഗാ ഗായത്രി മന്ത്രം

ॐ कात्यायन्यै च विद्महे कन्यकुमार्यै धीमहि । तन्नो दुर्गि: प्रचोदयात् ॥

ദുർഗ്ഗാസ്തുതി ശ്ലോകം ചൊല്ലുക

या देवी सर्वभूतेषु शक्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ദുർഗ്ഗാ മന്ത്രം -

ॐ ऐं ह्रीं क्लीं चामुण्डायै विच्चे ॥

നവരാത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങളും ആരാധനാ രീതികളും താഴെ നൽകുന്നു:

നവരാത്രി വ്രത നിയമങ്ങൾ

• ഭദ്രദീപം കൊളുത്തുക: നവരാത്രി നാളുകളിൽ വീടുകളിൽ അഞ്ചുതിരിയിട്ട് നിലവിളക്ക് (ഭദ്രദീപം) തെളിയിക്കുന്നത് സർവൈശ്വര്യദായകമാണ്. കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക്, വടക്കുകിഴക്ക് എന്നീ ദിശകളിൽ തിരികളിട്ട്, കിഴക്കേ കോണിലെ തിരി ആദ്യം തെളിച്ച് പ്രദക്ഷിണമായി ബാക്കി തിരികൾ കൊളുത്തുക.

• ശുദ്ധി പാലിക്കുക: ശരീരവും മനസ്സും ഒരുപോലെ ശുദ്ധമായിരിക്കണം. സൂര്യോദയത്തിന് മുന്നേ കുളിച്ച് വിളക്ക് കൊളുത്തി ദേവീ സ്തുതികൾ ജപിക്കുക. ലളിതാസഹസ്രനാമ ജപം ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അത്യുത്തമമാണ്.

• ഭക്ഷണക്രമം: വ്രതകാലത്ത് മത്സ്യമാംസാദികൾ പൂർണ്ണമായും വർജിക്കുക. സാധ്യമെങ്കിൽ അരിഭക്ഷണം ഒരു നേരമായി ചുരുക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

• പകലുറക്കം ഒഴിവാക്കുക: വ്രതം നോൽക്കുന്നവർ പകൽ സമയത്ത് ഉറങ്ങുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

Intelligent vs Cleverness vs Wisdom

ബുദ്ധി vs കൗശലം vs വിവേകം

നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിയാണോ, കൗശലമാണോ, വിവേകമാണോ കൂടുതൽ?

കൗശലം ലോകത്ത് എങ്ങനെ അതിജീവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ബുദ്ധി ലോകത്തെ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിവേകം ആ ലോകത്ത് എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

“നിനക്ക് കാഞ്ഞ ബുദ്ധിയാണ്… പക്ഷേ നീ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ മുഴുവൻ പൊട്ടത്തരമാണല്ലോ!”

ഈ ഡയലോഗ് നമ്മൾ പലപ്പോഴും കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും.

പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു രസകരമായ ചോദ്യം ഉയരുന്നു:

ബുദ്ധിയുണ്ടായാൽ മാത്രം പോരേ? അതിനെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് അറിയേണ്ടതില്ലേ?

കൗശലത്തിലൂടെ ജീവിതത്തിൽ വിജയിച്ച ഒരാൾ പലപ്പോഴും ബുദ്ധിയുടെ മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടാറുണ്ട്.

കാരണം കൗശലം അവനെ സാഹചര്യങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും; ബുദ്ധി സാഹചര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

കൗശലക്കാരൻ ജീവിതത്തിന്റെ പല കളികളും ജയിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ബുദ്ധിമാൻ ചോദിക്കുന്നത് ചിലപ്പോൾ കളി ജയിക്കാനുള്ള വഴിയല്ല—

“ഈ കളിയുടെ നിയമം തന്നെ ശരിയാണോ?”

അവിടെയാണ് കൗശലത്തിന്റെ പരിധി അവസാനിച്ച് ബുദ്ധിയുടെ ആഴം തുടങ്ങുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജീവിതത്തിൽ പല കളികളും ജയിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു കൗശലക്കാരൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്ന ഒരാളുടെ മുന്നിൽ ചിലപ്പോൾ വാക്കുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി നിൽക്കും.

കൗശലം ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു. ബുദ്ധി ശരിയായ ചോദ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു. വിവേകം — ഏത് ഉത്തരമാണ് ജീവിക്കേണ്ടതെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.

നമ്മൾ പലപ്പോഴും ബുദ്ധിയെയും കൗശലത്തെയും ഒരേ അർത്ഥത്തിലാണ് കാണുന്നത്. പക്ഷേ അവ രണ്ടും ഒരുപോലെയല്ല.

കൗശലം പലപ്പോഴും ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച ഒരു തന്ത്രമാണ്. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം അതിജീവനമാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ കൗശലം മനുഷ്യരിൽ മാത്രം കാണുന്നതല്ല. മൃഗങ്ങൾക്കും അപകടം തിരിച്ചറിയാനും, രക്ഷപ്പെടാനും, ഭക്ഷണം കണ്ടെത്താനും, സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പെരുമാറാനും അറിയാം.

പക്ഷേ ബുദ്ധി അതിനപ്പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു.

ബുദ്ധി എന്നത് ചിന്തിക്കാനും, കാര്യങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യാനും, അവയുടെ പിന്നിലെ കാരണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും, വ്യത്യസ്ത കാര്യങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്ന കഴിവാണ്.

കൗശലമുള്ള ഒരാൾ സാഹചര്യങ്ങളെ വേഗത്തിൽ വായിക്കും.

ആരാണ് എന്ത് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കും. അപകടം തിരിച്ചറിയും. മറ്റുള്ളവർ ഒരുക്കുന്ന കെണിയിൽ വീഴാതെ രക്ഷപ്പെടും. ആവശ്യമെങ്കിൽ അതേ തന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് സാഹചര്യം തനിക്കനുകൂലമാക്കുകയും ചെയ്യും.

കാരണം കൗശലം പലപ്പോഴും അതിജീവനത്തിൽ നിന്നാണ് വളരുന്നത്.

പക്ഷേ ബുദ്ധിയുള്ള ഒരാൾക്ക് കാര്യങ്ങളെ മറ്റൊരു തലത്തിൽ കാണാൻ കഴിയും.

അവൻ ചോദിക്കും:

“ഇവിടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?”

കാര്യങ്ങളുടെ പിന്നിലെ കാരണം അന്വേഷിക്കും. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കും. മനുഷ്യസ്വഭാവത്തെ നിരീക്ഷിക്കും. സാഹചര്യങ്ങളെയും ആശയങ്ങളെയും ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കും.

അവിടെയാണ് ചിലപ്പോൾ ഒരു വിരോധാഭാസം സംഭവിക്കുന്നത്.

ബുദ്ധിയുള്ള ഒരാൾ ചതിയിൽ വീഴാം; കൗശലമുള്ള ഒരാൾ അതേ ചതിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാം.

കാരണം കൗശലം ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത്:

“എന്നെ എങ്ങനെ ചതിക്കാതിരിക്കാം?”

ബുദ്ധി ചോദിക്കുന്നത്:

“എന്താണ് സത്യം?”

ഒരു കൗശലക്കാരൻ ജീവിതത്തെ ഒരു കളിയായി കാണുന്നു:

എങ്ങനെ ജയിക്കാം? എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടാം? എങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരുടെ നീക്കം മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കാം?

പക്ഷേ ഒരു ബുദ്ധിമാൻ അതിനേക്കാൾ ആഴത്തിൽ നോക്കുന്നു:

“ഈ കളി തന്നെ എന്തിനാണ്?”

ഇവിടെയാണ് വിവേകത്തിന്റെ ആവശ്യം വരുന്നത്.

കാരണം ബുദ്ധിയുണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ശരിയായ തീരുമാനമെടുക്കണമെന്നില്ല.

ഒരാൾക്ക് വളരെ ബുദ്ധിയുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ആ ബുദ്ധി തെറ്റായ കാര്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കാം.

ഒരു മനുഷ്യന് മറ്റുള്ളവരെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കാമെന്ന് അറിയാം. പക്ഷേ അത് എപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് അറിയണമെന്നില്ല.

ഒരു വ്യക്തിക്ക് ചതിയെ തിരിച്ചറിയാം. പക്ഷേ ചതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ അവനും ചതിക്കാരനായി മാറണമെന്നില്ല.

അവിടെയാണ് വിവേകം.

ചതിയെ തിരിച്ചറിയാൻ കൗശലം വേണം. ചതിയുടെ കാരണം മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധി വേണം. ചതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും അതുപോലെ തന്നെ മാറിപ്പോകാതിരിക്കാൻ വിവേകം വേണം.

അതുകൊണ്ടാണ് കൗശലം ഒരു ഉപകരണം എന്ന് പറയുന്നത്.

ആ ഉപകരണം എപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കണം, എപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കരുത്, എപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യാതെ നിൽക്കണം എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ബുദ്ധിയെ കൂടുതൽ പക്വമാക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ബുദ്ധി മാത്രം ഉണ്ടായാലും മനുഷ്യൻ പൂർണ്ണനാകുന്നില്ല.

ലോകം എല്ലായ്പ്പോഴും സത്യസന്ധമായിരിക്കണമെന്നില്ല. എല്ലാവരും നമ്മളെപ്പോലെ ചിന്തിക്കണമെന്നുമില്ല.

ചിലർ സ്നേഹത്തെ ഉപയോഗിക്കും. ചിലർ വിശ്വാസത്തെ ഉപയോഗിക്കും. ചിലർ സ്വന്തം ബുദ്ധിയെപ്പോലും മറ്റുള്ളവരെ ചതിക്കാനുള്ള ആയുധമാക്കും.

അതിനാൽ യഥാർത്ഥ പക്വത ഒരുപക്ഷേ ബുദ്ധിയുടെയും കൗശലത്തിന്റെയും വിവേകത്തിന്റെയും സമതുലിതാവസ്ഥയിലാണ്.

കൗശലം നമ്മെ ലോകത്ത് അതിജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ബുദ്ധി ലോകത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിവേകം ആ ലോകത്ത് എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരുപക്ഷേ മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ വളർച്ച എന്നത്

കൗശലത്തോടെ ജീവിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ബുദ്ധിയോടെ ചിന്തിക്കുന്നതിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് വിവേകത്തോടെ ജീവിക്കുന്നതിലേക്കുമുള്ള യാത്രയാണ്.

അവസാനം ചോദ്യം ഇതാണ്:

നിങ്ങൾ ഏതാണ്?

ബുദ്ധിമാനോ? കൗശലക്കാരനോ? അതോ ബുദ്ധിയും കൗശലവും ശരിയായ സമയത്ത് ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ പഠിക്കുന്ന ഒരു വിവേകിയോ?

Myanmar–Thailand Trilateral Highway

കൂട്ടുകാരൻ വിയറ്റ്നാമിൽ കറങ്ങാൻ പോയപ്പോൾ ചുമ്മാ ഒന്ന് നോക്കി — അങ്ങോട്ട് റോഡ് മാർഗം പോകാൻ വഴിയുണ്ടോ?

അപ്പോഴാണ് ഒരു interesting കാര്യം അറിഞ്ഞത്. നോർത്ത് ഈസ്റ്റിലെ ഇംഫാൽ–മോറെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് മ്യാൻമർ വഴി തായ്‌ലൻഡിലേക്ക് പോകുന്ന India–Myanmar–Thailand Trilateral Highway-ന്റെ പണി പുരോഗമിക്കുകയാണ്. അടുത്ത വർഷം തുറക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വിവരങ്ങൾ. പദ്ധതി പൂർത്തിയായാൽ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് Southeast Asia-യിലേക്കുള്ള റോഡ് connectivity കൂടുതൽ എളുപ്പമാകും.

Kerala → Bengaluru → Kolkata → Siliguri → Guwahati → Dimapur / Kohima → Imphal → Moreh 🇮🇳 → Tamu 🇲🇲 → Kalewa → Monywa → Mandalay → Naypyidaw → Bago → Hpa-An → Myawaddy → Mae Sot 🇹🇭 → Tak → Bangkok 🇹🇭

ഏകദേശം 5,000 km! 

ഇത് വെറുമൊരു റോഡ് മാത്രമല്ല. Northeast India-യെ ASEAN-ന്റെ gateway ആക്കുക എന്ന വലിയ connectivity പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇതോടെ Northeast ഇന്ത്യയുടെ ഭൗമപരമായ ഒറ്റപ്പെടൽ കുറയ്ക്കാനും, Myanmar–Thailand വഴി Southeast Asian വിപണികളുമായി കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം ഉണ്ടാക്കാനും കഴിയും.

ഇന്ത്യയിൽ നിർമ്മിക്കുന്ന സാധനങ്ങൾക്ക് Myanmar വഴി Thailand-ലേക്കും അതുവഴി ASEAN വിപണികളിലേക്കും എത്താനുള്ള മറ്റൊരു land route ലഭിക്കും. അതുപോലെ Southeast Asia-യിൽ നിന്നുള്ള ചരക്കുകൾക്കും ഇന്ത്യയിലേക്ക് കരമാർഗം പ്രവേശിക്കാനുള്ള പുതിയ corridor ലഭിക്കും.

ടൂറിസം രംഗത്തും വലിയ സാധ്യതകളുണ്ട്. Road trips, motorcycle tours, luxury bus tours, caravan tourism തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് പുതിയൊരു route തുറക്കാം. ഒരിക്കൽ border formalities കൂടി എളുപ്പമായാൽ Kerala → Myanmar → Thailand എന്നൊരു road trip തന്നെ ഒരു വലിയ adventure ആയിരിക്കും.

Northeast-ലും ഇതിന്റെ പ്രതിഫലനം ഉണ്ടാകാം. Hotels, restaurants, logistics, warehouses, vehicle services, tourism, handicrafts, food processing, textiles തുടങ്ങി പല മേഖലകളിലും പുതിയ business opportunities ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ഇതിലും വലിയൊരു സാധ്യത മുന്നിലുണ്ട്.

Bangkok-ൽ നിന്ന് Laos, Cambodia വഴി Vietnam-ലേക്കുള്ള connectivity കൂടി വികസിച്ചാൽ, ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് Southeast Asia-യിലേക്ക് ഒരു വലിയ overland network തന്നെ രൂപപ്പെടാം.

അപ്പോൾ ഇന്ന് വിമാനത്തിൽ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന India → Thailand → Vietnam യാത്ര, ഭാവിയിൽ ഒരു വലിയ road-trip adventure ആയി മാറിയേക്കാം.

ഭാഗ്യ നക്ഷത്രവും മുഹൂർത്തവും

ഒരിക്കൽ ഒരു രാജാവ് തന്റെ സഭയിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു:

“ജനിച്ച സമയവും നക്ഷത്രവും മുഹൂർത്തവുമാണ് ഒരാളുടെ ഭാഗ്യം നിർണ്ണയിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അതേ സമയത്ത് ജനിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് കുട്ടികളിൽ ഞാൻ മാത്രം എങ്ങനെ രാജാവായി? മറ്റുള്ളവർ എന്തുകൊണ്ട് രാജാക്കന്മാരായില്ല?”

സഭയിൽ നിശ്ശബ്ദത പരന്നു. അപ്പോൾ ഒരു വൃദ്ധനായ പണ്ഡിതൻ പറഞ്ഞു: ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം അടുത്തുള്ള കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന സന്യാസിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുമെന്ന്.

രാജാവ് ഒറ്റയ്ക്ക് കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി അദ്ദേഹത്തെ തേടിപ്പോയി. അവിടെ ഒരു മഹാത്മാവ് കത്തുന്ന അഗ്നിക്കരികിൽ ഇരുന്ന്, അതിൽ നിന്നുള്ള ചുട്ടുകരിഞ്ഞ തീകനലുകൾ എടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നത് രാജാവ് കണ്ടു.

രാജാവ് തന്റെ ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹാത്മാവ് കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു:

“എനിക്ക് എന്റെ തന്നെ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ഇല്ല. നിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയാൻ എനിക്ക് സമയമില്ല. മലകൾക്കപ്പുറം താമസിക്കുന്ന മറ്റൊരു മഹാത്മാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ.”

ദുർഘടമായ മലകൾ കടന്ന് രാജാവ് രണ്ടാമത്തെ മഹാത്മാവിന്റെ അടുത്തെത്തി. അവിടെ അദ്ദേഹം കണ്ട കാഴ്ച അതിലും വിചിത്രമായിരുന്നു. ആ മഹാത്മാവ് ഇരുമ്പ് ചവണ കൊണ്ട് സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ മാംസം നുള്ളിയെടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.

രാജാവ് വീണ്ടും തന്റെ ചോദ്യം ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകാൻ തയ്യാറായില്ല.

പകരം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

“അടുത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിൽ ഇപ്പോൾ ജനിച്ച ഒരു കുഞ്ഞുണ്ട്. അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ. നിന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം അവനിൽ നിന്ന് ലഭിക്കും.”

രാജാവ് ആ കുഞ്ഞിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാജാവിന്റെ ഏഴ് ജന്മങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തി.

ഒരു ജന്മത്തിൽ രാജാവും ആ രണ്ട് മഹാത്മാക്കളും ഉൾപ്പെടെ നാലുപേർ സഹോദരന്മാരായ രാജകുമാരന്മാരായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കാട്ടിൽ വഴിതെറ്റിയ അവർ മൂന്ന് ദിവസം ഭക്ഷണവും വെള്ളവുമില്ലാതെ അലഞ്ഞുനടന്നു.

അവരുടെ കൈവശം കുറച്ച് മാവ് മാത്രം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവർ നാല് റൊട്ടികൾ ഉണ്ടാക്കി.

അപ്പോൾ പ്രായമായ, വിശന്നുവലഞ്ഞ ഒരു സന്ന്യാസി അവിടെയെത്തി ഭക്ഷണം ചോദിച്ചു.

ആദ്യത്തെ സഹോദരൻ, കോപത്തോടെ ചോദിച്ചു:
“ഞങ്ങൾക്കുതന്നെ ഭക്ഷണമില്ല. നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് തരാനാണ്? തീക്കട്ട വേണമെങ്കിൽ തരട്ടെയോ?” അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പുനർജന്മാണ് ആ തീ കനലുകൾ ഭക്ഷിച്ചോണ്ടിരുന്നത്.

രണ്ടാമത്തെ സഹോദരൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“നിങ്ങളെ ഭക്ഷിപ്പിച്ചിട്ട് ഞാൻ എന്റെ ശരീരത്തിലെ മാംസം തന്നെ തിന്നണമെന്നാണോ?” അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പുനർജന്മം ആണ് സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ മാംസം നുള്ളിയെടുത്ത് ഭക്ഷിച്ചോണ്ടിരുന്നത്.

മൂന്നാമത്തെ സഹോദരൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ തന്നെ വിശന്നുമരിക്കുകയാണ്. എനിക്ക് ഒന്നും തരാൻ കഴിയില്ല.” ആ മൂന്നാമത്തെ സഹോദരൻ ഞാനാണ്.

എന്നാൽ നാലാമത്തെ സഹോദരൻ, അതായത് ഇന്നത്തെ രാജാവ്, തന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന റൊട്ടിയുടെ പകുതി സ്നേഹത്തോടും ഭക്തിയോടും ആദരവോടും കൂടി ആ മഹാത്മാവിന്റെ മുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ നാലാമത്തെ സഹോദരൻ നീയാണ്.

മഹാത്മാവ് ആഹാരം പകുത്ത് കൊടുത്ത സഹോദരനിൽ സന്തുഷ്ടനായി അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ചു:

“നിന്റെ ഈ സത്കർമ്മത്തിന്റെ ഫലം ഭാവിയിൽ നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ തീർച്ചയായും പ്രതിഫലിക്കും.”

അവസാനം ആ കുഞ്ഞ് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു:

“സമയം ഒരുപോലെയായിരിക്കാം. നക്ഷത്രം ഒരുപോലെയായിരിക്കാം. ജനനമുഹൂർത്തവും ഒരുപോലെയായിരിക്കാം. പക്ഷേ മനുഷ്യരുടെ കർമ്മം ഒരുപോലെയല്ല.”

ജനനസാഹചര്യങ്ങൾ ഒരാൾക്ക് ചില അവസരങ്ങൾ നൽകാം.

പക്ഷേ ആ അവസരങ്ങളിൽ അവൻ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതാണ് അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ദിശയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്.

ഒരേ സാഹചര്യത്തിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ടുപേർ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാം. ആ തീരുമാനങ്ങളാണ് പിന്നീട് അവരുടെ സ്വഭാവത്തെയും സംസ്കാരത്തെയും ജീവിതഫലങ്ങളെയും വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തെ മുഴുവൻ നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും മുഹൂർത്തങ്ങളുടെയും പേരിൽ മാത്രം വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഭാഗ്യം നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഒരു പങ്ക് വഹിച്ചേക്കാം.

എന്നാൽ ആ സാഹചര്യങ്ങളിൽ നാം ചെയ്യുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾക്കും അത്രതന്നെ വലിയ പങ്കുണ്ട്.

ജീവിതത്തിലെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് രാജപദവിയിലും അധികാരത്തിലും മാത്രം അല്ല.

നിസ്വാർത്ഥമായ ദാനം, കരുണ, സ്നേഹം, ത്യാഗം — ഇവയാണ് മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിന് യഥാർത്ഥ മഹത്വം നൽകുന്നത്.

4B Movement

🔹 Bi-hon — വിവാഹം വേണ്ട

🔹 Bi-chul-san — കുട്ടികൾ വേണ്ട

🔹 Bi-yeonae — പ്രണയബന്ധം വേണ്ട

🔹 Bi-sex — പുരുഷന്മാരുമായുള്ള ലൈംഗികബന്ധം വേണ്ട

ലോകത്തിലെ മികച്ച സിനിമകളുടെ ബേസ് കൊറിയയാണെന്ന് പറയാറുണ്ട്. പല ഇന്ത്യൻ സിനിമകളുടെ ഒറിജിനൽ പതിപ്പ് അവിടുന്നാണ്. ഇപ്പോൽ അവരുടെ 4B മൂവ്മെൻ്റും ഇന്ത്യ കോപ്പി അടിച്ചു.

ഇന്ത്യയിലെ “Ek Samosa, 2 Kachori, In Mardo Ka Kya Bharosa” എന്ന പുതിയ സോഷ്യൽ മീഡിയ മുദ്രാവാക്യവും കൊറിയൻ 4B ആശയത്തിന്റെ ഇന്ത്യൻ-style version പോലെയാണെന്നാണ്.

ദക്ഷിണ കൊറിയയിൽ 2017–2019 കാലഘട്ടത്തിൽ ശ്രദ്ധ നേടിയ 4B Movement ഇന്ത്യയിലെത്തിയാൽ, ജനസംഖ്യാ വളർച്ചയുടെ കാര്യത്തിൽ ഭൂമിയുടെ ഭാരം തെല്ലെങ്കിലും കുറയുമായിരിക്കും!

കൊറിയയിൽ ഇത് പരമ്പരാഗത വിവാഹ–കുടുംബ സംവിധാനത്തോടും gender relations-നോടുമുള്ള പ്രതിഷേധമായി, പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ചെറിയ online feminist വിഭാഗത്തിൽ വളർന്ന ആശയമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയിലെ “Samosa–Kachori” മുദ്രാവാക്യം 4B-യുടെ ഔദ്യോഗിക ഇന്ത്യൻ പതിപ്പാണെന്ന് പറയാൻ തെളിവില്ല. പക്ഷേ രണ്ടിലും ഒരു പൊതുവായ ആശയം കാണാം:

“വിവാഹം, ബന്ധം, കുടുംബം—ഇവ ജീവിതത്തിലെ നിർബന്ധിത ഘട്ടങ്ങളല്ല; വ്യക്തിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്.”

ഇത് വെറും സോഷ്യൽ മീഡിയ തമാശയായി അവസാനിക്കുമോ, അതോ മാറിവരുന്ന relationship culture-ന്റെ ഒരു സൂചനയായി മാറുമോ എന്നതാണ് ഇനി കാണേണ്ടത്.

ആനകളുടെ രാജ്ഞി

ആനകളുടെ രാജ്ഞി പാർബതി ബറുവയെ പറ്റി ആന പ്രേമികൾ തീർച്ചയായും കേട്ടിരിക്കും. 2024-ൽ പത്മശ്രീ നൽകി രാജ്യം അവരെ ആദരിച്ചു.

അസമിലെ ഗൗരിപൂർ രാജകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച പാർബതി ബറുവയ്ക്ക് ആനകളോടുള്ള അടുപ്പം ബാല്യം മുതലേ തുടങ്ങിയതാണ്. കാട്ടാനകളെ പിടികൂടുന്നതിലും മനുഷ്യ–ആന സംഘർഷങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും അവർ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു.

അവരുടെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ മദ ആന വരെ അനുസരിക്കും — അതാണ് പാർബതി ബറുവയുടെ അസാധാരണ കഴിവ്!

പുരുഷന്മാർ ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്ന ആന പാപ്പന്മാരുടെ രംഗത്തേക്ക് വെറും 14-ാം വയസ്സിൽ കടന്നുവന്ന പാർബതി ബറുവ, പിന്നീട് 500-ലധികം ആനകളെ പരിശീലിപ്പിച്ച ഇന്ത്യയിലെ ശ്രദ്ധേയയായ വനിതാ മഹൂത്തായി.

ആനകളുടെ സ്വഭാവവും മനോഭാവവും ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയ അവർ, പ്രത്യേക ശബ്ദങ്ങളും വിളികളും ഉപയോഗിച്ച് ആനകളെ നിയന്ത്രിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ശക്തിയിലല്ല, ആനയുമായുള്ള വിശ്വാസത്തിലും ആശയവിനിമയത്തിലുമായിരുന്നു അവരുടെ കഴിവിന്റെ രഹസ്യം.

കാട്ടാനകളെ പിടികൂടുന്നതിലും മനുഷ്യ–ആന സംഘർഷങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും വർഷങ്ങളോളം പ്രവർത്തിച്ച അവർക്ക് 2024-ൽ പത്മശ്രീ നൽകി രാജ്യം ആദരിച്ചു.