ജീവിതത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ അംശങ്ങൾ

ജീവിതം വെറും പരിശ്രമം കൊണ്ടു മാത്രം മുന്നോട്ട് പോകുന്നതല്ല. ഓരോ ദൃശ്യ പ്രവർത്തനത്തിനും പിന്നിൽ അദൃശ്യമായ ഒരു സംവിധാനം പ്രവർത്തിക്കുന്നു -

ജീവിതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ പ്രവാഹം

`ബോധം → ഉദ്ദേശ്യം → വികാരം → കമ്പനനം → വാക്ക് / പ്രവർത്തനം → പ്രാണപ്രവാഹം → ശരീരം & മനസ്സ് → പരിസരം → കർമ്മത്തിന്റെ പ്രകടനം → മൗനം → കൃപ ` അന്തിമ ചിന്ത

 

ഈ സൂക്ഷ്മ അംശങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ജീവിതം ഒരു പോരാട്ടമല്ല; ഒരു പ്രവാഹമായി മാറുന്നു.

 

ആധുനിക മനഃശാസ്ത്രവും പ്രാചീന ആത്മവിദ്യയും ഒന്നിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ദർശനമാണ് ഈ ലേഖനം.

  

1. ബോധം (ചൈതന്യം) — മൂലസ്രോതസ്

 

ചിന്തക്ക് മുമ്പ്, വികാരത്തിനുമുമ്പ്, പ്രവർത്തനത്തിനുമുമ്പ് — ബോധം ഉണ്ട്.

  

- നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതു വളരുന്നു

 

- ബോധം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് ഊർജ്ജം ഒഴുകുന്നു

 

- അവബോധമില്ലാത്ത ജീവിതം ആവർത്തിച്ച വേദന സൃഷ്ടിക്കുന്നു

 

ബോധം ചിന്തയല്ല — അത് ശാന്തമായ സാക്ഷിത്വമാണ്.

 

സാഹചര്യങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ അല്ല, ബോധം ആഴപ്പെടുമ്പോഴാണ് ജീവിതം മാറുന്നത്.

  

2. ഉദ്ദേശ്യം (സങ്കൽപം) — ദിശ

 

ബോധത്തിന് രൂപം നൽകുന്നതാണ് ഉദ്ദേശ്യം.

 

- ഒരേ പ്രവർത്തി + വ്യത്യസ്ത ഉദ്ദേശ്യം = വ്യത്യസ്ത ഫലം

 

- ഉദ്ദേശ്യം അവബോധമില്ലാത്ത മനസ്സിനെ പ്രോഗ്രാം ചെയ്യുന്നു

 

- വ്യക്തമായ സങ്കൽപം മനസ്സ്–ശരീരം–ഊർജ്ജം ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു

 

ഉദ്ദേശ്യമില്ലെങ്കിൽ ഊർജ്ജം ചിതറുന്നു; ഉദ്ദേശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ചെറിയ ശ്രമവും ശക്തമാകും.

  

3. വികാരം (ഭാവം) — വിത്ത് ഊർജ്ജം

 

ജീവിതത്തിന്റെ വികാരചാർജ്ജാണ് ഭാവം.

  

- സ്നേഹം ഊർജ്ജം വികസിപ്പിക്കുന്നു

 

- ഭയം ഊർജ്ജം ചുരുക്കുന്നു

 

- കൃതജ്ഞത ശാന്തമാക്കുന്നു

 

- വിരോധം വിഷമാക്കുന്നു

 

ആവർത്തിക്കുന്ന വികാരങ്ങൾ സ്വഭാവമായി, സ്വഭാവം വിധിയായി മാറുന്നു.

 

ഭാവം പോലെ തന്നെ ഭവനവും.

  

4. കമ്പനനം (സ്പന്ദനം) — ഊർജ്ജമേഖല

 

എല്ലാം കമ്പനിക്കുന്നു — ചിന്തകൾ, വികാരങ്ങൾ, വാക്കുകൾ, കോശങ്ങൾ.

 

- ഉയർന്ന കമ്പനനം: വ്യക്തത, ആരോഗ്യം, സൗഹാർദ്ദം

 

- താഴ്ന്ന കമ്പനനം: ആശയക്കുഴപ്പം, രോഗം, സംഘർഷം

 

നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല, നിങ്ങൾ കമ്പനം ചെയ്യുന്നതിനെ ആണ് ജീവിതം ആകർഷിക്കുന്നത്.

  

5. ശബ്ദം / വാക്ക് (വാക് / നാദം) — സജീവീകരണം

 

ശബ്ദം സൃഷ്ടിശക്തിയാണ്.

 

- വാക്കുകളിൽ ഉദ്ദേശ്യവും വികാരവും കമ്പനനവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു

 

- കടുത്ത വാക്കുകൾ ഊർജ്ജ ചോർച്ച സൃഷ്ടിക്കുന്നു

 

- സത്യവും മൃദുവുമായ വാക്കുകൾ പ്രാണനെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു

 

മന്ത്രങ്ങൾ വിശ്വാസം കൊണ്ടല്ല, ശബ്ദക്രമത്തിന്റെ കൃത്യത കൊണ്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

 

മൗനം ശബ്ദത്തിന്റെ പരമാവധി രൂപമാണ്.

  

6. ശ്വാസവും പ്രാണനും — ജീവശക്തി

 

ജീവിതത്തെ സജീവമാക്കുന്ന ശക്തിയാണ് പ്രാണൻ.

 

- ദുർബല പ്രാണൻ → ഭയം, ക്ഷീണം, ആശയക്കുഴപ്പം

 

- സമതുലിത പ്രാണൻ → ആത്മവിശ്വാസം, അന്തർബോധം, ചികിത്സാശക്തി

 

ശ്വാസം ശരീരവും മനസ്സും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പാലമാണ്.

 

ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിച്ചാൽ, വികാരങ്ങളും ചിന്തകളും ആരോഗ്യവും സ്വാധീനിക്കാം.

 

7. ശരീരം (ശരീര) — ഉപകരണം

 

ശരീരം ചേതനയിൽ നിന്ന് വേറിട്ടതല്ല; അത് അതിന്റെ വാഹനം ആണ്.

 

- സംഘർഷം ഊർജ്ജം തടയും

 

- ശാന്തത പ്രവാഹം പുനസ്ഥാപിക്കും

 

- ശരീരഭാവം മാനസികാവസ്ഥയെ ബാധിക്കും

 

- ഉറക്കം പ്രാണനെ പുതുക്കും

 

യോഗം, ചലനം, വിശ്രമം — എല്ലാം **ഊർജ്ജ ശുചിത്വം** തന്നെയാണ്.

  

8. മനസ്സ് (മനസ്) — പ്രോസസ്സർ

 

ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള അനുഭവങ്ങൾ മനസ്സ് പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്നു.

 

- അമിതചിന്ത ഊർജ്ജം ചോർത്തും

 

- നിശ്ചലത വ്യക്തത നൽകും

 

- ശാസനം മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കും

 

ലക്ഷ്യം മനസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുക അല്ല; ബോധത്തിന് സേവകനാക്കുക എന്നതാണ്.

  

9. സ്മരണയും കർമ്മവും (സംസ്കാരം) — പശ്ചാത്തല പ്രോഗ്രാം

 

കഴിഞ്ഞ അനുഭവങ്ങൾ ഊർജ്ജമുദ്രകൾ വിടുന്നു.

 

- ട്രോമ ഊർജ്ജം മുറുകുന്നു

 

- പരിഹരിക്കാത്ത വികാരങ്ങൾ ആവർത്തനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു

 

- ചികിത്സ = വിടുതൽ

 

കർമ്മം ശിക്ഷയല്ല; അവബോധമില്ലാത്ത ശീലം ആണ്.

 

ബോധം കർമ്മചക്രം തകർക്കുന്നു.

  

10. പരിസരം (ദേശ–കാല–പാത്രം) — സ്വാധീനം

 

സ്ഥലം, സമയം, കൂട്ടുകാർ — എല്ലാം ജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

 

- ശുദ്ധമായ ഇടങ്ങൾ വ്യക്തത നൽകും

 

- പ്രകൃതി സമതുലിതമാക്കും

 

- മനുഷ്യർ കമ്പനനത്തെ സ്വാധീനിക്കും

 

പോഷിപ്പിക്കുന്ന പരിസരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

  

11. ശാസനം (അഭ്യാസം) — സ്ഥിരത

 

പ്രചോദനം വരും പോകും; അഭ്യാസം നിലനിൽക്കും.

 

- ദൈനംദിന അഭ്യാസം അന്തർശക്തി വളർത്തും

 

- ചെറുതെങ്കിലും സ്ഥിരമായ ശ്രമം വലിയ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കും

 

ശാസനം ബലപ്രയോഗമല്ല; സ്വയം ബഹുമാനം ആണ്.

  

12. മൗനം — ഏകീകരണം

 

മൗനം ചിതറുന്ന ഊർജ്ജം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

 

- മൗനം ശാന്തമാക്കുന്നു

 

- മൗനം സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

 

- മൗനം പ്രാണനെ പുനസ്ഥാപിക്കുന്നു

 

ശബ്ദത്തിനിടയിലും ഉള്ളിലെ നിശ്ശബ്ദതയാണ് യഥാർത്ഥ മൗനം.

  

13. സമർപ്പണവും കൃപയും (അനുഗ്രഹം) — ഗുണകം

 

ശ്രമത്തിന് അപ്പുറമാണ് കൃപ.

 

- അഹം ശമിക്കുമ്പോൾ ജീവിതം ഒഴുകുന്നു

 

- സമർപ്പണം ദൗർബല്യമല്ല; വിശ്വാസമാണ്

 

ശ്രമവും വിനയവും ഒന്നിക്കുമ്പോഴാണ് കൃപ വരുന്നത്.

 

ജീവിതം കീഴടക്കാനുള്ള ഒന്നല്ല — അനുസൃതമാക്കേണ്ട ഒന്നാണ്.

 

ബോധം വ്യക്തമായാൽ, ഉദ്ദേശ്യം ശുദ്ധമായാൽ, വികാരങ്ങൾ സമതുലിതമായാൽ, പ്രാണൻ സ്വതന്ത്രമായി ഒഴുകുമ്പോൾ — ജീവിതം സ്വാഭാവികമായി അർത്ഥവത്തും ആരോഗ്യകരവും ശാന്തവുമായിത്തീരും.

 

ഉള്ളിലെ ലോകം നിയന്ത്രിച്ചാൽ, പുറത്തുള്ള ലോകം സ്വയം ക്രമീകരിക്കും.

 

ബോധപൂർവ്വം ജീവിക്കുമ്പോൾ, ജീവിതം തന്നെ ഒരു ആത്മസാധനയായി മാറുന്നു.